Talking With Friends の小説・ストーリー

"Can't you give the guy a break? If we're going to keep on talking about RD's business as if it were yours, uuwi na lang ako." "Ikaw, kahit kailan badtrip ka kasama! We're just worried about our friend, I don't want him to grow old alone." "Let him be, Ram. RD's young and it's not okay for us to talk about him while we're sitting here, drinking his whiskey while he's out of earshot." "And in front of his co-workers."

"Nevermind—" "Avil? Is there something wrong?" Naging seryoso na ang usapan sa pagitan naming tatlo. "You can talk to us naman, e. We're friends. Best-friends." Malambing na sabi ni Thea. Umiiling ako na ngumingiti sa kanila. "Hindi naman importante. Sige na! May lakad pa kasi ako. Usap nalang tayo kung kailan na naman magkabakante. Maraming salamat sa oras ninyo—Alona—Thea."

nakangiting sagot niya. He knows na nagluluksa pa rin ako at alam ko namang nalulungkot siya sa pagkawala ni Third kaya pinipilit niyang pagaanin ang usapan namin. Pero hindi niya naman ako kailangang tawagan madalas. I don't like being a disturbance. "I'm with my friends by the way," sabi ko at saka ko pinwesto sa taas ang phone para makita kaming lahat.

sabay na ani ng mga ito at sinundan ng malakas na tawa. “Hoy kayo ah. Ano ba ang pinagmeetingan niyo? I-share niyo naman sa ‘kin. Minsan na nga lang tayo mag-uusap usap hindi pa kayo matinong kausap.” nagtatampong ani ni Amanda sa kaniyang mga kaibigan. “Syempre, dahil ikaw ang kaibigan namin, ikaw ang unang makakaalam ng balita~” pakantang ani ni Charry sa kaniya.