Thank You Ma'am Summary の小説・ストーリー

yun ay para mas maging matatag pa ako. Pain teach me how to be strong enough..How to stand by my own..And how to be happy and contented for what I have... I have everything now....at masasabi ko na..worth it lahat ng sakit na napagdaanan ko noon... "Thank you Ma'am..Come again" masayang bati ko sa matandang babae na bumisita sa boutique namin..

“Thank you.” ****

“No’ng second birthday kasi ni Tobi kung saan dinala ni Archi si Maica, doon kasi ako pinaka-nasaktan dahil nakita ko kayong lahat na parang tanggap niyo nang may iba si Archi samantalang ako noon e nasasaktan pa. Akala ko… akalo ko talaga wala kayong pakialam sa nararamdaman ko kaya thank you…” Tumingin ako kay Aris. “Thank you, kuya…” sunod na tinignan ko si kuya Dane. “Thank you, kuya Dane.” Then si ate… “Thank you ate…” at huli si mama na bagama’t umiiyak e nakangiti sakin. Sa natitirang lakas ng tuhod ko, ginamit ko yun para makatakbo ako papalapit sa kaniya at mayakap siya.

Seryosong sagot ni Mommy sa akin Sa kabila ng lahat ng pinagdaanan ko, hindi ko mapigilan ang mapangiti. Parang may mainit na bagay na bigla nalang humaplos sa puso ko. Ang sinabing iyun ni Mommy sa akin ay isang malaking bagay sa puso ko kaya naman hindi ko mapigilan ang makaramdam ng matinding tuwa. “Thank you, Mom. Sa totoo lang, ngayun ko po kayo higit na kailangan.” Seryosong sambit ko

Kumuha ako ng small bill para i-tip sa kanilang dalawa. "Naku Ma'am! Ang laki po ng 1000!" gulantang na sabi ng isang bagger na inabutan ko. Ngumiti ako. "No, it's okay. Tanggapin niyo na. Kayo nang bahala mag-hati. Wala akong barya eh." Kita ang labis na tuwa at galak ng dalawa. "Ang galante niyo po Ma'am! Thank you!" panabay nilang sambit bilang pasasalamat kaya bahagya akong natawa.

"Thank you for shopping ma'am, come again." "Thank you din," ani ko sa cashier. "Ang ganda nyo po ma'am," see, tama ka nga Lingling, ang ganda mo. Gustong tumaas ng kanang kilay ko dahil sa sinabi ng babae pero pinigilan ko ang kilig kaya ngumiti ako sa kanya. "Thank you po, Ikaw rin po." dagdag ko dahil totoo naman na maganda siya, iba-iba tayo ng ganda and for me maganda lahat. Sa ugali ako bumabasi ng kapangitan.

malumanay ang tinig nito. Kapwa sila napa-ngiti nang mag-umpisang humaplos sa braso niya ang ma-iinit nitong mga kamay. "Thank you po sa lahat, tita," paglalambing niya. "Hindi naging gano'n kahirap ang lahat simula nang mawala si mama dahil nandiyan ka at hindi mo kami iniwan. Kahit pa hindi rin madali ang lahat para sa'yo, sa inyo ni Jan. Thank you sa pag-aalaga at sa pagmamahal, thank you po sa pag-stay."

Hindi ko hahayaang mawalan sila ng tiwala sa kani-kanilang mga sarili. "Thank you," I said. "Thank you for being here. Thank you for believing in this. Thank you for believing in the women we're going to help." One of the staff members stepped forward. A young woman with kind eyes and a gentle smile. "Ma'am, I was one of those women. I was abused. I was used. I had nothing. And then I found this foundation. And now I have everything." I felt the tears again. "I'm so happy for you."

"Thank you for the food," ani Drake nang matapos na silang kumain. Gumising ng maaga si Graciella para ihanda ang agahan nila. Alam niyang hindi madali ang ginawa nito kaya nagpapasalamat talaga siya. "You're welcome," kibit balikat na ani Graciella.

Lumapit ako sa kanya. "Thank you, Jethro". "You're always welcome." ------------------ <3