The Café Terrace And Its Goddesses Novels & Stories

Alam kong isang kapangahasan at kawalang respeto iyon sa isang napakaganda at natural na kagandahan ng isang mala-diyosang panauhin namin. "Shhh. Have you ever been any respect for the beauty in front of you?" Saway nito Kay Jarred na akmang ikukumpas ang kamay laban kay Jarred. Alam ko na sa ano pa man ay nakakatiyak akong parusa ang kasunod na igagawad nito kay Eric. "I am the goddess Aretha, the goddess of time and beauty. Your way is an act of disrespectful to me!"

The salty breeze carried the scent of the ocean, humahalo sa matamis na amoy ng syrup na nagmumula sa mga bukas na bintana ng café. Naunang lumabas si Soleil at Johann. “Bunnies! Pancakes! Tito Johann, hurry!” Johann laughed, taking her tiny hand. “Lead the way, Princess Sparkles.” Napailing na sumunod ako sa kanila sa loob. The bell above the door chiming softly as we entered. The place was cozy, lined with wooden tables and soft yellow lights strung along the ceiling. Puno ng tao ang café.

Kasya ang pang dalawahang lamesa at may space pa sa gilid. Namangha si eloisa ng makita niya ang laman ng lamesa. Puno ito ng masasarap na pagkain at mayroon pang red wine sa tabi. Ang mga ilaw rin na naka-paligid sa terrace ay iba't ibang kulay. At kapag humarap ka sa kanang bahagi ay matatanaw mo ang walang hanggang kalawakan. Na punong puno ng mga nag-kikislapang bituin.

"Tuloy na natin." .... ... Sa isang maliit ngunit cozy na café sa likod ng Everest Corp. ang lugar na pinili nina Faerie at Lexa—hindi matao ang lugar at may mga pailaw na dilaw at kahoy ang tema ng loob. Maaamoy ang halimuyak ng kape, tinapay, at cinnamon sa hangin, habang maririnig sa background ang mahina at jazzy instrumental music. Umupo ang dalawa sa isang sulok na may tanawin ng city street sa labas.

"Pero in fairness, ang bango mo pa rin kahit under the sun tayo." Ang Victoria Cafe ay katabi ng isang high-end hotel, ang café na 'to ay kilala sa I*******m-worthy interiors—hanging chandeliers, glass-panel walls, velvet chairs, and gold accents. Para kang pumasok sa Parisian lounge na may presyo rin pang-Paris. Pagkaparada sa harap ng café, bumaba si Felicity at inayos ang helmet niya. Shia followed behind, her eyes wide in excitement. “Grabe, besty. Finally, napasok ko rin 'to. Dati tanaw ko lang 'to from the outside, parang forbidden realm ng mga rich tita at foreign CEO.”

Vera was already giving a weird look when I entered the cafe but she switched with her usual smile when she saw Rence behind me. "Good day! Welcome to Themis cafe, what is your order?" "I'll have Cafe au lait and one slice of opera cake. How about you?" I was busy looking around the cafe when Rence tapped my shoulder. "Angela. What is your order?" "Huh? One Caramel Frappe, please add one pump of caramel syrup and extra whipped cream. And a slice of Caramel chiffon cake." "We're very sorry but we don't have caramel chiffon right now. But we do have caramel eclair."

* Isang oras matapos, nasa isang café na sila. Magkasunod silang dumating. Nag-order si Persephone ng latte, ganoon din si Natalia. Diretsahan si Natalia. “Alam mong may babae sa labas si Narcissus at ginagastusan niya ng malaki, di ba?” Tumango si Persephone. “Alam ko.” “May babae na nga siya, plano mo pa rin siyang pakasalan?” tanong ni Natalia.

Binuksan ko ang sliding glass door at agad naming naramdaman ang malamig na hangin ng gabi. “This is my favorite part of the room,” sabi ko habang inaakay siya palabas. Ang terrace ay maluwag, may outdoor seating na gawa sa rattan na may puting cushions. May maliit na fire pit sa gitna at sa gilid ay mga potted plants at fairy lights na nakasabit. Mula rito, kitang-kita ang kabuuan ng Paris. “This view is stunning,” sabi ni Mishon habang lumalapit sa edge ng terrace. Tumayo siya roon, tinitingnan ang mga kumikislap na ilaw ng lungsod.

Zander: Hey, are you asleep? May kasamang larawan iyon. Mukhang kuha iyon mula sa terrace ng isang luxury apartment, tanaw ang pinaka-abalang kalsada ng siyudad. May isang wine glass na nakapatong sa railing, ang malinaw na salamin nito ay sumasalamin sa makukulay na ilaw ng siyudad—makintab, marangya, at parang napakalayo sa mundo niya. Matagal na nakatitig si Tessa sa screen ng kanyang cellphone, at saka unti-unting sumikip ang dibdib niya.

Inalalayan niya akong bumaba at naglakad kami papasok. Sa loob, tila ba hindi café iyon kundi parang sala na nagkataong naghahain ng kape. Malamlam ang ilaw, ang mga kagamitan ay gawa sa solidong kahoy, magmula sa mga upuan at mesa, masarap sa tainga ang malamyos na tugtog na nanggagaling sa bilog na plakang umiikot. Isang babaeng nakaitim na apron ang bumati kay Caelus sa pangalan at iginiya kami patungo sa sulok sa tabi ng bintana, kung saan nakayuko ang isang orchid sa ibabaw ng marmol na mesa. Walang tao sa café kundi kami lang. Akala ko na reservation na sinabi ni Caelus ay reservation ng spot, hindi ko akalain na buong coffee shop ang ni-reserve niya.