Novel & Cerita Tagalog Ng Cellphone

"Gusto mo ng cellphone? Isang game pa!." Napagod na si Irene sa pakikitungo sa kanya, kaya sinabi niya kay Angela "Hayaan mo na 'yon, bumalik ka na at hilingin mo na lang sa mayamang tiyuhin mo na bumili ng bago." Medyo nag-aatubili si Angela, "Pero..." Tiningnan siya ni Irene at nakita ang iniisip niya, "May mahalagang laman ba sa cellphone na iyon?"

tanong niya. “Tinapon ko na ang luma mong cellphone.” “Ha?!” “Huwag kang mag-alala. Hindi hamak na mas mahal itong bago.” Wala namang pakielam si Celine kung mas mahal ba ang bagong cellphone. Nanghihinayang lang siya sa lumang cellphone na ilang taon niyang pinag-ipunan noon para lang mabili.

Irish Unti-unti kong iminulat ang aking mga nang masinagan ng ilaw ang mga nakapikit kong mga mata. Namalayan ko na lang na umaga na pala, kukunin ko na sana yung cellphone ko sa mesa na nasa gilid ng aking higaan. Bakit wala yung cellphone ko dito?

Maya maya ay nag ring ang cellphone nya. Hindi naka register ang number sa cellphone nya ang tumatawag. “H-hello?” Nag-aalangan sagot nya sa phone.. “H-hello Celine?” Biglang kumabog ang dibdib nya, kilala nya ang boses na yun. Si Luke ang tumawag sa kanya.. Biglang napipi sya. Hindi nya alam ang sasabihin. "A-hm hello Luke, naka balik ka na pala ng Pilipinas? Kamusta ka na?"

JAZ POV: Nagising na lang ako ng ring ng ring ang cellphone ko. Kaya tinignan ko kung sino ito. Chelle.. pinindot ko ang green bottom. ON THE PHONE "Hello.." bungad ko (Hello, who is it?) sabi nya "Tanga! Ikaw tumawag hindi ako! Bakit hawak mo cellphone ni Chelle?" Inis na sagot ko sa kanya (Hey! Don't curse me!, I'm not stupid!) inis nyang sabi

Biglang hinablot ni Niel yung cellphone ko. " Hoy! Tarantado ka! Baka gusto mong manghiram ng mukha ng kabayo sa Baguio! Hayup ka asawa niya to! Wag ko lang makikita yang mukha mong tarantado ka! Papatayin talaga kitang gago ka! " Tapos binato niya sa bintana yung cellphone ko. " Hoy! Yung cellphone ko?! Bakit mo tinapon?!" Nahampas ko tuloy siya sa braso.

"May cellphone ka?" "Oo, binilhan ako ni ate," saad ko at pinakita sa kanya ang aking cellphone. "Wow! Ang taray. Sana all spoiled." "Hindi naman," sagot ko at inabot sa kanya ang cellphone. "Marunong kana gumamit nito?" "Oo, tinuruan ako ni Kuya Rowel ang soon to be husband ni ate. "

pagmamadaling paalam niya. Sa sobrang inis, naitapon ko ang cellphone ni Tino. Napahawak ako sa ulo ko nang mapagtantong hindi iyon akin. “S-Senyorito,” dinig kong sabi ni Tino nang bigla siyang pumasok. Nakatingin siya sa cellphone na basag kaya tinapon ko ang card ko. “‘Wag kang OA! Bumili ka ng bago!” “P-pero, Senyorito—”

sagot ni Yuki mula sa kabilang linya. “Grabe, parang dati halos isuka nila ang isa’t-isa tapos ngayon parang di na sila mabubuhay kapag di nila nakikita ang isa’t-isa,” natatawang kong sabi habang naghahalo ng sabaw. “Ganyan din naman tayo ah? It felt like; I can't last a day without seeing you or hearing your voice, Cel."

Hahaha, madali lang naman 'yun eh. "Oo, pass the phone. Madali lang 'to. Ipapasa niyo ang phone, itong phone ko na lang ang gamitin niyo tutal ay mabait naman ako. So ganito nga, ipapasa niyo ang phone," sabay wagayway ni Lukas ng cellphone niya sa ere. "Sa taong idedescribe niyo. Bale, idedescribe niyo muna 'yung taong 'yun bago niyo ipasa ang cellphone. Gets?" paliwanag niya.