Tagalog Wedding Vows To Make Him Cry Novels & Stories

Kapwa na pinahid ng bawat isa ang luha sa pisngi ng bawat isa. “Tintin my Destiny, I promise to love you till eternity, babe. I promise to always adore you, cherish you, and give my all to you! Mamahalin kita buong buhay ko kasama ng mga anak natin, Tintin!” He laughed and cried at the same time. Isang emosyon ng walang kapantay na galak at tuwa. Marami pa siyang gustung sabihin but he has to end his vows. Gusto na niyang matapos ang seremonyas, at nang tuluyan nang masolo ang asawa niya.

Mas lalo akong napangiti habang nakatingin kay Zik, "Yes, I do. I Quinlee Velez, Take thee, Zik Ford to be my wedded husband, to have and to hold from this day forward, for better, for worse, For richer, For Poorer, in sickness and and in health, To love and to cherish, Till death do us part." Pagkatapos kong sabihin ang mga salitang 'yon ay kita kong mas lalong napangiti si Zik. "You may now say your vows for each Other." Sabi ni father at biglang lumundag ang puso ko.

Nagsisimula ng magluha ang mga mata niya. Kinuha ni Miguel ang kamay niya at masuyong hinalikan, habang hindi inaalis ang tingin sa kanyang mga mata. Naroon ang lamlam at pagmamahal na palagi niyang nakikita. "Gail, alam ko naman na wala ka pa sa tamang edad at masyado pang bata. But I want to tell you this. I'm ready to marry you even after your birthday. Kaya kong iwan at isuko ang lahat sayo, Gail. Kaya kong maging asawa mo na laging nakasuporta sa lahat ng mga pangarap mo. If you want, we can fill up an agreement. Ibibigay ko sayo ang lahat ng kayamanan ko kapag niloko at iniwan kita. I promised, I will not break your heart and I will all of my promises. Believe me, my angel... I can do

Hindi ako handa pero sisikapin ko na maka pag-bigay ng wedding vows namin. "Langga, We started at the wrong time but my love for you was already in a right place. Five years ago we struggle a lot, so many problems and challenges came into our life. I'm so scared when your heartbeat stops. Akala ko mawawala ka sa amin. But God is amazing hindi niya tayo pinabayaan. Hindi ako mangangako sa 'yo ng kahit na ano. Ipaparamdam ko sa 'yo kong gaano kita kamahal. Ang buong ako ay para lang sa 'yo. Kayo ang lakas ko tuwing nanghihina ako. Mahal na mahal kita langga at mamahalin pa kita lalo sa mga darating na araw sa buhay natin. Na kahit ayaw mo akong katabi kapag galit ka pipiliin ko pa ring manati

Okay, be professional, Gerry. Marami ngang nangyayari kagaya ng normal na kasal sa simbahan hanggang makarating na kami sa oath stage. “I take you to be my lawfully wedded Wife, to have and to hold from this day forward, for better, for worse, for richer, for poorer, in sickness and in health, to love and to cherish, till death do us part.” Nakatingin lang ako sa kanya habang nakatingin siya sa mga mata ko habang sinasabi ang lahat ng iyon. From the heart atah ang groom ko ngayon huh.

Ngumiti siya pero agad ding napaiyak. Ang vow na pinaghandaan niya ay naging maiksi lang, dahil hirap na siyang magsalita. "Thank you for painstakingly waiting for me... Salamat at hindi ka sumuko sa mga pagsubok na dumating sa atin. My Joshua, my husband. I promise to love you for a lifetime." Sa kaba naman, simple lang ang naging vow ko. Hindi ako mangangako dahil mas mabuting gawin ko. Words are just words. My action will speak.

Dama ko lahat ng binitawan niyang salita at alam kong tutuparin niya ang pangako sa akin. Suminghot ako at ilang beses pinunasan ang pisngi dahil sa walang tigil na pagpatak ng luha. Nang turn ko na ay halos hindi ko na mapunasan ng maayos ang pisngi dahil sobrang basa na sa luha. “I never expected this day would come. I love you first and never knew that you will love me too. And today, surrounded by all of our love ones, I choose you to be my husband, of course, who would be? You’re the only one I love ever since,” nahinto ako saglit nang mag-react ang pamilya naming pinapanuod ang palitan namin ni Aaron ng vows. Natatawa ang mga ito dahil alam naman nila sa umpisa pa lang kung gaano ko ka

Halos mapunit ang mga labi namin, hanggang sa simula at pagkatapos ng misa ay masasaya kami. Sa vows ay humigpit ang hawak ko sa kanyang kamay. “Lumi Torinio, I may have forgotten our precious memories but I trusted my heart that beats your name.. Thank you for marrying me without a heart of doubt. I will cherish every second we had, I will cherish you until my last breath. I promise to follow you, trust you, and put my 100 percent love to you. I love you so much, Lumi Torinio..”

Nauna akong magbitiw ng aking wedding vows. "Haime, Hon! Alam kong kakaiba ang naging simula ng kwento natin, pero hindi ibig sabihin nito na hindi totoo ang pagmamahal ko para sa'yo. Para sa iba, maaaring tawaging baduy kung gaano ako kabilis na nahulog sayo, masisisi ba naman ako sa ganda mong yan?!" pasimple akong napangiti' just kidding. Hon, ikaw ang dahilan kung bakit muling nagkaroon ng ngiti ang aking mga labi sa loob ng napakahabang panahon. Ikaw ang nagbigay ng kulay sa aking mundo. Hon, maraming salamat sa pagtanggap sa aking pamilya at sa pagpapakita na ang imposible ay kaya palang maging posible. Salamat sa pagbabalik ng pamilya ko sa aking buhay. Ipinapangako ko na lagi kitang

sagot ni Alex na tila nangingilid ang mga luha nito. "You're about to cry again, please Alex...huwag ka ng umiyak dahil mas lalo lang bumibigat ang pakiramdam ko. Just smile. Sa wedding natin hindi ako iiyak, sabihin man ng iba tears of joy, but for me, ayaw kong may umiiyak. Gusto ko, masaya lang, kaya please Alex don't cry again," malumanay nitong sabi at kaagad na pinunasan ang mga nangingilid na luha ng dalaga gamit ang palad nito.