The Cut That Always Bleed Novels & Stories

Humiwa ang malamig na blade sa isang malusog na ugat. Bumulwak ang dugo—matingkad, tuloy-tuloy, at hindi mapipigilan. Nagkalat na ito sa banyo. Nagkulay pula ang dating putting-puting marmol na lababo at humalo sa hangin ang metalikong amoy ng dugo.

nag-aalalang tanong nito na hindi niya namalayan na nakalapit na pala. “Your knee is bleeding.” Saka n’ya lang napansin ang dumadaloy na kaunting dugo mula sa tuhod niya. Pinaupo s’ya bago ito kumuha ng gamot mula sa medicine cabinet ng mansyon. Akma itong uupo sa sahig sa kan’yang harapan para gamutin ang sugat n’ya nang pigilan n’ya ito. “Ako na. Matulog ka na.”

Kinuha ang kutsilyo na hawak pa rin niya kahit nakabaon na ang blade niyon sa palad niya. “Hell! I cut myself!” inis at nalitong sabi niya sabay tingin sa palad niyang may malaking hiwa. Kinuha ko ang kamay niya na nagdurugo at pinatuluan ng tubig mula sa gripo. “This need stitching,” sabi ko nang ma-check ang sugat niya. Malalim ang nasugat niya na hindi man lang namalayan. “This is not good, Yumi. You are prone to self-destruction.”

Pag-iiba ko ng usapan. "Stable naman daw siya sabi ng doctor, iyon nga lang ay kailangan siyang salinan ng dugo." Nagsimula siyang maiyak kaya hinagod ko ang likod niya. "She cut herself, Faith." Nakagat ko ang pang-ibabang labi. Hindi ko akalaing magagawa ni Gabby iyon sa sarili niya.

sagot ni Drew. “Well, hindi na natin iyon ngayon, hindi ba?" Sabi ni Alex habang pinupulot ang Bloody Blade at kaswal na nilaslas ito sa apat na mabilis na hiwa. Napaungol si Drew at nagpagulong-gulong sa sahig habang bumulwak ang dugo mula sa mga sariwang sugat sa kanyang mga braso at binti.

seryosong sagot ni Adier. "Some cuts may look small but they are more severe than you realize. If there is a lot of blood, you will probably need stitches." sumulyap pa si Rare saakin bago tinignan ng may tensyon si Adier. "Yes tama siya Adier." Lalo pa't walang tigil kadudugo ang noo niya dapat mag pe-perform din ako ng pagtatahi sa kaniyang sugat kaso dumating na si Rare.

He answered and I noticed his skin is paler than before. Napatingin ako sa kanyang dibdib at bakas doon ang dugo na unti-unti na naman lumabas. Hindi iyon mabilis, ngunit unti-unti iyong kumakalat. He's acting like he's not losing blood at all.

Kumuha siya ng isang piraso at dinala sa labas ng banyo. Hinawi niya ang kanyang suot na roba at pikit matang inihiwa sa ibabang bahagi ng kanyang pundya ang bubog ng salamin. Hindi nagtagal, umagos ang masaganang dugo mula dito pababa sa kanyang binti. Mabilis niyang itinago ang bubog at paika-ikang naglakad patungo sa pintuan. "Help! I'm bleeding!" Sigaw niya at pinukpok ang pintuan para kunin ang atensyon ng mga bantay.

I don't know what is happening but it seems like my life force is draining. Pero nakarinig na lang ako ng isang malakas na hiyaw at biglang yumanig ang lupa at naramdaman ko na naman yung katawan ko na tumilapon sa ere. My eyes were closed and they are too heavy to open. "Aaaggghhh!" Halos isumpa ko na ang lahat ng bagay sa mundo ng naramdaman kong may tumusok sa bandang tagiliran ko at sobrang sakit nun. Kaya wala sa sariling napakapa ako sa tagiliran ko amd I can feel the sharp things, wet and something is dripping. Unti-unting iminulat ko amg aking mga mata at napatingin ako sa aking palad and I saw the red liquid dripping. Blood. And I am quite sure it is my blood, but how I wish it was

It takes five cuts, natakot ako dahil hindi pa rin ako nakalma, hindi pa rin nababa ang kabog ng dibdib ko, mas lalo akong nag-panic ng makita ko ang dugo. Bakit ganito, noon naman ay epektibo ang ganito, bakit nag-iba ngayon, bakit hindi ko alam papaano ako kakalma, bakit hindi ako makatulog at hindi ako makahinga. "Ahhhhh!" sigaw ko at nabitawan ang kutsilyo, naupo sa sahig at yakap ang tuhod ko ngayon, nakatuon ang noo ko sa tuhod ko at kung ano-anong kanta na ang ginawa ko. Hindi mo madama ang hapdi sa sugat ko, pero ramdam ko ang dugo, halos macover na ng dugo ang braso ko sa dami ng dugo.