Novel & Cerita The Last Farewell

Her eyes are starting to get wet too, “Never ko kasing naramdaman ang pagmamahal at attention sa Papa ko. Wala akong Kuya na pwedeng magpuno nun. At si Jaybi lang yung nakitaan ko, kay Jaybi ko lang naman nakuha yun pero naagaw pa simula nung dumating ka. Ang babaw ko pala talaga. Sorry, ah?” I was hurt because of what I heard. "Faye . . ." I said, "Sorry, hindi ko sinasadya. Hindi ko alam." "Hindi, okay lang." Then she turned around, "I think this is a farewell already. Thank you for everything that has happened. For the last time, sorry." And she left after her last sentence. "Faye!" Petot ran to her and opened her arms, "And for the last time, pwede ba pa-hug?"

paalam naman ni Mommy kay Lolo bago siya hinalikan sa pisngi. "Bye, son. Be good to your sister, okay?" pagpapaalam niya rin kay Kuya Jared na marahan namang tumango at ngumiti. "Goodbye, Tita! Mag-iingat po kayo," magalang na saad ni Elaine bago saglit pang kumaway. "Our drivers have been waiting for too long so we bid our farewell here," Mom's last words. They both smiled at me before turning their back. I smiled back and waved my hand as they left my grandfather's place.

Sambit ni Atanasha sa kanyang isipan. “I’m sorry kung hindi ko na matutupad ang pangako na yan. You can hate me if you want, tatanggapin ko yun. Ito na ang huling pagkakataon na makakausap mo pa ako. Please, Red, wag mo na akong hanapin. Alam kong matigas ang ulo mo at gagawin mo ang lahat para lanag maayos ang lahat ng ito pero please kahit ngayon lang… Makinig ka sa akin… Para ito sa ikabubuti ng lahat at lalong lalo na nating dalawa. I'll never forget about you. As I say goodbye to you and our relationship for the last time, please know that I will always love you and cherish the moments we shared. I'm not walking away from you because I don't love you. I still adore you and am deeply con

Tumugon siya sa maalab nitong halik. “Iyan na ang huling halik natin. Goodbye kiss. Huwag na tayong magkita pa,” aniya ng pakawalan ni Jace ang kanyang labi.

Kaya ba nila na muling magsimula bilang magkaibigan? "This is my last night to have fun. I am about to leave the country, at mukhang matatagalan na ang pagbabalik ko, dahil wala na rin naman akong babalikan dito. Wala na akong rason na manatili pa rito. And maybe I should just really focus on my career. So for the last time, Harper, I am sorry."

Ngayon ko lang napansin ang pamumula ng mga mata at pangangayayat, animo'y napabayaan ang sarili sa mga nagdaang araw. "I was there, Lazaro, when Tito bid his final farewell... by his deathbed," nanghihina at utal-utal niyang wika. Bahagya siyang napailing bago tuluyang ituon sa akin ang tingin. "At sa dinami-rami ng taong malapit sa kanya, sa akin niya iniwan ang huling habilin at huling aral niya." I was taken aback when this is not what I'm expecting for. Kumunot ang aking noo at nanatili ang naguguluhang titig sa kanya.

Habang inaayos niya ang buhok niya sa salamin, tumunog ang phone. Sebastian. Hindi siya nagulat. Pero may kirot pa rin-hindi masakit, kundi malambing. It's your last day for being my intern. Napangiti siya nang bahagya. May sumunod agad. After work, my company is holding a farewell party for all the interns. All employees and interns will be there. Venue: Castillo Amara Shores. Natigil ang paghinga ni Althea.

Wala nang second chance sa parehong paraan. Lumapit siya, hindi para hawakan ako, kundi para maramdaman ang huling sandali. Tumigil ang mundo sa paligid namin—wala nang mga baso, wala nang ingay, wala nang corporate chatter. Mayroon lang kami—dalawa, magkatabi, ngunit hiwalay. “Goodbye, Prudence,” bulong niya, hindi sa galit, hindi sa pagkamuhi, kundi sa pag-alam na ito na ang wakas.

Pagkatapos ma-aprobahan ang aming pag-alis ay nag-paalam lamang kami kay Atlas, sa mga staffs, at sa iba pa naming kasamahang mga volunteers bago namin nilisan ang Organisasyon. Mabilis na lumipas ang mga araw at nandito kami ngayon sa isa sa mga bar upang magsaya dahil sa wakas, tapos na rin ang finals. Next Academic Year, we will be on our 4th and last year of College. "Whoo! Ash, sayaw tayo!" Hawak-hawak ni Jessica at ni Gizelle ang dalawa kong kamay at pilit nila akong hinihila upang sumayaw.

Lagi ko namang pinapakinggan ang kantang 'to, pero bakit iba ang epekto nito akin ngayong si Chris ang kumakanta nito? "Alex!!! Dude!!!", bulong ko sa aking sarili. "Until the day I let you go. Until we say our next hello, it's not goodbye...", patuloy pa rin ang pagkanta ni Chris hanggang sa last chorus. "Dude...please come back..." I said in a whisper. "There is one thing, I can't deny it's not goodbye..." Ito na ang last line ng chorus kaya dali-dali akong tumayo dahil hindi ko na talaga kayang pigilan pa ang aking nararamdaman.