Talking With Friends Novels & Stories

Sabi ko sabay tawa. Natapos ang biruan ng nagsimula na kami kumain. Habang kumakain ay nag usap kami magkakaibigan. May mga asaran at biruan nagaganap sa pag uusap namin hanggang sa nagplano ang lahat na mag explore next week. Balak kasi nila makabonding ang bawat isa. Minsan lang kasi kami magsama-sama ng mga friends ko. "Ano guys game ba kayo?" Tanong sa amin ni jack ng nakangisi

wika ko kasabay ng pag alis nito. Sa pag lipas ng oras ay paulit-ulit na lamang ang ginagawa ko rito sa loob ng bahay, mag aayos ng mga gamit dito sa sala tapos maglalakad ulit ng pabalik-balik habang nakatuon ang paningin ko sa 'king telepono I don't have a friend to chat or call, that's why I prefer going to bar because most of the people there wants to talk to me, drink with me.

Lumingon ako sa kaniya at pahapyaw na ngumiti. "Hmm, magandang tanghali," simpleng sagot ko. "Gusto ka nilang makilala, labas ka muna?" Napahawak ako sa bangko ng kabisera at muling tumingin sa kaniya. "Sino ba sila?" "My friends." "Okay."

"Pero hindi ba, kapag palagi mong kasama sa trabaho, nagiging kapalagayan mong loob ang isang tao, hanggang sa nagiging close mo, at eventually, matawag mong kaibigan. "I beg to disagree," Friends and co-workers are two distinct types of relationships. Friends are personal relationships built on mutual interests, trust, and affection, often involving social interactions outside of work or other obligations. Just like us.." Dexter reminded him. "We share personal experiences, emotions, and support each other."

Para na rin ma-relay ko sa aking ama ang kung anumang mapag-usapan namin. Pagkatapos ng lahat ng 'yon, Adrian and I will meet for lunch later. Or dinner. Depende kung matatapos agad ang usapan namin ng aking ama. Hindi ko pa nasasabi sa bestfriend ko ang tungkol sa nangyari dahil hindi ko ata kakayanin kung sa tawag ko lang ikukwento. And I don't think he could handle all of it over the phone. Baka pa nga ay sabunutan ako no'n dahil hindi ko agad nasabi. Knowing him, he'll want every bit of detail. Chismoso pa naman ang isang 'yon!

I nodded excitedly. "Right!" "It's normal. Friends always do that. Right?" "Right!" "Anyone who thinks that there is something between you guys is wrong! Friends can sleep together, right?" "That's true!" "I know friends can be jealous. They can cuddle on the bed when they are drunk, and they can follow each other everywhere. They can even look into each other's eyes without blinking. Those are real friends' actions. Right?" "Exactly." "And the most important thing is, you can blush until your ears turn red everytime we mention the name of a friend. Right?"

Until then, kapag handa na siya ay naroroon pa rin ito at naghihintay sa kanya. "Yes, we could be friends. We are actually friends, not totally friends but going there. But still, I can't go on a date with you, yet. People here loves to gossip. And I don't like that." Tumango pa siya sa sinabi. Sa kanyang palagay ay hindi naman imposible ang bagay na 'yon. They were good at talking. Natatawa man ay pilit niyang supilin iyon. Weirdo lang kasi ang mga kilos at pananalita nito ngayon. Sa ibang babae ay baka napa-oo na agad ito. "How about friends with benefits?" Hirit pa nito.

Matalim niya itong tiningnan. " I'm not in the mood to hear your jokes, so please spare me." Nagtatagis ang mga bagang na wika niya sa kaibigan. " Hep! Hindi ako kalaban my friend. Ano bang problema mo? Or sino ang nagpapainit ng ulo mo. Four o clock pa lang ng hapon ay alak na agad ang iniinom mo." Napailing-iling pa si Thunder sa kaibigan. " Wala kang pakialam! " Asik nito.

Wala akong ganang lumabas at wala rin naman akong makakasamang gumala dahil busy naman ang mga kaibigan ko. Busy. Yeah, that's them for the past weeks. Minsanan na lang din kaming magkita. Kahit nga sa chat, hindi na rin madalas. But despite of that lack in communication, I know that we're still friends because they never fail to sent me an inspirational message every morning. Those messages was one of the reasons why I was energized to face the day. They never failed to amuse me even just in simple gestures and that made me thankful for being chosen as their friends.

sagot niya at muling bumalik sa harap ng computer niya. "Parang ano naman to, hindi naman kita isusumbong pag nahuli ako, sige na friends naman tayo eh," "Ulul, anong friends? Ngayon mo nga lang ako nakausap," inis niyang sagot at binato ang ubos ng sigarilyo niya sa akin.