The Last Farewell 소설 & 이야기

Ginawa iyon ni Felicity matapos nilang pumirma sa annulment papers. Napahawak siya sa batok. Hindi niya dapat hinayaang lumipas ang pagkakataong ipaliwanag ang nangyari kanina. Ngayon, ang huling narinig ni Felicity mula sa kanya ay wala itong halaga at walang magmamalasakit kung mamatay ito. “Damn it, Fel. Hindi iyon ang ibig kong sabihin.”

“You’ll regret this, Wade. You will.” “Maybe,” malamig kong sagot. “Pero ngayon, ito na ang huling beses kong pagbibigyan ka.” Humakbang ako palapit at saka ko siya tinitigan nang matalim. “This is my last mercy, Cecilia. Sa susunod na gumawa ka ng ganito o kahit anong kalokohan, pasensyahan na lang tayo.”

hmmm, bakit hindi ko yan naisip. "Thank you!" "I love you! Bilisan na natin then pagkatapos ng celebration ay paalisin na natin agad ang mga bisita para masolo kita, little miss. Lalo at hindi kita nakasama ng isang gabi. Parang one year na 'yon na parusa sa akin!" aniya habang nakataas-baba ang kilay, alam ko na talaga kung ano ang nasa isip nito. "Ikaw talaga, itabi mo muna yang alaga mo at asikasuhin na muna na natin ang mga bisita lalo sa mga kaibigan mo na sa malayo pa nanggaling." sabi ko.

sabi ko tumango naman siya. “It’s been three years, ayaw mo bang dumalaw?” pagbasag ni tita sa mahabang katahimikan umiling lang ako. Hindi ko pa kaya, I can’t look at my parents grave, baka manghina ako at hindi ko kayanin kapag makita ko ang pangalan nalang nila. “Daryll and I went there last week,” alam ko iyon sinabi din sa akin ni Daryll tumango lang ako kay tita.

" Hindi niya natapos ang sasabihin nang biglang tumunog ang telepono niya. "Sorry, Kara. Sagutin ko lang 'tong tawag." Mabilis na sabi niya. Lihim na pinanood ni Kara si Clark habang kausap niya ang isang tao sa telepono. Dahil ito na ang last episode at graduation na nila bukas, kailangan niyang magpaalam nang maayos. Tulala siya, at hindi niya namalayan na natapos na ni Clark ang tawag.

I spent more time in Wilson and had a little conversation with Arlo and Regina. Not that long, I drove way to San Juan, Rivera to visit Tita Pau and Faye. Ate Fiona informed me that today would be her last day to hold a vigil. "Let me have that," I volunteered and got the styro plate with a bunch of buto ng pakwan. "Nakakahiya na sa 'yo, Rome. Upo ka na lang kaya roon?" Napakamot si Ate Fio.

"Please let me hug you for the last time, Ris... I never wish something but to hug you before I leave. I already accepted the fact that we're no longer that young Paris and Slaine. I already accepted that you like someone else, believe me I'm happy for you. Take care of yourself also, because I won't be hesitant to fly back here in the Philippines if I'll know you're in pain." I could feel the sincerity in his voice and I think he's really serious with his last words. I was moved. I could finally let go all the resentment and start anew with Paris. Instead of pushing, I hug him back. Isiniksik ni Paris ang mukhanl niya sa leeg ko at nanatili kami sa ganoong posisyon ng ilang sandali. I'm not

Parang tinanggalan ng hininga. Lumayo ako. Diretso sa pinto. Walang lingon. Pagbukas ko ng pinto, tumigil ako saglit at nagsalita nang hindi humaharap: “Goodbye, Geg.” Hindi “see you soon.” Hindi “next time.” Hindi “sana maging okay ka.” Goodbye — ang tunay na katapusan. At nang maramdaman kong wala na siyang sinabi, lumakad na ako palabas, dala ang ngiti ng isang babaeng hindi na kailanman babalik sa anino ng nakaraan.

"Siguro mamaya sa hinaharap, ngunit hindi ngayon" Bago ako makapag-isip at umatras, hinila ko siya sa aking mga bisig at hinalikan ng may matinding damdamin, alam na alam kong ito na ang huling beses na hahalikan ko siya. Na ito na ang huling pagkakataon na papayagan niya akong halikan siya. Ito ang aming goodbye kiss. Sa kaibuturan ko alam kong nawalan na ako ng pagkakataon sa kanya.

Her eyes are starting to get wet too, “Never ko kasing naramdaman ang pagmamahal at attention sa Papa ko. Wala akong Kuya na pwedeng magpuno nun. At si Jaybi lang yung nakitaan ko, kay Jaybi ko lang naman nakuha yun pero naagaw pa simula nung dumating ka. Ang babaw ko pala talaga. Sorry, ah?” I was hurt because of what I heard. "Faye . . ." I said, "Sorry, hindi ko sinasadya. Hindi ko alam." "Hindi, okay lang." Then she turned around, "I think this is a farewell already. Thank you for everything that has happened. For the last time, sorry." And she left after her last sentence. "Faye!" Petot ran to her and opened her arms, "And for the last time, pwede ba pa-hug?"