Talking With Friends Novels & Stories

“Hmm. Dapat nga malasing siya. Ang tanong paano natin siya maidadala sa bar?” Napatingin silang lahat sa akin nang magsalita si Veronica. “Hey, donʼt look at me, girls. Hindi ko rin alam kung paano. Always nasa harap niya ang kanyang phone or laptop. Isa lang pʼwedeng gawin natin. . . Ay iyon ay ang gawing friends ang friends niya para madala siya. Sa ngayon, wala pa akong name—meet na friends niya kaya wala akong ideya who they are,” sabi ko at nagkibit balikat sa kanila. “Oh gosh! We need take a time pala!”

Kung kanina ay may kaba akong nararamdaman na baka kung saan mapunta ang direksyon ng usapan, ngayon ay mas kampante na ako. “Friends,” mahinahon kong ulit, halos parang sarili ko lang ang kausap ko. Salamat naman at ‘yon lang pala. Ayaw ko kasi ng higit pa sa pagkakaibigan. Hindi ako pwedeng magbigay ng kahit anong maling signal, hindi ko pwedeng guluhin pa lalo ang sitwasyon.

pag-iiba ko ng usapan para hindi na mas lalo pang lumala. Agad siyang umiling at kinuha ang suklay para siya ang tumuloy ng gawain ko. "Nope, rito ka na lang, wala rin maghahatid sa 'yo kapag pauwi na. You can visit your friends habang wala ako, and text me as much as you can, okay?" tanong nito na sinang-ayunan ko na lang.

Pero wala namang masama sa naging tanong niya, ako lang 'tong nag o-overthink. "Hindi naman sa gano'n. Madalas lang naman ako nakakahanap ng friends sa school kapag related sa activities. Hindi ako sumasama sa outing at diretso ang uwi ko after class. Pero hindi ibig sabihin no'n hindi ko sila naging kaibigan, busy lang din siguro sila sa mga buhay nila at nakakahiyang mag reach out." pagpapaliwanag ko. Hindi ko alam kung nagpupunto ba 'yon ng punto, pero basta 'yon na 'yon. "I see. I'm glad you were able to acquire friends, akala ko you weren't able to have some like as you were before." simpatya niya sa'kin na ikinatawa ko lang ng marahan.

Nag-order narin sila ng panghimagas at itong halo-halo ang nilantakan ko at iba rin sa kanila. Mahaba-haba talaga ang kanilang pag-uusap at nakikinig na lang ako, minsan nagtatanong sa akin kung ano-ano at saan ako magpapasko o magne new year kaya sinabi ko na sa mga kaibigan ko. Kahit saan-saan naman ako nag cecelebrate ng pasko kahit gustuhin ko man na sa bahay na lang ako ay hindi pumayag ang mga kaibigan ko na mag-isa lang ako. Dahil about business ang pinag-uusapan nila ngayon ay nakikinig pa rin ako kahit panay scroll ko sa mga pictures ng mga kaibigan ko.

𝘜𝘯𝘤𝘰𝘮𝘧𝘰𝘳𝘵𝘢𝘣𝘭𝘦 𝘧𝘦𝘦𝘭𝘪𝘯𝘨 Tawa lang ako ng tawa habang nakikinig sa usapan ng mga kaibigan ko minsan naman ay sumasabat ako pero madalas silang tatlo lang talaga ang nagbabardagulan.

Tumango-tango ako para ipakita sa kaniya na it's fine to cry in front of me. Maybe I'm not a BEST friend but I promised that I always got their back until they got the best of their best. We didn't talk too much and we didn't chat. Kapag may kailangan lang ako at kapag may kailangan siya. Hindi naman porket gano'n.. you will take it to the "Kinakausap ka lang naman kapag may kailangan." For me, It's being a childish. We all have our own path and life. We are not obligate to always talk to them. If you really are friends kahit ga'no pa kayo katagal na hindi nagkita or nagkausap you will understand each other.

Binalot ko pa tapos hindi naman pala bubuksan. Nakisabayan ako sa ingay ng mga kaibigan nito. Kanina lang ay nag-usap kami ng magulang niya. Just some chitchat about sa amin ni Zach. Mabilis nagkasundo ang mga magulang magkabilang panig. You know, business things.

Lagi kasi akong tulog kung walang pasok sa school. My friends are busy with their studies, too, kaya sa uwian na lang talaga halos kami nagkakasama, aside sa vacant periods. Pumupunta rin sila rito pero minsan, salitan sila lalo na't graduating students itong mga girl friends ko.

"Nevermind—" "Avil? Is there something wrong?" Naging seryoso na ang usapan sa pagitan naming tatlo. "You can talk to us naman, e. We're friends. Best-friends." Malambing na sabi ni Thea. Umiiling ako na ngumingiti sa kanila. "Hindi naman importante. Sige na! May lakad pa kasi ako. Usap nalang tayo kung kailan na naman magkabakante. Maraming salamat sa oras ninyo—Alona—Thea."