The Fallen Angel の小説・ストーリー

She had never been humiliated like this. Ngayon lang. Ang baba ng tingin ng lalaking iyon sa pagkatao niya. Whatever happened to humanity? What ever happened to the goodness she thought she saw in him? Nakapanghihinayang. Nang sa pakiwari niya ay okay na ang pakiramdam, muli niyang binuhay ang makina at nagpatuloy sa paglalakbay. “I’m sorry, Daddy, I’m a failure,” she kept repeating to herself.

Puro d***g ng sakit labg ang lumalabas sa bibig ko. Pabagsak siyang humiga sa tabi ko pagkatapos. Marahas pa ang bawat paghinga niya. Tinalikuran ko siya at tahimik akong umiyak. Nananalangin na sana makaalis na ako rito. This guy beside me is a devil. And a life with him is a hell.

Sobrang lakas ng kabog ng d****b ko na animo’y lalabas ito mula sa ribs ko. Handa na akong gumiling nang tumugtog ang ‘Careless Whisper by George Michael’. Ngunit napa-upo ako kasabay ng pagtakip ko ng tenga nang makarinig ako ng malalakas na putukan ng baril. Nagpalinga-linga ako habang gulantang na gulantang sa nangyayari. Mga hiyawan ng tao ang naririnig ko at halos nagkakagulo na ang lahat. Walang pag-aalinlangan na tumakbo na rin ako papasok sa loob at umakyat sa second floor. Tinungo ko ang kwarto namin ng anak ko at halos takasan ako ng bait nang wala si Maggy sa higaan.

Gulat kong saad dito. "What do you think? na lahat ng nag aalaga sa ampunan mga anghel? mga mababait? pwes mali ka ng iniisip hindi ganun ang sinapit namin" "Namin?" "Sina Max, Nox , Jacob at Bogs" "duon ba kayo nagkakilala nila Max?" "Yes baby duon nga" "Kaya pala, parang hindi kayo mapaghiwalay ni Max"