Thank You Ma'am Summary の小説・ストーリー

Sobrang gaan ng pakiramdam ko ngayon, kaya naman hindi ko maiwasang lumapit kay Mama at hawakan ang kamay niya nang mahigpit. “Salamat, Mama,” sabi ko habang nakatitig sa kanya. “Sayo talaga ako humugot ng lakas ng loob, pati na rin sa mga bata. Nakayanan ko lahat ng ‘to dahil naalala ko yung mga payo mo noon. Kaya sobrang thank you, Ma.” Pagkatapos kong sabihin iyon, hinalikan ko siya sa noo. Nagulat ako nang makita siyang napaluha.

Bahagya lang akong ngumiti bago marahang tinapik ang kamay niya. Maya maya, sumigla ang mukha niya nang bumaling siya kay Zadrick. "Sir Zadrick, thank you po rito." Inilahad niya ang kamay sa mga pagkain. "And thank you for the warm welcome." "I'm just making sure everyone's comfortable." "Very comfortable po kami," sagot ni Ate Mae. Tahimik namang tumango sina Mara at Sofia habang nakangiti pa rin.

Ano ba ang ibig sabihin no'n? "Okay. Thank you again and see you next time," paalam pa ni sir habang si ma'am Sabrina ay kumakaway-kaway. Yung tuwa ko, napalitan bigla ng kaba. Mapapapayag ko kaya si sir Fiandro?

Naglapag ito ng bayad sa kinain namin saka ito tumayo at inilahad nito ang palad para alalayan akong tumayo. "Thank you." Tinanggap ko naman iyon kahit pa nagdadalawang-isip ako. I really can say, that Mr. Makki Salazar is really a nice man, a very gentleman. Pinagbuksan din niya ako ng pinto sa sliding door at sa kotse ko. "Again, thank you for the treat Makki. Nabusog ako." "You are welcome, I hope I can invite you again for dinner. 'Pag hindi ka sana busy." Makki utters when I'm about to slid myself inside my car.

"Maasahan mo ako ma'am hindi ko sasabihin sa iba. Hindi ko rin po ipagkakalat. I will be good ma'am, kakampi nyo po ako syempre." "Thank you, Almira!" I said sweetly showing a genuine smile.

Hindi niya alam kung good or bad. Pero handa siyang marinig, kahit ano pa iyon. So tumango lang siya. “Okay… I’m listening.” Huminga si Mia nang malalim. “Liam… thank you for understanding me.” Simple lang, pero ramdam ni Liam kung gaano kabigat ang salitang thank you mula sa kanya. “Inisip ko kagabi,” patuloy ni Mia, “na for the first time in a long time… hindi ako natakot sa reaction mo.”

Nakangisi siya habang nakatingin sa akin. May kakaibang kaba akong naramdaman. May mga tao naman sa paligid pero parang wala silang napapansin. "Ito lang po ba, ma'am?" Magiliw ang boses niya pero may kakaibang talim ang tingin niya. Tumango ako at mabilis na nagbayad. Kinuha ko ang mga pinamili ko at agad na umalis. "Thank you for coming, ma'am."

ngiti niya. "Salamat po ng marami, ma'am. Malaking tulong na ito sa pamilya ko," taos-pusong pasasalamat ko. "You're always welcome, dear. Bye!" paalam niya habang kumakaway. May mga bodyguards pala siya sa labas nang ihatid ko siya. "Thank you, ma'am, please come again," sabi ko. Nagbigay pa ako ng thank you card para sa future promo namin dito sa department store.

“No’ng second birthday kasi ni Tobi kung saan dinala ni Archi si Maica, doon kasi ako pinaka-nasaktan dahil nakita ko kayong lahat na parang tanggap niyo nang may iba si Archi samantalang ako noon e nasasaktan pa. Akala ko… akalo ko talaga wala kayong pakialam sa nararamdaman ko kaya thank you…” Tumingin ako kay Aris. “Thank you, kuya…” sunod na tinignan ko si kuya Dane. “Thank you, kuya Dane.” Then si ate… “Thank you ate…” at huli si mama na bagama’t umiiyak e nakangiti sakin. Sa natitirang lakas ng tuhod ko, ginamit ko yun para makatakbo ako papalapit sa kaniya at mayakap siya.

Seryosong sagot ni Mommy sa akin Sa kabila ng lahat ng pinagdaanan ko, hindi ko mapigilan ang mapangiti. Parang may mainit na bagay na bigla nalang humaplos sa puso ko. Ang sinabing iyun ni Mommy sa akin ay isang malaking bagay sa puso ko kaya naman hindi ko mapigilan ang makaramdam ng matinding tuwa. “Thank you, Mom. Sa totoo lang, ngayun ko po kayo higit na kailangan.” Seryosong sambit ko