Arch-enemy Meaning Novels & Stories

Ang tanging magagawa niya lamang sa ngayon ay pagmasdan ang madilim na paligid at maghintay hanggang sa humupa ang bagyo. Nagsisimula na rin siyang makaramdam ng matinding panlalamig, at unti-unting bumibigat ang kanyang mga talukap. Kinusot-kusot niya ang mga mata upang labanan ang antok. Bigla siyang napatayo nang may mapansing dalawang aninong papalapit sa kubo. Lumukob ang takot sa kanyang dibdib sa pag-aakalang mga masasamang tao ang dumarating, ngunit agad siyang nabuhayan ng loob nang makilala ang mga ito — sina Ren at Arthur. “Ren! Arthur!”

paliwanag ni Snipe. Titignan ko dapat si Snipe ng higpitan n'ya ang pagkakayakap sa akin. "Paano naman naging?" taka kong tanong. Ang pagkakaalam ko ang Arme ay pinangalan n'ya sa isang pen na ginawa n'ya. "Ibigsabihin ng Arme ay weapon, at ikaw ang weapon na kailangan ko para ipagpatuloy ko ang laban," sagot ni Snipe sa akin.

​Para kay Archer, ang pagprotekta sa kanyang pamilya at sa banda ay hindi lang basta nakukuha sa pisikal na pagharang ng mga lumilipad na bala sa labanan—ito ay nakukuha rin sa pagputol at pagpatay sa mga ahas bago pa man sila makalapit sa damuhan ng Sanctuary. ​Dahan-dahan siyang tumayo at tumingin sa labas ng kanyang bintana, diretso sa makapal at madilim na kagubatan na nakapalibot sa Antipolo kung nasaan kasalukuyang nagtatago ang sniper na si Rene. ​"Haven may be our physical shield in the light," bulong ni Archer habang sumasalamin ang dilim sa kanyang mga mata. "But I'll be the one to poison the snakes in the dark before they can even rattle near our door."

"Bumalik ka sa kampo!' Malamig na sigaw ni Archfiend Antigonus. Nag- zip siya sa direksyon ng kampo na parang isang itim na kidlat. Sinundan siya ng masasamang hukbo, kasama si Darryl. Hindi sila nangahas na mag- antala. Bumalik sa kampo, nakaupo si Archfiend Antigonus na nagngangalit. Alam niya na ang siyam na Heaven Emperor ay hindi estranghero sa maling kabaitan, ngunit hindi niya akalain na magiging ganoon siya kasuklam- suklam. Siya ay lubos na walang pakialam kung ang kanyang manugang ay nabuhay o namatay, lahat para sa kapakanan ng kanyang sariling reputasyon. Lalong lumaki ang galit ni Archfiend Antigonus habang iniisip niya ang sitwasyon. Pulang pula ang kanyang mga mata.

Matalino at mature na kumilos. Ang pangalawa naman na si Archer ay kabaligtaran—bibo, malikot, at mahilig makipag-away. Ang pangarap nito ay maging invincible sa pakikipaglaban na tinawanan lang nya ngunit hindi na sya nakipag talo.

Agad ding napakunot ang noo ni Arche dahil doon. “No, I need to go back. Iisipin ni Mama na nanalo na siya, so I need to fvcking go back!” Arche yelled in frustration. “Arche Lorde Montero just fvcking listen to me!” Archer also yelled na nakapagpatigil kay Arche. Napatitig siya sa kapatid niya, and Archer just sighed, saka niya hinawakan ang kamay ni Archer. “Walang silbi ang ipinaglalaban niyo kung mamamatay lang din naman kayo!” she yelled again. “Look at them.”

At babalik s'ya sa akin, by hook or by crook. Wait--- The girl with him last week on the Archer Room? Tama. Nakita ko ang kakayahan nito sa paggamit ng archer at arrow. S'ya, siya ang gagawin kong pamalit. Hindi ko man alam ang namamagitan sa kanila ni Aux, pero better be na wala lang. Hahayaan ko na muna ang thoughts na mag-kasama sila last time na nakita ko s'ya. Sa ngayon, kailangan ko muna na maka-lahok sa laro.

Mahabang niyang litanya. Okay, royal ay family and battle is violence, got it. "In other words, your enemies are your comrades.." ANO?????? "The heck?" "That's awful!" Divine just grinned and then give us a menacingly laugh. "As I expected." Eeee, pati ako nahahawa mag-english!

“Nandito ang pamilya ni Terrence.” Bahagyang pumaling ang tingin niya sa kanila. Lumapit ang Mommy ni Terrence sa kama. “Hello,” malumanay niyang sabi. “Ako si Teresita… ang mommy ni Terrence.” Sumunod naman ang Daddy nito. “I’m Armando,” sabi niya. “The unlucky man who raised that stubborn son.” Bahagyang natawa si Audrey. “And I’m Audrey! The favorite sibling.”