Talking With Friends นิยาย & เรื่องราว

I answered. My friends just stopped talking when someone called on their cell phone and they went away for a little privacy. Bumalik sila sa pwesto namin minasdan ko lang sila bago sabihin na kailangan nilang umalis para bumalik sa trabaho.

pakiusap niya sa kaibigan. "Hai naku, kung ano ano na naman kasi sasabihin nyan sakin friend. Parang kinikilabutan ako." bulong ni Ami sa kanya. "Sige na, mamaya na lang natin pag usapan kung ano man yun." pakiusap niya sa kaibigan. "Sige na nga," sumama ito kay Arvin sa dance floor. "Anong nangyayari?" halos lumipad ang puso niya sa gulat.

"Yes po. Nagkaka-chat or text naman po kami pero hindi na ganoon kadalas. Something's change, nararamdaman ko 'yon." "At may nililigawan na siyang iba?" "Iyon po ang nabalitaan ko pero hindi ko pa po alam kung totoo. May nagsasabi naman po kasing friends lang sila. Ewan." "Okay. Ganito na lang, first huwag kang po nang po at masyadong nakakatanda." Sabay pa kaming tumawa.

Habang pinaharurot naman nito ng takbo ang sasakyan. Kumunot ang noo ni Krissy sa pagtataka. Kung bakit pinagsasalitaan siya nito ng masama gayung wala naman siyang ibang ginagawa maliban sa pansinin ang isang kakilala. "Nakikipaglandian na ba sayo yun? I am just talking to a friend." Nakahalukipkip na paliwanag niya. Naiinis siya dahil napakabilis nitong manghusga samantalang siya lang naman iyong literal na nakipaglandian sa iba ngunit ayaw niyang hinusgahan ng paulit-ulit.

Walang malisya at tunay kaming naging magkaibigan pagkaraan ng ilang beses namin paglalakwatsa. "Chief, baka gusto mong sumama mamayang gabi, mag clubbing kami ng mga friends ko at nang makilala mo na rin sila?" It's Friday at dahil walang mga trabaho ang friends ko, niyaya nila akong mag clubbing. Naisip ko na bakit hindi, kaya tinawagan ko si Chief Mate to see baka gusto niya ring sumama. "Tonight?" Tanong niya habang parang nagaalintana siya. Narinig ko na parang may kausap siya, bago siya nagsalita muli.

Unknown Person’s P.O.V. “I’m with my friends and I’m already tired, Ate. I’ll talk to you tomorrow, okay?” I was not in the right mood to have a proper conversation with her. Baka kung ano lang ang masabi ko sa kanya sa tindi ng inis ko. Out of all people, I didn’t want to offend her. We had been so close to each other because we were only a year apart. She was annoying sometimes, but she was a sister I couldn’t live without.

Paano na lang kung sabihin niya na nga na nagbago na ang isip niya at ayaw na pala niya ako na maging kaibigan" "Friends then." Ngiti pa niya sabay lahad ng kamay sa akin. "Loko ka talaga! Pakaba ka pa, buwisit." bulong ko na lang habang nakipagkamay na rin sa kan’ya. "Sabi naman sa’yo, Tamara, sometimes you have to use words to your advantage. Halika na at kumain." "Hindi ako puwede. Narito si Mikel at kausap lang si Stan, sa susunod na lang."

hiling ko. Nagkaroon ng saglit na katahimikan. Paano nga kaya kami mag-uusap? Hindi naman kami ganoon ka-close ni Zach. Ayoko ring magtanong sa kanya tungkol sa bestfriend niya nang ganun-ganun na lang at baka sabihin niya pakialamera ako. Kahit na close sila ni Jude kasi classmates sila, hindi rin naman siya yung tipong manghihimasok sa buhay ng iba. Naputol ang usapan naming tatlo nang may tumawag kay Jude. Sinagot niya iyon.

Wala naman kasi akong masyadong experience kung pano manirahan doon. Ang tahimik ni Kiyo, siya lang ata ang hindi sumabay sa usapan namin. I guess I made new friends again.

I gave him a smile which means thank you at tumango lang siya. Sa buong tanghalian ay tahimik lamang kaming kumakain. Walang nagtangkang magbukas ng topic, kahit ang mga kaibigan kong likas na maiingay ay nagmistulang pinipit na bawang din sa isang tabi. "Why so quiet, guys? Okay, I will start a conversation para naman hindi masyadong tahimik." Napunta ang tingin naming lahat kay Allyson nang bigla siyang magsalita out of nowhere.