Parisian Café Novels & Stories

Hindi lang tungkol sa negosyo, kundi tungkol din sa isang pangarap na nagsisimula nilang tuparin. Pagkatapos ng meeting, magkasama silang dumaan sa mga sikat na spots sa Paris—mga art galleries, ang Eiffel Tower, at mga cafes na kilala sa masasarap na pastries. Si Amara, bagamat isang taon pa lamang, ay masaya sa mga magagandang tanawin at madalas mangusap, na tila iniimbitahan ang buong mundo sa kanyang mga kwento.

Inilapag ng waiter ang mga leather-bound menus at ngumiti nang magiliw. “Bonjour, mesdames et monsieur. Welcome to Café L’Amour.” Nagtawanan sila nang sabay-sabay silang nagkunwaring marunong mag-French. Umorder sila ng cappuccino, croissants, at iba pang artisan pastries. Habang hinihintay ang order, nagsimula silang mag-picture taking—Cressida sa ilalim ng bougainvillea, si Ibyang na kunwaring nagbabasa ng menu, si Conah na naglalakad na parang nasa runway, at si Charlie na pa-cute na parang influencer.

----- PARIS, FRANCE — ISANG EXCLUSIVE CAFÉ Tahimik at elegante ang café. Mahinang jazz music ang tumutugtog sa background habang bumabagsak ang mahinang ambon sa labas. Sa isang private corner, magkatapat na nakaupo sina Lian Antonio Chiu at Dimitri Romanov. Nasa gitna nila ang makapal na folder—ang kontratang magtatakda kung mabubuhay o tuluyang lulubog ang Chiu Group.

Parang high-end café na makikita sa Paris o Milan. “You did an amazing job, Celestia,” sabi ko habang sinusuri ang paligid. “This place has changed a lot.” Nagkibit-balikat siya. “Well, you left it in my hands. I had to make sure it remained successful.” Napangiti ako. “And you did.” Dumiretso kami sa office room. Mas malaki na rin ito ngayon. May glass walls, may eleganteng furniture at may coffee station sa gilid.

Ang Cafe ay abala sa hapon na iyon. Tahimik na dumadaloy ang jazz music mula sa speakers habang ang mga barista ay walang sawang nagtitimpla ng kape at nag-aasikaso ng mga customers. Sa bandang counter, naroon si Francine, abala sa pagsasaayos ng mga orders nang mapansin niya ang isang lalaking pumasok sa café. Si Enzo Moretti.

tuloy ni Astrid habang tumingin sa oras sa computer, “coffee break tayo? Yung bagong café sa corner daw may best croissants in London, sabi ng office gossip.” “Sold,” sagot ko agad, kinukusa ko nang isara ang laptop ko. “I need sugar and caffeine to survive the rest of the afternoon. Hindi ko na kaya yung tea dito sa office!” Ang café ay sobrang cute, modern-rustic vibe na London na London. Brick walls, hanging plants, at amoy ng fresh roasted coffee. Nakahanap kami ng table near the window para kita namin yung street movement. “So,” sabi ni Astrid habang hinahalo ang cappuccino niya, “...do you feel at home already?”

--- Tinanggap kami ng Paris na parang panaginip na sinadya namin. Mga cobblestone na kalye. Ginintuang umaga. Mga café na nakatago sa mga sulok na parang walang hanggan. Hawak ni Cairo ang kamay ko kahit saan, walang pasensya at proud, na parang kailangang malaman ng mundo na akin siya at siya ay akin. Mas marami kaming tawa. Mas marami kaming usapan.

"We're very sorry but we don't have caramel chiffon right now. But we do have caramel eclair." "That will do. Thank you." I let out a relieved sigh after ordering. Out of Caramel chiffon cake means that Asher is out. It's easy to say it since Caramel Chiffon belongs to the secret menu of the cafe. We found a spot near the window. "It's a nice cafe, right?" tanong ni Carter. "Yup. They do have a nice ambiance. It's my first time here." "Are you kidding? This cafe has been here for more than seven years."

May mga anomalya daw na nangyayari, gusto ni Don na hawakan ko ang "DAMES OIL CORP," na may tatlong branches dito sa pilipinas at hindi lang yan may coffee shop at pastries din pala siya na iilan lang ang nakaka-alam. Hindi daw ito alam ng kanyang mga tauhan, isa daw ito sa kanyang libangan sa tuwing nasa bakasyon siya na hindi naman niya akalain na mapapalago niya ito. Ang " CAF'E AU LAIT" ang pinangalan niya dito para walang magkahinala.

Parang wala akong pakialam sa mundo, as long as I was with him. Pagdating namin sa cafe, it wasn’t as busy as I thought it would be. It had this intimate vibe, with soft jazz music playing in the background and the smell of freshly baked pastries filling the air. It was the kind of place where you’d want to stay for hours, talking about life and everything in between. We ordered breakfast—me, a classic eggs benedict, and Ash, a smoked salmon bagel. The food arrived just in time as we settled into a quiet corner.