Novel & Cerita Talking With Friends

Lumingon ako sa kaniya at pahapyaw na ngumiti. "Hmm, magandang tanghali," simpleng sagot ko. "Gusto ka nilang makilala, labas ka muna?" Napahawak ako sa bangko ng kabisera at muling tumingin sa kaniya. "Sino ba sila?" "My friends." "Okay."

_“How’s your day going?” “Much better now that I’m here,” I replied, feeling a blush creep up my cheeks. As we settled in, I noticed how easy it was to talk to him. We shared stories, laughter, and light teasing, the conversation flowing as naturally as the coffee being poured. **Getting to Know Each Other** “So, what do you like to do when you’re not busy with work?” I asked, taking a sip of my drink. Sean leaned back in his chair, a thoughtful expression on his face. _“Well, I love playing basketball. It’s my stress relief. Pero sa totoo lang, I’m a huge fan of just hanging out with friends and trying new places to eat.”_

ito naman ang reply ni Natalie sa ka chat. Matapos ang araw na iyon. Tuloy tuloy na ang communication namin ni Amigo. Pakiramdam ko habang tumatagal ang araw kahit na pasingit singit lang na pag-chat namin kahit nasa office ako ay nakakaramdam ako ng gaan ng pakiramdam sa kausap ko. Pero hindi naman namin napapag-usapan ang mag-meet up dahil na din siguro sa busy din ako sa office.

Wala akong ganang lumabas at wala rin naman akong makakasamang gumala dahil busy naman ang mga kaibigan ko. Busy. Yeah, that's them for the past weeks. Minsanan na lang din kaming magkita. Kahit nga sa chat, hindi na rin madalas. But despite of that lack in communication, I know that we're still friends because they never fail to sent me an inspirational message every morning. Those messages was one of the reasons why I was energized to face the day. They never failed to amuse me even just in simple gestures and that made me thankful for being chosen as their friends.

sagot niya at muling bumalik sa harap ng computer niya. "Parang ano naman to, hindi naman kita isusumbong pag nahuli ako, sige na friends naman tayo eh," "Ulul, anong friends? Ngayon mo nga lang ako nakausap," inis niyang sagot at binato ang ubos ng sigarilyo niya sa akin.

"Sinabi ko naman sa'yo noong nakaraan na gusto ko pang mag-explore at mag-travel!" I kinda love this feeling being with my best friends. It's sad knowing that Lowell, Dom, Dani, and Jangkit couldn't make it because of their work and stuffs. We only communicated through social media this past few years, updating the happenings in our lives to our group chat which exist up 'til now. "Grabe, ilang taon rin noong mula tayong nagkita, kailan uli kaya tayo mabubuo?" Wala sa sarili kong tanong.

Agad nitong bungad sa kan'ya matapos sagutin ang telepono Kilala talaga siya ng kaibigan. Well, hindi naman siya rito tumatawag kapag wala siyang iuutos. That's how their friendship works. Hindi sila kagaya ng ibang magkaibigan na madalas mag-usap at magkumustahan dahil pareho rin naman silang busy sa mga misyon at trabaho nila. Bumabawi naman sila sa isa't isa kapag nagkikita sila. They are having a sparring and playing hide and seek but with a twist. Bala ng baril, mga kunai, shuriken, at dagger ang hahanap sa 'yo. That's their bonding. Unusual isn't it?

Sumasama kami ni James kay papa para malaman ang pasikot-sikot sa lugar. Ayaw ko namang makipag-usap sa mga kapit-bahay. Hindi na ako interesadong kumilala ng bagong kaibigan dito sa village. Aalis din naman sila sa buhay ko, bakit pa papasok? Hindi ako bitter pero kaulanan, alam kong aalis din sila kapag wala nang komunikasyon. A true friendship for me doesn't require a daily conversation. It's exhausting kaya. Matutulog na sana ako kaso naisip kong i-check ulit ang Messenger ko. Nakita kong nag-reply si Sir Cy a few minutes ago! Gising pa siya!

Mabilis niya akong nginitian habang tumatango. "Kumusta na siya? He's still your best friend huh" "Ayos naman po" "Palagi mo pa rin ba siyang kasama? Don't you have any girl friends?" Umiling ulit ako, "Siya pa rin lang po yung friend ko, Lolo. Although, nameet ko ulit yung friend jo from swimming class the other day, we haven't exchange contacts kaya hindi pa kami nakakapag catch up." "That's good to hear. At your age, hindi magandang nakikita kang palaging may kasamang ibang lalaki.."

Parang may kung anong nagliyab agad sakin sa pagkakarinig ng boses niyang malamig na kakaiba ang dating sakin. "Y-Yes."nauutal kong sagot. Nagulat ako ng dilaan niya ang tuktok ng tenga ko kaya napakagat ako sa aking labi para pigilan ang pagkawala ng ungol. His friend talk about random things. Habang kami ay busy dito sa harap. Naramdaman ko agad ang kung ano sa ilalim ng aking pwetan. Shit! He's so turn on. "How 'bout you?"I asked him.