The Giving Tree Setting Novels & Stories

"Oo, Ram Luiz." Agad silang tumayo at maingat na humakbang habang nagtatago sa mga Qanna tree na kanilang nadaraanan. Sinikap nila na huwag mag-usap o makalikha ng anumang ingay. Ayaw nilang makahalata sina Deryk na sinusundan nila ang mga ito. "Anong lugar na ba ito? Parte pa ba ito ng Edoma Forest?" tanong ng isip niya.

Sa labas ng fence ay ang malawak at malinaw na lawa kung saan ay tanaw ang papalubog na araw! The setting sun was beginning to descend toward the horizon, painting the water in shades of gold and amber. "Ang ganda," bulaslas ko. "Hindi ko alam na may ganitong lugar sa atin." We walked toward the tree house, and I found myself craning my neck constantly, turning in every direction to take in the landscape. The view seemed endless, and the peace radiating from this place was almost surreal. "That's because you avoid people so much that you never bothered exploring," he said, his tone light.

Nakakatakot naman kung ganun! Lihim siyang napailing. Di bale na. May kasama naman siya. Subalit napawi ang lahat ng inaakala niya nang makita niya ang lugar na pupuntahan nila. May sycamore trees na nakatanim sa bawat gilid ng daan. Nalalagas na ang mga dahon nito at habang dumadaan sila, nahuhulog ang mga iyon na tila paru-paro. Hindi takot ang nararamdaman niya kundi pagkamangha. Daig pa niya ang nasa ibang bansa!

Kuminang ang mga mata nila sa tuwa ng pitasin nila ang mga sariwang pananim. Noong dumating sila sa walnut plantation, sobrang sabik ng lahat sa lawak ng paligid at nagtataasang mga puno. Pakiramdam nila bumata sila ulit dahil sa treehouse. Pero ang nagparamdam sa kanila na espesyal ang moment ay si Governor Caringgton na ipinakita sa kanila ang inukit niya sa walnut tree—ang pangalan niya at ni Samara, inukit niya ilang taon na ang nakararaan.

“The Heartwood is here.” They finally broke through a thick curtain of vines, and there it was. The Nexus Point. It wasn't a temple or a building. It was a clearing, but the trees here were unlike any they had ever seen. They were ancient, their boughs glowing with a soft, ethereal light. The ground was covered in a bed of luminescent moss, and in the center was a single, immense tree, its bark a vibrant green, its leaves shimmering with a silver light. The air was a symphony of light and energy, the very essence of life humming all around them. It was beautiful, sacred, and impossibly peaceful. It was everything the scrolls had promised.

"Tama na, hayaan mo na sila. Mahirap man kami, hindi ka namin pababayaan ng nanay ko," si Cherry na pandalas na humahaplos sa kanyang likod. Nasa treehouse sila noon dahil doon siya dinala ng mga paa niya kanina nang umalis sila sa mansyon ng mga Del Carmen

creature? He's also looks at me for a minute before turning back his gaze at the person he's talking to. We went inside of a big tree and magically, lumusot kami, nagulat naman ako roon, akala ko babangga kami. Like, hello? it's the branch of a tree. Pagpasok namin, bumulaga sa akin ang kwartong parang isang normal na silid, gold ang kulay nito at masisilaw ka na lang habang tinitignan.

Pagkahinto ng bus, agad na tumalon si Dale mula sa bisig ni Dominic at pumuwesto sa tabi ni Dane, naghihintay na makababa. Ibinaba naman ni Avigail si Skylei at pinabalik ito kay Dominic. Nang bumaba na sila, muling buhat ni Avigail sina Dale at Dane, habang si Dominic naman ay buhat si Skylei, na parang walang nangyari sa biyahe. Pagbaba nila, bumungad ang malawak na berdeng tanawin. Ang lugar para sa tree planting ay isang botanical garden sa gilid ng bundok, napapalibutan ng luntiang kagubatan at napakasigla ng paligid.

Pangarap niya, ay ang makasama itong muli sa paglalaro ng basketball. Binuhat ni Zards ang anak, wala siyang choice kundi dalhin ito sa lugar kung saan may na-diskubre siya. Ang secret tree house na malapit sa may pool. "Where are we going dad?" tanong ni Lawrence sa ama. "I discover a tree house, and I'll bring you there," nakangiting saad ni Zards sa tila gulat na anak. "Really, there's a tree house!" bulalas ni Lawrence, halata sa mukha ang excitement.

I asked him when I noticed an unfamiliar path we're taking. "We're going to my tree house." he answered "You have tree house? Where?" I asked him curiously "At the back of the school, there's a forest there." "Are there no wild animals there?" I eyed him "No! The forest has been already examined. There's no harm there." he give me ease