Fallen Angels Movies Novels & Stories

Afreet's Fallen Angel (PROLOGUE.) *BANG* Isang putok ng baril. *BANG* Isa pang putok ng baril. *BANG* *BANG* *BANG* Tatlong sunod-sunod na putok ng baril ang nangingibabaw sa isang madilim na kwarto kung saan naka-pwesto ang isang kulay asul at malaking drum ng tubig.

"Why are you crying?" Inangat ko ang tingin ko sa lalaking nag-abot sa akin ng panyo. Halos mangalay na ako habang nakatingala rito, pilit na tinitingnan ang mukha niya. But to my dismay, I can't see anything because of the bright light at his back. An angel must've descended from the heaven to help me. "Why is my fiancée crying for a man." Lumaglag ng tuluyan ang panga ko. Pakiulit ng sinabi niya?

Assuming. "Pero alam mo, maganda yung title na binigay sa kanya ng mga tao. The Fallen Bachelor," itinaas niya pa ang dalawang kamay sa hangin. "Diba, bongga! Sirang-sira na reputasyon niya. Tapos na ang masasayang araw niya bilang isang binata." Hindi ko alam kung matutuwa ako o maiinis sa sinasabi niya. Hindi ko nalang pinansin at nilantakan ko nalang ang ibinigay ni nanay.

Depende lang kasi iyon sa mabunot naming pangalan pagkapasok namin sa silid nila. Anim silang lahat na anak ng Senyor. Sa pagkakaalam ko ay pagatlo si Vina sa kanilang magkakapatid. Sa pagkakaalam ko din ay hindi nagmula dito ang angkan nila, napadpad lang sila dito dahil sila ang naatasan ng Abba na pamunuan ang mga Immortal sa lugar na ito. Saan kaya ang Senyora, hindi ko ito nakita kailanman sa mga pagtitipon-tipon. Tinignan ko ang ginagawa ng Senyorito, nakatunganga lang ito habang may hawak na champagne glass na may laman ng dugo - na ewan ko kung dugo ng tao o hayop.

Parang gusto pa kasing magsalita ni Rogerr doon sa nagsalita sa akin e. Sumunod naman si Rogerr ng walang ingay. Parang gusto pa naman ni Rogerr yung movie na yun. Nakakahinayang lang. Dahil sa akin hindi niya natapos. Pagkalabas namin ng theater ay hindi ko alam kung anong nangyari pero nung nagkatinginan kami ay bigla na lang kaming natawa parehas. "Sorry.." sabi ko at niyakap siya. "Hindi mo tuloy natapos yung movie.."

Patuloy lang ako sa paglalakad palabas ng simbahan nang mapalingon ako sa isang larawan ng isang taong may pakpak. Isang anghel. Talaga ngang nakaka akit ang mga larawang may kinalaman sa mga anghel dahil magagandang uri sila ng nilalang, sabi ng mga nakatatanda. Ngunit ang isang iyon ay kakaiba. Bukod sa napakalaking mga pakpak niya ay kulay itim rin ito. Naka upo siya sa isang bato habang ang mga pakpak niya ay nakatiklop lamang, animo'y tinatakpan ng mga ito ang kaniyang h***d na katawan. Dama ko ang unti unting oag bilis ng tibok ng puso ko. Hindi ko maiwasang hindi iangat ang kamay ko at damhin ang larawan sa aking mga daliri. Hanggang sa isang imahe ang lumabas sa isipan ko. Madilim na

Gulat kong saad dito. "What do you think? na lahat ng nag aalaga sa ampunan mga anghel? mga mababait? pwes mali ka ng iniisip hindi ganun ang sinapit namin" "Namin?" "Sina Max, Nox , Jacob at Bogs" "duon ba kayo nagkakilala nila Max?" "Yes baby duon nga" "Kaya pala, parang hindi kayo mapaghiwalay ni Max"

Magkasing-edad din naman sila na fifty-five years old. “Just accept it and don't think about it too much.” Gustuhin ko mang ipilit ang pagtanggi, hindi ko nagawa dahil sa totoo lang, kailangan na kailangan ko talaga ng pera para na rin sa maintenance na gamot ni Tatay. Humigpit ang pagkakahawak ko sa makapal na sobre. Little did I know, that was actually the beginning of my temptations. My greatest downfall.

Maagap niya iyong pinahid at taas-noong lumabas ng hotel. She is Margaux Samonte. Margaux doesn’t cry. Taas-noo siyang naglakad. She looked okay pero sa totoo lang, nagpupuyos ang damdamin niya. Dala ng matinding emosyon, ‘di na niya namalayan pa ang malaking bulto ng katawan na nakakasalubong niya sa gilid ng daan. Naramdaman niya na lang ang pagbunggo niya sa isang matigas na bagay. Tumilapon sa semento ang hawak niyang phone at bag pati na ang panyo dala ng malakas na impact. Nasundan niya na lang ng tingin ang pag-landing ng mga gamit sa semento. Kita niya ang pagkabasag ng tempered glass. Parang umakyat ang lahat ng galit niya sa dibdib.

And her tears mixed with the bathwater, blurring everything. She wanted to scream. To vanish. To forget. But all she could do was cry. He may have touched me. But I still flinch because I feel. And as long as I feel, I'm not broken yet. Hades stepped into the bathroom, eyes falling on her immediately. She didn't move. She sat still in the tub, wet hair clinging to her shoulders, her body half-submerged, her eyes tired but no longer hollow. For a moment, he just watched her. There was no smirk. No mocking words.