Novel & Cerita Tambay As A Friend

May tinatago rin palang pagka-marites itong si Amber! Pilit na ngumiti na lang ako, kahit na nga ba sa totoo lang ay umaasa akong sana nga boyfriend ko siya... Jo-jowain ko talaga ang tukmol na 'yon! Kung ayaw niya, pwede namang sugar baby na lang. Aalagaan ko na, pagagatasin pa! Chos! "No, we're just friends... I think." Nakangiting sagot ko. Parang showbiz lang yan e' friends lang daw pero magkapatong naman sa kama!

"Sige po. Pero lola… magpapaalam po sana ako kasi imi-meet ko po yung friend ko mamaya. Hindi po ako makakasabay ng hapunan. Kung okay lang po..." Dahan-dahan nawala ang ngiti sa mga labi ng Reyna. "It’s okay, Adee. But who is this friend?" "Ah… Kaibigan ko po at the same time ay katrabaho ko rin po siya. Wag po kayong mag-alala. Mabait po ‘yon tsaka saglit lang po ako."

"You know what I realize that it's nice to have a friend, right?" "Tama, masaya kapag may kaibigan ka. Lalo na yong kaibigan na masasabihan mo ng problema at secreto, yong hindi lang sa saya mo sya makakasama kundi sa kalungkotan din. Just like my cousin Mindy, we're friends... best friends. Sya lang yong kaibigan na maituturing ko na totoo."

Mas lalong maramdaman nito ang pag-iisa—walang bestfriend sa tabi, walang asawa, at walang pamilya. Namatayan ito ng anak at ninakawan pa ito ng anak. Iniisip pa lamang ni Mesande ang mga bagay na iyon ay nadudurog na siya, nadadama niya iyong matinding sakit. And that's make Mesande amaze to her bestfriend because Tamara surpassed all of the challenges in her life alone. . . She was brave amd strong to fight for everything. “Tammy, I will help you the best I can because I want you to be happy. . . You deserved the happiness in life and I’ll be happy for you so much!” Emosyonal na sambit ni Mesande.

Alam ng mga ito na simula't-sapol ay hinahanap n'ya na ang kan'yang nawawalang kapatid na babae. "Well... It looks like this person is mahalaga nga sa misyon mo. I lend you my hand bud, alam mo naman na kahit kayo ng pinsan ko na timang ang bff but our friendship is different. Madugong pagkakaibigan ang mayroon tayo," tatawa-tawang sagot ni Troy sa kan'ya na ikinangisi n'ya din ng maalala kung paano sila naging magkaibigan.

Natawa ako sa Tagalo niya. “Tagalog,” pagtatama ko. “Exactly!” Aniya. “But to answer your question, yes, we’ve met a lot of times before this illegal transaction or whatever you called it. So we’re kinda friends ng konti,” Tumango lang ako at isinayaw si Timber. Kung ganoon, marami na pala silang pinagsamahan. “What’s his name?” tanong niya patukoy sa anak kong kakalabas palang sa mundo, marami ng adventure.

Panunukso niya dito. [“Yeah, crazy hate asshole dog keep on chasing me like hell! Napatawag lang ako para sabihing bumalik na ang best friend mo sa Pilipinas.”] Nanlaki ang mata ni Amary sa tuwa ng marinig ang sinabi ng kaibigan. Nandidito na ulit ito sa Pilipinas pero ikinangiwi niya nang marinig ang tinutukoy na aso, si Lance ito. Isa sa kaibigan ni Zarchx ngunit ayaw naman ni Amber sa binata kaya ‘yon rin ang nagtulak na manatili sa Europe.

Nag-uusap usap parin kasi lahat para bang isang reunion 'tong birthday. My cheeks turned into red when I looked at this guy "A-ah, She's not my friend but my cousin is her friend. So, Ikaw ang kuya ni Tani. She's very approachable ang akala ko hindi.." I laughed because of my own expectation. "Yes, She really is. Marami siyang kaibigan because of her attitude. By the way, Sinong pinsan mo kasama mo? Are you with Neejan?" he asked.

"Feeling mo naman tatabihan talaga kita 'no?" "Baka sakali lang naman." Nang-aasar talaga ang lalaking ito! "Tsaka anong pinagkaiba ng noon at ngayon, Marciella? Friend tayo noon at gano'n din naman ngayon. Wag kang nag-o-overthink." [" Friend tayo noon at ganun din naman ngayon."] Ahh yeah, right. Whatever. "Hindi lahat ng friend ay pwedeng papasukin sa pamamahay, Ashmer!"

Andito ang kambal na Sarmiento, si Guerrero na maingay, ang may saltik na si Villegas, si Contreras na palaging missing in action, si Castillo da iceman, si Dominguez na walang ibang ginawa kundi ang maghanap sa nawawalang ilaw niya, ang masungit na Vaderama at ang kapatid nitong taon-taong umiiyak sa harapan ng simbahan, si Gonzales, at syempre ang bestfrenemy ko si Montenegro. I can't thank God for giving me this set of friends. They are the best, minsan may hindi man kami pagkakaunawaan but at the end of the day andyan pa rin kami para sa isa't isa. They are the friends that every body wished to have. Sila yung mga kaibigan kong hindi ako iniwan nung panahong kailangan ko sila. Sila ang n