Thank You Ma'am Summary Novels & Stories

“Seryoso, Ma'am. Hindi ako humihingi ng kapalit. Masaya ako na maiuwi ka ng ligtas.” “Maraming salamat sa walang alinlangan pagtulong sa amin at sa paghatid sa akin. Sana lahat ng tao ay katulad mo. Napakabuti mo, Urence, tatanawin ko itong isang malaking utang na loob.” Sinserong pasasalamat ni Amary. “Walang anuman, Ma'am.” Nakangiting tugon ni Urence. “Maliit na bagay lang ito.”

biglang sabi ni Keiran habang papasok ito sa pinto. “Sige po, m-mauna na po ako. Thank you so much po.” saad ko pa, and for the last time tinignan ko si mama na maluha luha ang mata… and i smiled to her, a genuine smile… i think i need to let go my resentment to her. Sa tingin ko mas magiginhawaan ako. “Goodbye, ma… thank you po.” saad ko at tumalikod na pero bago pa kami makalabas ng bahay ay bigla na lang my yumakap mula sa likod ko.

" Nakangisi kong sinulyapan si Sir. Nasa hamba siya ng pinto at seryosong nakatingin sa aming dalawa ng mommy niya. "Thank you po, Madam," nakangiti kong pasalamat, pagkatapos ay nakangisi kong sinulyapan si Sir. Narinig mo iyon? Hindi mo ako basta-basta masesesante. Backer ko ang mommy mo. "Aalis na din ako." Tumalikod si Ma'am pero muli ding pumihit paharap sa amin. "Ano'ng oras kayo uuwi ngayon?"

"Thank you po, ma'am." Ngumiti ako at tumango. Sumama na rin siya't ang kaibigan niya sa loob ng yate para umiwas sa ginaw. "Shet ang bango, kaamoy ni ma'am Jazeah" "Ibenta mo kaya, mukhang mamahalin" Rinig ko pa ang usapan nila habang naglalakad paalis

Thank you and God bless. _END_

Nag text kasi siya saakin kanina. "Thank you sa paghatid. Thank you sa lahat."masyang smvut ko kay Rare. "No prob, Thank you too. So gotta go.Pumasok ka na at magpahinga."Ngumiti ako rito saka linapitan ito at niyakap. "Thank you, I really appreciated you. Ang Saya saya ko ngayong araw na 'to dahil sayo Mander ko."

“’Ma, don’t think like that. Kahit kailan ay hindi ka naging pabigat sa akin, okay? Mahal kita, at uunahin kita sa kahit na anong bagay na ginagawa ko.” “Thank you,” ramdam ko ang paghihirap ng loob ni Mama kaya naman upang hindi na lumala pa kalagayan niya ay nagpaalam na muna ako sa kanya upang magpunta sa information desk upang pirmahan ang kailangang dokumento at malaman kung magkano ang kakailanganin niyang bayaran kung sakali.

Paulit-ulit ang kaniyang pasasalamat sa mga ito habang walang tigil ang pag-agos ng luha. Pagkaraan ng ilang saglit ay idinako niya ang paningin kay Makki at sa dalawa pa nitong kasama. Mabilis siyang yumuko at mahigpit na niyakap ang mga ito. “Thank you very much, kids. I will be forever grateful to you. Your parents are so lucky to have children like you, so young and yet with big hearts already.” Dahil walang patid ang pag-iyak ni Ramona ay hindi na rin napigilan ng mga nasa loob ng principal office na mapaluha. Kahit ang tatlong bata ay pulang-pula na rin ang mga mata.

“Sigurado po ba kayo, maam? Hindi ba p’wedeng malaman kung sino nang mapasalamatan man lang namin?” Nagkatinginan kami ng pinsan ko at parehas nangunot ang noo, kuryoso sa narinig. Kalaunan ay napabuntong-hininga si Tita at tuluyan nang sumuko sa pangungulit sa kausap. Pagkalingon niya sa gawi namin ay nakahinga kami ng maluwag ni Maegan nang makitang may ngiti sa kaniyang mga labi. “Salamat po sa pag-asikaso ng Hospital bills ko, Tita,” I thanked my aunt and genuinely smiled at her. I’m really glad that I met Tita Beatriz. It feels great to have a family that looks after you.

sabi ng isa sa mga kliyente matapos niyang matapos. "Thank you, sir. I appreciate your feedback," sagot ni Amara na may ngiti sa labi. Pagkatapos ng presentation, lumapit kami ni Dixon kay Amara. "Great job, anak! Napahanga mo kami," sabi ni Dixon habang niyayakapSalamat, Dad. Salamat din, Mom, sa lahat ng suporta," sagot ni Amara habang yakap-yakap kami. "Deserve mo yan, Amara. Pinaghirapan mo yan," sabi ko habang hinahaplos ang kanyang buhok.