Thank You Ma'am Summary の小説・ストーリー

Ngumiti ako at yumakap sa kanya. " Thank you po ma'am jo– ah.. g-grandma." Naiilang na saad ko habang nakayakap pa rin sa kanya.

Tumango pa ito ng bahagya. Sumulyap siya sa waiter. "Thank you." Tumango naman ito at ngumiti. "You are welcome, ma'am."

mahabang saad ko. Hindi ko alam kung may sense ba ang mga tinuran kong iyon, dahil sa ngayon ay aminado ako na wala pa rin sa matinong estado ang isip ko. Pero mukha naman iyong maayos at may sense nga dahil sa mga sumunod na ginawa ni Mama Helena. Niyakap niya ako. Ng mahigpit na mahigpit. Paulit ulit din ang pagsasabi niya ng ‘thank you’ na tila ba may nagawa akong napakalaking bagay para sa kanya.

Pero sa isang iglap lang ay maglalahong parang bula. “Yes po, ma'am.” “Thank you, Shie. You're reliable as always,” maluha-luha niyang pasasalamat. “You're always welcome po, ma'am. Ginagawa ko lang po ang trabaho ko. Salamat din po sa tiwala niyo sa akin.” “Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko kung wala ka, Shie.” “Naku, wala po 'yon. Salamat din po–“

tanong ulit nito. "Hindi na po. Sige po ma'am, hindi ko tatanggihan ang alok niyo po. Salamat po talaga." wika ko. "Okay, sige. Pag discharge mo dito, sumama ka sa akin. At kong gusto mo pag-aaralin rin kita." aniya. "Maraming, salamat po talaga ma'am." wika ko. Blessing in disguised pa yata ng mahilo ako. Bihira sa iba ang tumulong lalo na sa taong hindi mo naman lubusang kilala pa.

puri ni Ma'am " Thank you po Ma'am ". nahihiyang ani ko Bumaling si Ma'am kay Hash at gulat na nanlaki ang mata ni Ma'am Rebecca "Ang gwapo mo Dan'ca. Bagay na bagay kayo". natutuwang sabi ni Ma'am Kaya namula ako. Alam ko namang bagay kami matagal na haha. " Ayiee ". biglang kantiyawan ng nasa likod namin Napatingin kami sa likod at naroon pala ang mga kaklase namin.

Maybe it was really true that something as lonely as them will truly understand someone as unhappy as I am. “Thank you, ma'am. Come again,” nakangiting sabi ko sa babaeng customer nang maiabot ko ang inorder niyang meal. She smiled at me and thanked me too before driving off. May sasakyan na namang sunod na huminto sa may drive thru.

Pumayag si Miss na hindi ako maka-attend sa practice ngayong araw dahil na din sa nangyare kanina. Kahit wala akong gana na ngumiti sa costumer ay kailangan ko pa din iyon gawin. Ang nararamdaman ko ngayon ay walang kasing sakit. Kahit panoong halos bugbugin nila ako. Wala nang mas sasakit pa pag nakita mo ang magulang mo na inaapi. "Thank you po Ma'am" Sabi ko sa isang costumer na nagbigay ng tip na 50 pesos.

sagot ni Gladyz " Maam wala po kayong babayaran," " Ha paanong nangyari yun?" " Yun lang po ang sabi ng manager namin" "Pwede ko bang maka-usap ang manager niyo para personal akong makapagpasalamat" "Sorry maam kakaout niya lang po" " Sigurado po kayo na wala kaming babayaran? "Yes maam, yan po utos samin: "Ok thank you po"

"For giving us Amara." Napangiti ako. "You're welcome." Umiling siya. "No." Hinawakan niya ang kamay ko. "Thank you for giving my grandson a reason to smile every day." Nangilid ang luha ko. Napatingin ako kay Matthew. Nakangiti siya sa akin. Nang hapon, isa-isa nang umuwi ang pamilya. Naiwan kaming tatlo. Tahimik ang kuwarto.