Malalim Na Tagalog Ng Telepono の小説・ストーリー

Napakunot na lang siya ng noo sa sinabi ng lalake "Po?" "Basta, huwag mong kalimutan ha, mamaya na lang ulit." Halata ang pagmamadali nito sa pagbaba ng telepono dahil batid niyang nagmamaneho pa rin ang amo. "Sige po," iyon na lang ang mga katagang naiwan niya kahit pa wala naman siyang naintindihan.

matigas niyang usal. "Ano ba ang numero ni Andrea?" sumunod nitong sabi. Nagulat ang nars, hindi makapaniwala kung paano nakakalimot ang lalaki sa numero ng telepono ng kanyang mismong asawa. Iniulat ni Marie ang numero, at pinindot ni Alejandro ang dial button. Pagkaraan ng ilang sandali, isang malamig at walang damdaming boses ang lumabas sa telepono, “Patay na ang teleponong ito.”

Umiiyak na wika nito. "A-Ako na po ang bahala doon Tiyo, hahanapan ko po ng paraan, magkano po ba ang kailngan tiyo?" Tanong ko "Limang million Ashuel" muntik ko ng mahulog ang pera na aking telepono dahil sa kaniyang sinambit na halaga ng pera. "Hahanapan ko po ng paraan" wika ko "Salamat iho, Salamat talaga" wika niya hindi na ako sumagot pa at pinatay ko na ang tawag.

Lumabas siya ng silid upang sagutin ang tawag. akmang tatawagan na nya ito ng muling ang ring ang cellphone nya. ito na ulit ang tumawag sa kanya. "Hello mom?" unang bungad nya sa ina Narinig niya agad ang galit sa boses ng ina. "Inigo, bakit mo ako pinatayan ng telepono?" bungad nito. "Mom, it's 2 AM here in the Philippines. Nakakaistorbo ka sa tulog ko," sagot niya, pilit na pinapakalma ang sarili.

Umaakto si Manang na parang sawa na sya sa pag tawag ng kung sino sa telepono. "Haynako! Naalala ko sa kanya ang Tatay ni Jen! Ganyan na ganyan kapag lasing! Pareho ng mga sinasabi! Noong nakipag hiwalay ako ganon na ganon! Mga lalaki talaga pare-pareho ng lahi naiba lang ng mga mukha at pangalan pero iisa ang budhi! Ang pinag kaiba lang ay English ang pagkasabi ng lalaking 'yon. Panay ang I miss you, I miss your touch, Hug, kisses, warm smile. When will you back? Is he taking care of you properly? I'm sorry, please forgive me. Come back Carmela, I really need you. My heart's need you." Sinusubukan ng matandang Babae na mag boses lalaki, "Basta ganyan ang mga pinag sasabi nya! Hinahayaan ko

kamot batok niyang sabi Pakelamero talaga hay naku. Matalim ko siyang tiningnan, "Nagpaalam kaba saakin bago hiramin ang cellphone ko? Pero pumayag ba akong hiramin mo ang cellphone ko? hah? Gregorio?". seryosong tanong ko kaya hindi naman siya nakaimik

bulong niya, nakatayo nang diretso at bahagyang naka-tilt ang ulo. *** Matapos ang araw na iyon at dumating ang weekend, dumiretso siya sa mall para bumili ng bagong cellphone at SIM. Pagkatapos noon, unang ginawa niya ay tumawag sa mama niya. Matagal bago nasagot ang tawag. “Ma, bago na ‘yong number ko. Nawalan kasi ako ng phone.” Malumanay ang tono niya, parang batang humihingi ng lambing.

bonus mo sabi ni Boss basta ayusin mo ang trabaho' sabi ng nasa telepono. "Areglado Sir, Salamat sir " at ibinaba na ng anino ang telepono at naglakad sa kalaliman ng gabi. Isang motor ang sumalubong dito matapos maglakad ng may kalayuan at sumampa doon ang anino.

01000001 01101110 01110100 01101001 01101111 01101110 01111001 00100000 01110111 01100001 01101110 01110100 01110011 00100000 01110100 01101111 00100000 01101011 01101001 01101100 01101100 00100000 01101101 01100101 Muli ko itong tinupi. Buti na lang tela ang pinagsulatan at hindi-hindi ito madaling mabasa. Kinuha ko ang cellphone ko na nakapatong malapit sa vanity mirror, at inipit ko ito sa likod ng case. "Oh come on. Hindi p'weding matagalan bago kami magka-anak." Nagtago ako saglit nang marinig ko na may kausap si Lawrence sa telepono. Nanatili ako sa pinagtataguan ko at nakinig.

Lamog iyan hungarian mo sa akin. " I love you,hon.See you later." tuluyan na itong nagpapaalam sa kabilang linya. Hindi ko na nakuhang sumagot pa. Dahil binaba na nito ang cellphone nito. May boses babae pa akong narinig bago nito pinatay ang tawag.