Thank You Ma'am Summary の小説・ストーリー

malambing na sabi ni Kate "opo Mommy, thank you po." sagot naman ni Madie at yumakap sa kaniyang ina. "oh sige na bababa na muna ako para asikasuhin ko ang ibang bisita at mukhang nagdadatingan na sa baba."

“Sigurado po ba kayo, maam? Hindi ba p’wedeng malaman kung sino nang mapasalamatan man lang namin?” Nagkatinginan kami ng pinsan ko at parehas nangunot ang noo, kuryoso sa narinig. Kalaunan ay napabuntong-hininga si Tita at tuluyan nang sumuko sa pangungulit sa kausap. Pagkalingon niya sa gawi namin ay nakahinga kami ng maluwag ni Maegan nang makitang may ngiti sa kaniyang mga labi. “Salamat po sa pag-asikaso ng Hospital bills ko, Tita,” I thanked my aunt and genuinely smiled at her. I’m really glad that I met Tita Beatriz. It feels great to have a family that looks after you.

napa-iling na sambit niya ng maalala niya ang nangyari sa palaro. Atleast naging masaya kami dahil doon, madami pa ang nangyari kaya naman isa iyon sa naging memorable sa akin. Madaming nangyari kagabi mahirap isa-isahin ang mga iyon. "Ma, thank you po," I suddenly said. "For what Anak?" she asked. "For everything Mama, thank you for supporting me through my hobbies. Thank you for being there with me," I said. Hindi ko alam ngunit ang dami ko pang gustong sabihin sa kaniya.

"Joke lang, syempre wala na kayong pake kung san ko nakuha yan." Pinaalis na ni mama 'yong babae at ako naman ay umupo na ulit, papasok na sana si mama sa kwarto nya... "Say thank you." Pag paparinig ko. Naguguluhan ako nitong nilingon."Ano??" "Wala man lang thank you sakin? "Sa...sala...s-salamat." Ganon na ba talaga ka hirap sabihin ang salitang salamat? One word lang naman 'yon eh.

Agad akong napaatras nang makita kung sino ito. “Eliam?” Eliam grinned when he saw my puzzled reaction. “Wala man lang bang thank you riyan?” Imbes na magpasalamat ay sinamaan ko siya nang tingin. “Sana hinayaan mo nalang ako mabasa.” Inis na sabi ko saka tumalikod sa kaniya. “Gano’n lang iyon? Grabe ka talaga, George. Kahit thank you lang hindi mo talaga maibigay sa akin?” masama ang loob na sambit niya.

saad ko naman. Mayamaya pa ay natigil kami sa pag uusap ng sumingit ang babaeng kasama niya. "Mr. Hernandez, thank you for this day. Mauuna na ako. See you next meeting." saad niya at ngumiti pa sa akin na ginantihan ko naman ng ngiti. "Alright Ms. Sanchez. Thank you!" maikling saad naman ng asawa at tumango naman ang babae at umalis na.

​Nang dahan-dahan siyang humiwalay ay ramdam ko ang matinding pag-init at pamumula ng aking mga pisngi, habang siya naman ay nanatiling nakatitig sa akin. ​“Thank you, Maia.”

Hindi siya mukhang baklang-bakla. "Here is your change, ma'am." Inabot na sa akin ang limang-daan piso ng sekretarya. "Thank you!" Kuha ko. "You're welcome po. Have a good day!" sagot naman nito at nginitian kami ni Felicity nang kay lawak.

Thank God! "Excuse me, Ma'am. Is there any problem?" Pilit akong ngumiti sa kanya. "Wala po. Okay lang kami." "Ma'am tulungan ko na kayo kay Sir." "Huwag na. Pwede mo ba akong itawag ng taxi?" "Sige Ma'am." "Thank you," sabi ko sa kanya. Napatingin ako sa maamong mukha ni Jarvis. Hinaplos ko ang kanyang pisngi at hindi ko mapigilang maiyak.

“Thank you, Dr. Montefalco, and the rest of the team. Please, send my gratitude towards Madam Yeye of Veneto Clan.” Tumango si Dr. Montefalco. “On behalf of my team, it was a great privilege to look after, and make Lady Allyssa recover her health. I would also forward your gratitude message to Madam Yeye as soon as possible. Maiwan na po namin muna kayo.” “Sure, thank you again, Dr. Montefalco.” muling pasasalamat ni Mama sa kanila. Nag-bow silang lahat bago umalis. Nang naiwan na kaming dalawa ni Mama sa loob ng silid ay agad na bumaling siya sa akin at kitang-kita ko ang saya sa kaniyang mukha.