Stories In Tagalog Novels & Stories

"Hindi..... hindi ito totoo Itay , hindi nyo ito magagawa sa akin, lalo na sa Inay. Itay, sabihin mong its a prank, sige na itay." nagpapanic ko ng sabi. Pwro imbes na sagutin ang tanong ko tumungga lamang ng alak ang Itay. Here's the Filipino translation of your text: "Itay, bakit hindi kayo sumagot? Itay, sagutin niyo 'ko. Totoo ba 'to, Itay? Totoo ba 'tong lahat ng ito? Paano niyo ito nagawa sa 'kin, Itay? Paano niyo nagawang gawing kolateral ang anak ninyo? Ganoon ba kaliit ang halaga ko, ha, Itay? 'Yung dugo't laman niyo, ipinambayad niyo lang sa utang niyong nagkakahalagang eight hundred thousand pesos?" Halos bulyawan ko na ang Itay sa labis kong galit.

seryosong sagot ng lalaki sa harap ko. Pinilit kong maintindihan ang mga nakasulat sa papel, ngunit ilang salita lamang doon ang naintindihan ko. Sumasakit ang ulo ko na basahin iyon ng buo. Hindi naman kasi ako nakapagaral, at hindi ko masyadong maintindihan ang mga nakalagay doon na nakasulat sa Ingles; hindi ako nakatapos ng highschool dahil maaga akong sumabak sa kung ano-anong trabaho para lang may makain ang mga kapatid ko.

Naglakad na kami na hanggang ngayon 'ay nasa isipan ko pa rin ang babae na 'yon. ---------------- Note: Lahat ng mga mababasa niyo dito ay pawang walang katotohanan, ito ay gawa-gawa ko lamang. All names, place, events are fiction.

He watched his grandfather's weathered fingers show him the rhythm of looping, pulling, securing, as if they were weaving more than just a net—like they were stitching a stubborn piece of the old world onto the new one. "Naalala ko dati," his tatay began, as he always did, "Gigising kami ng erpat ko nang sobrang aga. Simple lang ang pamumuhay noon. Tinutulungan ko siyang mangisda noon para may makain kami sa araw-araw." His gaze drifted past the gym walls, as if he could see through them, straight to the shoreline. "Ang alat man ng simoy amoy ng hangin sa barrio namin, sariwang sariwa naman iyon dahil sa dami ng puno."

Buti na lamang ay hindi ako tuluyang nasakop nito dahil kung hindi ay baka nasaktan ko na rin pati ang aking mga kaibigan. Tumungo na kami sa pasilidad upang ipakita ang aming mga nakuhang ulo. Nagulat sila dahil sa dala naming ulo ng halimaw na tigre. Ang tigre na ito ay kilala sa tawag na Teghasus dahil sa taglay nitong pakpak. “Paano ninyo nakuha ‘yan? Bago palang kayo dito ‘di ba? Pero nakatalo na agad kayo ng Teghasus?” nagtataka nilang tanong.

Napakurap ako at mabilis na nilingon ang kanyang wrangler jeep, "Bakit hindi nalang tayo mag jeep?" Isang halakhak ang pinakawalan nito sa akin kaya kusang bumalik ang tingin ko dito. "Ano naman ang nakakatawa doon?" Taas kilay kong tinanong. "Kabayo lamang ang pwedeng dumaan sa masukal na daan. Kung gagamitin natin ang jeep ko i-ikot pa tayo sa San Felipe at kakain ng Isa't kalahating oras na byahe. You don't have to worry, Stan is one of the best horse among the others. Wag ka lang magulo para hindi ka niya ihulog.." His shoulders shaking in silent laughter.

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

Ang iba naman tumatawa habang nakatingin sa 'kin. Hindi na sila pinatayo ni Ma'am, nakaupo lang sila. "And the name of the father... " nakapikit na silang lahat ngayon. "Dear God, thanks for this day. Thanks for waking us up. Thank you for giving us this beautiful chapter of our life," char napa english ako. "Amen!" sabay na sigaw nila. "Sandali lang!" sigaw ko. "Atat na atat? Di pa nga ako tapos eh."

Makalipas ang ilang oras— Narating niya ang Cubao. Naghanap. Nagtanong. Hanggang sa mismong si Sabrina ang nakasalubong niya. At pagtagpo ng dalawang babaeng iyon— magsisimula na ang bagyong kayang gumuho ng isang tahanang bagong tayong-tayo pa lang.

"Hindi maganda na sinasarili ang problema. Mabigat iyon sa dibdib. Teka, mayroon ba kayong hindi pagkakaunawaan ni Mr. Villareal?" Mabilis siyang umiling. "Hindi po, Auntie. Wala po." "Kung gano'n ay ano? Hindi ba maganda ang pakiramdam mo? Nahihilo ka ba? Nasusuka? Para bang hinahalukay ang sikmura mo?" Bahagya siyang natawa. "Exaggerated ka, Auntie. Wala pong gano'n." Bakit naman siya mahihilo o masusuka?