Novel & Cerita Thank You Ma'am Summary

"Thank you, Amara." LMCD22

sagot ni Gladyz " Maam wala po kayong babayaran," " Ha paanong nangyari yun?" " Yun lang po ang sabi ng manager namin" "Pwede ko bang maka-usap ang manager niyo para personal akong makapagpasalamat" "Sorry maam kakaout niya lang po" " Sigurado po kayo na wala kaming babayaran? "Yes maam, yan po utos samin: "Ok thank you po"

sagot niya. Habang kumakain kami at humihigop ng mainit na kape, nakatitig ako sa ginawa niyang flower bouquet, napa-imagine tuloy ako na kapag dala-dala ko na iyon sa papunta sa harap ng altar ay sure na napakaganda ko. Ang galing ni mama kasi saglit niya lang iyon na ginawa, na kung ako ang gagawa ay baka abutin ng isang buong araw. Napatingin ako sa kanya at inabot ang kamay niya. “Thank you, Mama. This means a lot to me.”

Naglapag ito ng bayad sa kinain namin saka ito tumayo at inilahad nito ang palad para alalayan akong tumayo. "Thank you." Tinanggap ko naman iyon kahit pa nagdadalawang-isip ako. I really can say, that Mr. Makki Salazar is really a nice man, a very gentleman. Pinagbuksan din niya ako ng pinto sa sliding door at sa kotse ko. "Again, thank you for the treat Makki. Nabusog ako." "You are welcome, I hope I can invite you again for dinner. 'Pag hindi ka sana busy." Makki utters when I'm about to slid myself inside my car.

puno ng sarkasmo kong utas. “Thank you.” “No. Thank you—dahil pagkatapos nito, matatanggalan na ng napakalaking tinik ang buhay namin ni Mama. I’m truly thankful that I won’t ever have to see you again. Never.” I slid out of the car and slammed the door shut.

Bahagya lang akong ngumiti bago marahang tinapik ang kamay niya. Maya maya, sumigla ang mukha niya nang bumaling siya kay Zadrick. "Sir Zadrick, thank you po rito." Inilahad niya ang kamay sa mga pagkain. "And thank you for the warm welcome." "I'm just making sure everyone's comfortable." "Very comfortable po kami," sagot ni Ate Mae. Tahimik namang tumango sina Mara at Sofia habang nakangiti pa rin.

"Maasahan mo ako ma'am hindi ko sasabihin sa iba. Hindi ko rin po ipagkakalat. I will be good ma'am, kakampi nyo po ako syempre." "Thank you, Almira!" I said sweetly showing a genuine smile.

Hindi niya alam kung good or bad. Pero handa siyang marinig, kahit ano pa iyon. So tumango lang siya. “Okay… I’m listening.” Huminga si Mia nang malalim. “Liam… thank you for understanding me.” Simple lang, pero ramdam ni Liam kung gaano kabigat ang salitang thank you mula sa kanya. “Inisip ko kagabi,” patuloy ni Mia, “na for the first time in a long time… hindi ako natakot sa reaction mo.”

Nakangisi siya habang nakatingin sa akin. May kakaibang kaba akong naramdaman. May mga tao naman sa paligid pero parang wala silang napapansin. "Ito lang po ba, ma'am?" Magiliw ang boses niya pero may kakaibang talim ang tingin niya. Tumango ako at mabilis na nagbayad. Kinuha ko ang mga pinamili ko at agad na umalis. "Thank you for coming, ma'am."

ngiti niya. "Salamat po ng marami, ma'am. Malaking tulong na ito sa pamilya ko," taos-pusong pasasalamat ko. "You're always welcome, dear. Bye!" paalam niya habang kumakaway. May mga bodyguards pala siya sa labas nang ihatid ko siya. "Thank you, ma'am, please come again," sabi ko. Nagbigay pa ako ng thank you card para sa future promo namin dito sa department store.