Tagalog Ng Rainbow Novels & Stories

Opo ate trixie" sagot naman ulit ng nga bata "So, because of that maglalaro kami" saad ni trixie at nag sigawan naman ang mga bata dahil sa tuwa "Ano bang games ang lalaruin mga sister? tanong ni trixie "Ribbon love" saad naman ng ilang sister "Pwede niyo pobang sabihin samen kung paano po yun laruin? tanong ko dito

~If you could see what I see, you'd be blinded by the colors Yellow,red and orange and green And atleast a million others~ ~So tie up the bow,take off your coat,and take a look around Cause the sky has finally open The rain and wind stop blowin' But you're stuck out in a same old storm again, You hold tight to your umbrella Well, darling I'm just trying to tell ya, That there's always been a rainbow hangin' over your head~ ~Oh,tie up the bow,take off your coat and take a look around Everything is alright now~ lumapit ako sakanya at sumandal sa balikat niya.. ~Cause the sky has finally open The rain and wind stop blowin' But you're stuck out in the same old storm again Let go of your umbrella

Matagal na nanahimik si Darien bago siya nagsalita. “Mahirap basahin ang puso ng tao,” sabi niya. “Habang nabubuhay tayo sa mundo, talagang makakatagpo tayo ng masasamang tao.” Huminto siya sandali bago nagpatuloy. “Yung sinasabi nilang rainbow after the rain… para iyon sa mga taong nasa pinakamababang punto ng buhay nila. Parang konting pag-asa ang simbolo noon.”

Nakangising wika ni Rain. Napalunok si Roxanne dahil sa mayabang na pagkakasabi ng lalaki. "Oo nag-init lang tayong parehas no'n pero hindi ko inaaahang may mabubuo sa isang beses na p********k nating dalawa." Buong tapang na wika ni Roxanne sabay buntong-hininga. Nagsalubong ang kilay ni Rain. "Anong…anong ibig mong sabihin?"

NAGISING ako at napansing hindi pamilyar ang kamang aking hinihigaan. Parang mas lumaki at iba ang amoy ng mga bedsheets at unan. Dahan-dahan akong nagdilat ng mata kahit pa hinihila ako ng antok. Nagulat ako dahil iba na ang kulay ng dingding. Kombinasyon na ito ng itim at puti. Saka ko lamang naalala ang lahat. Mula sa bagyo at ang mga damdaming pinakawalan namin ni Lance.

Kung nakasusugat lang ang tingin, sigurado akong sugatan na siya ngayon. "Without reading our book, could you please give us the cause of acid rain?" English talaga? Tagalog ang subject namin ah? Nganga. Hindi ko memoryado. At dahil pakitang gilas siya, tumayo siyang muli. “Ano? Sagot! Alam mo o hindi?” Presko talaga. “Hindi.” "Okey, do you want me to define it for you Miss Reporter?"

Pagkatapos kong magtanong ay ibinalik niya ang kanyang tingin sa akin, saka ngumiti ito na tila nabubuhayan. "Gusto ko... gusto ko tawagin akong "Rain" dahil gusto kong maging ulan. Katulad ng tubig, umiikot lang siya sa mundo, kapag tag-init ito ay natutuyo, nawawala, pero di alam ng lahat, muli siyang magbabalik, magbabalik siya sa tamang panahon at oras. At sa kanyang pagbabalik, nagbibigay ito ng kaligayahan sa iba, pero depende yon kung ano ang dahilan, at paano siya babalik dahil katulad ng panahon, ang tao ay nagbabago, bilang "Rain" baka unos ang esasama ko."

Didn't mean something if not the caption below. Arielle: thanks for the ride last night, I enjoyed what we did. What does that mean? Is he cheating? Nagdilim ang paningin niya sa naiisip. "Love?" Nahinto si Zek pagkalabas ng banyo nang masumpungan siyang hawak ang kalibre 45 at nakatutok rito.

Hindi nga pala nito alam ang salitang iyon. “Miss! Ibig sabihin...a-ano...espesyal ka. Ganoon,” napaiwas ng tingin si Celeste at pinahid ang luha. “At saka tears of joy ‘to! Maligayang pagbabalik!” “Tears of joy? Ano naman ‘yon?” Napakamot naman sa ulo si Tsuyu. “Ayusin mo naman. Hindi kita maintindihan,” dagdag pa nito.

Hyacinth. "Oo," tango ko. "Paano kung may gawing masama siya sa'yo sa room niyo?! Hindi ka ba nag-iisip?! Ginamit ka nung taong 'yon, tapos babalakin mo pang uwian!" Bri shouted.