Tagalog Ng Rainbow Novels & Stories

Akala ko ba ayaw niya kaming mabasa ng ulan? "Hindi sa lahat ng pagkakataon kailangan mo ng kasangga Ain. Hindi sa lahat ng panahon kailangan mong tumakbo at magtago. You shouldn't be afraid of everything especially the rain, cause we can't have rainbow without having it. It's like love, you can't have love at all without a little pain." mahabang paliwanag niya.

pagpupumilit ko pa Nakatalikod siya sakin habang may hinahalungkat ng kung ano-ano sa bag na dala niya. "A-Ano kasi.. D-Diba...." Napahinto ako sa pagsasalita at bahagyang napapikit sabay takip ng Mata gamit ang kamay ko nang bigla niyang inalis ang twalyang nakatakip sa beywang niya. RAAAAAAAAPPPPPPPEEEEEEEEE!!!!!!

Jessa's POV DAPIT-HAPON. Naghahalo ang kulay pula at kahel na kulay ng kalangitan. Malamig ang simoy ng hangin pero payapa ang dagat. Napapaligiran ng lantern ang mga paligid na siyang nagbibigay naman ng liwanag. Mas lalong nagmukhang romantic ang lahat.

Bakit ganito? “But for me, you’re a rainbow.” Napakurap ako. Ilang beses. Dahil baka namalik-mata lang ako o baka mali lang ang pagkakarinig ko sa kanya. “A-ano?” pautal kong tanong, hindi sigurado kung tama ba ang dinig ko o baka sinasadya niyang guluhin ang utak ko. “Rainbow?” Sht. Shiv. You’re not like this. Bakit ka ba nauutal?

Halos mangiyak-ngiyak pa ang loko-loko sa sobrang katatawa. That's the thing called 'tears of joy' right? Tears of joy nga ba? Yong tipong naiyak na sa sobrang kaligayahan? Hay ewan! Basta ang alam ko'y masaya si Blue dahil nalaman niyang siya ang crush ko.

I was smiling then. Just a smile and the rain is gone Can hardly believe it (yeah) There's an angel standing next to me Reaching for my heart Just a smile and there's no way back Can hardly believe it (yeah) But there's an angel calling me Reaching for my heart Napamulat ako ng mata ng nagstop ang bus. Hindi ko tinanggal ang head set sa tenga ko at patuloy parin na pinapakinggan ito habang pababa ako ng bus.

Hinawakan ko pa ang aking dibdib para umalalay sa aking pagtawa. Ngunit ang katuwaan ay nabalutan ng pagkaalerto nang makita namin ang pagpula ng pisngi nito. Isang senyales para tumakbo! "GANON PALA AH!"

Ang sarap kaya ng taro! -Mara. Iniabot ko ulit ang sulat ko sa kaklase ko kagaya kanina. ‘Eeww. I don’t like taro. Red Velvet ang masarap.’ -Zach. Mas napangiwi ako sa sinabi niya sa sulat. Red Velvet?! ‘Eww. Ikaw ang weird sa ating dalawa. Ayoko sa kulay. Parang dugo. Naaalala ko tuloy ‘yung mga zombies.’

Namangha si Trina nang matanaw ang malawak na karagatan at ang asul na langit na parang lumalapat dito. "Napaka ganda, anong tawag sa lugar na 'to?" namamanghang tanong ng babae. Ngumisi si Fernando. "Wala talagang pangalan ang lugar na ito ngunit pinangalan ko siyang Trixie." Napalingon sa kanya si Trina na napaka lawak ng ngiti. "Trixie? Bakit Trixie?" "Trixie, ibig sabihin sa ingles ay "bringer of joy". Sa tagalog, tagabigay ng saya. Kagaya mo, naghatid ito ng saya sayo, tama ba?" Lumingon siya sa dalaga.

Gusto na niyang sumuko at bumitaw pero naaalala niya ang madalas sabihin ng lola niya "At the end of the rainbow you will see a pot of gold" at ipapaliwanag sa kanya na wala pa raw taong nakakarating sa dulo ng bahaghari. Hindi niya ito naiintindihan noon hanggang sa dumating si Angelo. Doon lamang niya naintindihan na bagama't wala pang nakakarating sa dulo ng bahaghari... Aasam at mananalangin lang na sa dulo ng lahat ng problema ay may pag-asa para makuha mo ang pot of gold.