Tambay As A Friend Novels & Stories

“Kala namin umuwi ka na eh, lasing na lasing ka na nun. Buti nga nakauwi ka safe!” Safe? Tangina. Kung alam niyo lang. “Yeah, may nakasabay lang akong friend ng friend, ayun hinatid ako. Wala naman.” Sinubukan kong gawing normal ‘yung tono ko, pilit na pinapatag ‘yung kaba ko. “Wow, mysterious friend! Hindi mo man lang pinakilala?” pang-aasar ni Macey, sabay tawa pa. “Baka naman may nangyari—”

I've never been this serious sa tanang buhay ko. Tumahimik na lang ito at umiwas ng tingin. Shane also did the same thing, I wasn't expecting her to be like this. Kaibigan ko silang lahat. Shane was my closest friend since high school. Yung iba dito ay kaibigan ng boyfriend ko.

nagtatampong sabi ko. Natawa ito. ["Don't worry, my friend will be gentle.] natatawang sabi nito. Ngumuso ako. Sino ba yung friend niya na yun? ''Ano gawa mo?'' tanong ko para maiba ang usapan. [''Nothing.''] tipid nitong sagot. ''You should bond with your cousins there.'' ["I want to see you."] "I want to see you too." Natahimik ito saglit na ikinataka ko.

Reply naman nito. Hindi na ako nag reply pa sa kanya. Alam ko na alam naman na nito ang ibig kung sabihin eh. Nagpapasalamat na lang ako na nay nakilala akong isang Tamara na naging best friend ko na siyang hinihingahan ko palagi ng sama ng loob ko. Ng kaibigan ko na maaasahan ko sa lahat ng oras at bagay. Hindi talaga ako nag sisi na nakipag kaibigan ako sa kanya. Dahil kung wala ito. Hindi ko na alam kung paano pa ako.

Tumango siya, “Samarah.” “Beautiful name. Hello Samarah, I am Tim.” Inabot niya ang kamay niya kaya tinanggap ko naman ‘yon, “I'm sorry about what happened I really didn't mean to.” “It's fine, I'm good.” Nginitian ko siya. “Are they your friends?” tanong niya habang nakatingin kina ate Jopay. Mabilis na umiling ang dalawa kaya nangunot ang noo ko, “Friend wag. Hindi muna tayo magkakilala, eenglishin kami niyan!”

Bumangon ako at maayos na umupo sa kama paharap sa kanya. "So anong plano mo sa inyo ng friend mo?" I asked emphasizing the word 'friend' She shrugged after a long pause and rolled eyes on me. "Let things be in their own way" Aasarin ko pa sana sya ng biglang mag-ingay ang phone ko. Tumayo ako sa kama at hinanap yun sa handbag na kasama ng maleta at backpack ko. "Hey mom" Sumulyap ako kay Tammy na pangisi-ngisi sa akin. Alam nya na ang susunod na mangyayari.

Natatawang tanong ng kaibigan niya. “Ano ka ba! Anong klaseng bestfriend ako kung hindi ko siya makikilala kaagad?! Kilalang kilala ko yun mula ulo hanggang paa no!” Habang mas tinitignan ni Tammy ang nakatalikod na babae, lalo siyang nakakasiguro na si Avery nga yun! Dali-dali niyang kinuha ang kanyang phone para kunan ito ng picture.

“At may isa pa akong gustong aminin.” “Sabihin mo na, isagad mo na ng isang pahiyaan na lang.” Pikit-matang usal niya. “My friends are not callboy, they’re businessman. Totoo, mukha silang bayarang lalaki pero hindi talaga.” Mas lalong natameme si Bambi sa sunod na pag-amin ni Kayde. ‘Bambi kasi, bakit masyado kang husgadera?’ isip-isip niya at mariin na ipinikit ang mga mata.

Natawa ako sa Tagalo niya. “Tagalog,” pagtatama ko. “Exactly!” Aniya. “But to answer your question, yes, we’ve met a lot of times before this illegal transaction or whatever you called it. So we’re kinda friends ng konti,” Tumango lang ako at isinayaw si Timber. Kung ganoon, marami na pala silang pinagsamahan. “What’s his name?” tanong niya patukoy sa anak kong kakalabas palang sa mundo, marami ng adventure.

sabi ni Ivan sa kanya. Maliwanag kay Marcus ang sinabing 'yon ng best friend niya na si Ivan. Nais nitong samahan niya ang kapatid nito na si Divine habang wala siya. Ayaw kasi ni Ivan na mag-isa lang ang kapatid niya sa bahay nila lalo na babae pa naman ito. Naiintindihan naman niya kung bakit ganoon ang nais ng best friend niya. Walang masama doon. Humingi ito ng tulong sa kanya at ang tulong na 'yon ay ang pumayag siya na samahan ang kapatid nito na si Divine.