The Giving Tree Story の小説・ストーリー

The shadow of the tree is "Uh..?"How did i get to know Ada? I'm.. We've known each other for three years..almost three years.I like how she's a talker.She talk things about, outside.Everytime she's outside she always ,always go and tell me every stories that she can tell me.She is a wonderer and a free spirit.She always laugh and most of all ,she can go with me without getting bored . Growing up, i only know books as my companion , silence as my friend and my room as my safest place.The school is what i call home and i am a girl who tried to get into something...not really quite sure of that something— until i found out what will happen after my 18th birthday.

Ikinabit nila iyon at sinindihan pagkatapos. Napasinghap siya nang makita ang umiilaw na Christmas tree na inilagay niya malapit sa may hagdan. Nagpasalamat siya sa maglola at binigyan ng tip ang mga ito kahit na may natatanggap itong buwanang bayad mula kay Malcolm. She insisted on giving them a little amount because she was grateful for the help and she was happy.

' Ang tanging na-i-reply niya, bago mabilis na muling pinaandar ang kotse pauwi ng Crimson Wood at patungong Crimson Wood Hospital. *** Marahan niyang hinaplos ang ulo ng nahihimbing na anak. Nagpapasalamat siya sa Diyos at maayos na ang kalagayan nito ngayon. Inabala niya kanina ang sarili sa pagtatrabaho sa opisina nang tumawag ang principal ng eskuwelahang pinapasukan ng anak niya't sinabi na isinugod ito sa hospital dahil sinumpong ito ng asthma nito matapos makipaglaro ng habulan sa mga kaklase nito.

Kapag natapos na ang evening self-study ng mga estudyante, limitado lang ang oras nila para mag-gala at bihira na silang pumunta sa bookstore, maliban na lang kung naghahanap sila ng impormasyon. "Sige, uuwi na muna kami." Hindi na nag-abalang mag-courtesy si Lucky sa kaibigan niya. Pagkatapos niyang magligpit, kinuha niya ang isang paso ng money tree na hinabi niya ngayong araw mula sa ilalim ng counter ng cashier, ibinigay niya ito kay Sevv, at sinabi, "Ito ang money tree na ginawa ko para sa'yo ngayong araw. Gusto mo ba? Hindi pa tapos ang money cat. Malamang bukas ng gabi ay maibibigay ko na sa'yo."

"H-ha?" Wala sa sarili niyang tinanaw ang burol sa hindi kalayuan. Awtomatikong nanayo ang balahibo niya. She grew up listening to Yaya Isay’s stories that big trees have elements living inside of them that humans must never ever mess with. "Tara," ani Rob bago tumayo at lumapit sa kanya. Mabilis nitong hinawakan ang braso niya at bago pa man siya makatutol, hila na siya nito papunta sa direksyon ng burol.

Hindi ko naman maipagkakaila na gwapo talaga ito kapag nakangiti. “Alam mo ba, we used to climb that tree noong bata kami tapos nalaglag si Isaac kaya ang ending pare-parehas kaming napagalitan. Isang linggo ata akong hindi pinalaro ni Tatang noon," natatawa kong kwento sa kanya na tinuro ang isang puno. Kinagat ko naman agad ang daliri ko na pinanturo dahil baka manuno. “Knowing you? You probably throw tantrums that time," natatawa niyang sambit na nakikinig sa mga kwento ko.

Pagkatapos ng pang hapong klase ng mga estudyante, limitado na ang kanilang oras kaya bihira nang may pumunta sa bookstore maliban na lang kung may hinahanap silang importanteng gamit. "Sige, uuwi na kami." Hindi na nagpakipot si Alex sa kaibigan niya. Matapos niyang magligpit, kinuha niya mula sa ilalim ng cashier counter ang isang paso ng "fortune tree" na ginawa niya ngayong araw, iniabot ito kay Morgan, at sinabing, "Ito ang ginawa kong fortune tree para sa'yo. Nagustuhan mo ba? Hindi pa tapos ang fortune cat, pero siguro madadala ko na 'yon bukas ng gabi."

Comfortable but rough, at least emotionally. Maya-maya pa, kumawala siya sa rito at hinila ito patungo sa puno ng aratiles kung saan siya noon madalas maglaro noong bata siya. The tree was located just three houses away from her house, infront of an old house which was now used as a storehouse. Nang nasa ilalim na sila niyon, sinilip niya ang mga hinog na bunga ng puno. And when she found one, she reached for it and gave it to him.

Kahit isang hakbang lang. Lumapit siya, naupo sa tabi ni Lance. Hawak niya ang makapal na libro na ang pamagat ay “The Family Tree”. Si Amara ay pumwesto sa pagitan nila. Habang binabasa niya ang unang pahina, “Once upon a time, there was a tree that grew in love…”, parang may nabubuhay ulit sa puso niya. Bawat kwento ng puno, bawat dahon, bawat sangang lumalago—parang kwento nila. Wasak, pero pilit binubuo. Wasak, pero may ugat pa.

Tumabi ako sakanyang umupo at nakita ko naman ang mga bata nakaupo sa sahig. Kumaway ako sakanila at ngumiti ganon din naman ang ginawa nila. Ilang minuto pa ang lumipas ay nakiusap sila kay James na mag kwento ulit. Mabuti nalang hindi ako ang pinakiusapan gosh mauubos na naman laway ko ano. "Oh, sige mag k-kwento na ako kaya makinig kayo ng mabuti okay. Ang pamagat ng kwentong ito ay Bamboo and the turtle."