Novel & Cerita The Last Farewell

Dali-dali akong pumunta ng banyo para maligo at gumayak na. bago ko tuluyang lisanin ang silid na ito ay muli kong pinasadahan ang mukha na matagal kong hindi na makikita. Im a bit emotional at this moment. Im sorry pero hindi ko napigilanang sarili ko na sa huling pagkakataon ay hinalikan ko siya sa labi. Isang mabilis na halik. "Goodbye, third! Sana maging masaya kayo ni Shonee...."bulong ka sa kaniya. bago ko tuluyang magdesisyon na umalis na talaga ay humirit pa ako ng isang halik. Patawarin ako ng Diyos pero gusto ko lang baunin ang huling sandali na ito na mahahagkan ko ang kaniyang labi.

Nakangiting sabi nito. “It's my treat so don't worry. It's a farewell party for you.” Binigyang diin niya ang salitang 'farewell' na may tunong paghingi ng paumanhin. Ngunit hindi nakatakas sa paningin ni Ryah ang pagmamayabang sa mga mata ni Zoe.

~°~ Sophia's POV. Today is our last day here. We're going to leave tomorrow morning. At ngayon busy kami dahil magkakaroon kami ng despidida. Kung saan kakain kami together with the family members and my friends here and magkuwentohan for the last time. In short, it's a farewell feast to us.

I asked sadly. “No, we’re gonna perform a proper funeral for him.” Wika nito bago umalis. I looked at his dead body for one last time bago sumunod kay Jace at umalis ng tuluyan.

KABANATA 24 Kabanata 24: Farewell Hindi pa pala nagtatapos ang kwentong iyon. Hindi pa pala nagtapos sa lahat ng nalaman ko at ala-alang bumalik sa tunay niya dapat kalagyan. Hindi pala tapos ang lahat. I was wrong when I say, I remember everything. Kapalit pala ng mga salitang iyon ay ang katapusan ng isang buhay.

Kaagad na lumapit si Tiya Esme sa akin, kaya binilisan ko muna ang paglilinis ng isda para makausap siyang muli. “Tiya, nakausap niyo na po ba ang amo niyo?” Tanong ko sa kanya habang sinusuklian ko ang customer na bumili sa akin ng tilapya. “Ay naku, Sam. Nakalimutan ko ulit! Umalis kasi si Sir Bernard, pumunta sa Singapore at isang linggo siya doon. Pero mamayang gabi daw ang uwi, sabi ni Ma’am Matilda.” Wika

He boredly looked at him. "Travel." Tipid na sagot niya. Psh. Akala ko pa naman mahaba ang sasabihin niya. Man of few words. Tss. "So, this is it? Goodbye na?" Naiiyak na sabi ni Tita Sera na malapad ang ngiti sa amin. Tumango kami. Nagtayuan na kami at nagpaalam na sa isa't isa para sa huling sandali. Well, hindi naman sa hindi na ulit kami magkikita-kita pero alam kong matagal pa ulit mangyayari 'yon since magfo-focus na kami ngayon sa kaniya-kaniya naming buhay.

Bumitaw naman siya at tumango. " I know I'm happy that finally you already found the love you deserve" sambit nito. And for the last time luhan say farewell to me. Sa lugar na kung saan kami ipinagtagpo at bumuo ng maraming alala diko akalain na sa lugar din na ito matatapos ang lahat.

Then silence. No fireworks. No "thank you" speeches. Just soft lights fading out, like a curtain closing on something unforgettable. When Thorne reached the last line—"Kung saan ka naroroon... do'n ako uuwi."—he looked at me.

At nang siya na ay dumungaw siya sa kabaong sa baba. Mapait siyang ngumiti at humugot ng malalim na hininga. Binitiwan niya ang tatlong tangkay ng rosas at tinanaw itong dumapo sa ibabaw ng kabaong. She bit her lower lip as she whispered, “Farewell, Lolo.” Death is indeed inevitable. Hindi mo maiiwasan ang mga nakatadhanang mangyari lalong lalo na kung patungkol sa buhay. He’s now resting in paradise.