Thorfinn I Have No Enemies 소설 & 이야기

kalmado niyang ani saka ko narinig ang pag-alis niya pinilit kong kumalma at huminga ng malalim, ipinikit ko ang mata ko upang hindi na matakot sa dilim sa aking paligid nakakarinig ako ng kaluskos sa aking paligid,kinagat ko ang aking labi at mas sumiksik sa pintuan I thought about Adrian and I bullying each other,I thought about Zavier and I fighting at each other kumalma naman ako kahit papaano pero hindi padin nawawala ang takot at kaba sa aking dibdib,malakas ang pintig ng puso ko

Hindi pa masyadong malinaw sa paningin niya ang may katangkarang lalaki na halos kaedad lang ng anak niya. Suminghap siya nang tuluyan itong makalapit sa kanya. “His name is Thor, Tita Neshy, He’s my friend and Dad already knows him.” Bumaba ang tingin niya sa ID nitong suot.

Dahan-dahan niyang iniyuko ang kaniyang ulo para idikit ang kaniyang mga labi sa akin—isang malalim, matamis, at mapagpalayang halik na tila ba nagsasabing natapos na ang pitong taon naming pag-iisa. Nang humiwalay siya nang bahagya, hinawakan niya ang aking pisngi at bumulong, "The corporate enemies are handled, and the media is shut down. Pero alam nating dalawa na hindi pa ito ang katapusan... kailangan nating ibigay kay Liam ang pamilyang nararapat para sa kaniya." saad pa ni Raiven at muli akong hinalikan.

Limang taon na ang nakalipas nung pilit na tinapos ni Celestina "Tina" Roxas ang relasyon nila ni Inigo—ang lalaking pinakamamahal niya. Para kay Inigo, ginawa 'yun ni Tina dahil sa pera. Pero ang totoo, 'yun lang ang tanging paraan para mailigtas ni Tina ang pamilya niya. Ngayon, sagad na sa hirap ang buhay ni Tina. Sa sobrang pangangailangan sa pera, nag-apply siya bilang Personal Assistant sa isang sikat na kumpanya. Pero mapaglaro ng tadhana—ang dating mahirap na lalaking minahal at itinaboy niya noon, isa nang napakamakapangyarihang CEO ngayon. At nasa kamay na nito ang kaniyang kapalaran. Tinanggap siya ni Inigo sa trabaho—hindi dahil sa awa, kundi para pahirapan at iparamdam

pagpapatuloy pa ni Felicity na walang kamalay-malay sa totoong pagkataong asawa. "Saka pag may bodyguards ka, parang feeling mo naiiba ka sa lahat. Hindi ka makapamuhay tulad ng isang normal na tao. Agree ka ba, Mr. Sebastian?" tanong pa ni Felicity nang balingan ang lalaki. Si Thorin na sapul na sapul sa mga sinabing iyon ni Felicity ay napilitang sumagot. "Yeah. You have a point." But he didn't hire bodyguards to show off. Thorin knew that he had enemies because of his business, so he was only thinking about his safety and didn't have any intention of showing off like Felicity had in mind.

"Think about your son. Paano kung mawala kayong dalawa? Siya ang kawawa. Mawawala kang walang kalaban-laban sa kalaban, Almika." "Anong gagawin ko?" "Honestly, this is not my fight. Hindi ko kilala ang mga kalaban ninyo, at hindi rin ako kilala ng mga kalaban ninyo. I defeated our enemies years ago, pero meron pa namang natira ngayon, I want to help you with your enemies but I need to handle mine. You will handle yours too. Hindi ito laban lang ng mga lalaki, laban niyo rin 'to. I will contact you once I found something related to your enemies, but hindi ko maipapangako na sasali ako sa laban ninyo."

​Blake looked at the stairs, then at me. ​"Go back to work, Tin," Blake said gently. "You hold the fort. I'll go get him." ​"Blake, hindi ka nun kakausapin. Magkaaway kayo." ​"Exactly," Blake smiled grimly. "Sometimes, you don't need a wife to comfort you. Sometimes, you need an enemy to punch you in the face and tell you to man up." ​He walked past me and headed up the stairs. ​THE ENEMY'S INTERVENTION

"I'm your brother Ravence! I'm not your enemy! I'm concered with you." "The blood that runs through your vein came from the two human I loathed in this world. That makes you an enemy. I don't trust you and would never ever trust you." puno ng galit na saad niya. "I will not leave Audry. No amount of word from you can change that. Now, leave!"

Lahat ng pangungulila sa kanila naranasan niya uuwe ito ng tahimek ang bahay walang naghihintay walang nagtatanung ng "anak kumaen kana ba?" Pagod kaba? Lahat nang yun hindi na niya mararanasan pa tanging alaala na lamang namuhay siyang mag isa ayaw niyang maging pabigat sa mga kamag anak niya kung kaya namuhay itong ang tanging kasama ay ang kanyang Bespren .

Isang itim na sneakers na may brand pa ng isang sikat na fashion designer. Nararamdaman ko ang maitim na awra ni Fenrir dahil igting ang kanyang ugat sa leeg pati ang panga nito. Hindi nagpatinag si Odin dahil parehong intensidad ang kanyang pinakita. Lalo na’t nagngingitngit ang ngipin nito. “You locked her up for months, Kuya. Ni hindi mo pinapakausap sa ‘min at sa pamilya niya.” Naramdaman ko ang banayad na hawak ni Odin sa aking braso. “Let’s go.”