Mi Último Adiós Tagalog Novels & Stories

sabi ni Papa at tuluyan na nga silang umalis. "I want to be alone," I announced and stared at the sun that is now going down in the sea. Hindi nalang ako lumingon kasi alam kong susunod den siya sa gusto ko mangyari. Nagkakamali pala ako. He sat beside me and look at the sea. "I guess this will be your last seeing this because you are coming back in Manila," he said. "And I know how you will miss this so I'll just be with you kahit ayaw mo," sabi niya na hindi parin nakatingin sa akin.

Humiwalay ako sa kaniya Bumuka ang bibig niya na parang may gustong sabihin pero hindi niya maituloy. "I—" "No need, Jazzer," pigil ko sa kaniya. "Thank you for showing up. Uh... I want to bid a goodbye. This is my last day here so it should be in person. I want to have a break in Japan. Ito na rin ang huling araw na guguluhin kita. Pasensya na." Natawa ako pero may luhang kumakawala sa mga mata ko.

Nilagay ko pa sa kaniyang naka bukang palad ang black diamond ko na kwentas. Ingat na ingat akong huwag makagawa ng ingay. Nakailang hakbang ako ng muli ko siyang lungunin. At hindi ko sinasadyang naglandas ang luha ko. "This is our last, Raden. Goodbye." Bulong ko. Saka tuluyan nang umalis.

Goodbye, my love… Mom… brother… I’m sorry… Naluha na lamang ako… At tuluyan nang bumagsak.

muli siyang ngumiti rito. Muli siyang umimsim sa kanyang baso at napatitig dito. “Hindi ba at iyon naman ang gusto mo? Ang mawala na ako sa buhay mo? So, finally I will. Gusto lang kitang makita at makausap for the last time bago ako umalis.” muling sabi niya rito. Nakita niya ang pagbabago ng ekspresyon nito na ikinatuwa niya.

Napalunok naman siya sabay napatango-tango. “I…” hindi ko narinig ang sumunod na sinabi niya. Bulong lang iyon kasabay non ang pagtulo ng kaniyang luha sa kaniyang mata. Hindi ko alam kung paanong nauwi sa ganito ang lahat. The ‘I miss you’ that we both talk about, iyon na pala ang last. Kasi need na namin bitawan at layuan ang isa’t isa sa hindi ko man lang alam na dahilan.

Isa, dalawa, tatlo, apat, lima. Limang segundo ang tinagal ng pagkakalapat ng aming mga labi. Suot pa rin nya ang ngisi sa labi nang ilayo nya ng kaunti ang mukha sa akin. Nakagat ko na lang ang labi ko pagkatapos. "That's how you say goodbye to your husband."

Parang tinanggalan ng hininga. Lumayo ako. Diretso sa pinto. Walang lingon. Pagbukas ko ng pinto, tumigil ako saglit at nagsalita nang hindi humaharap: “Goodbye, Geg.” Hindi “see you soon.” Hindi “next time.” Hindi “sana maging okay ka.” Goodbye — ang tunay na katapusan. At nang maramdaman kong wala na siyang sinabi, lumakad na ako palabas, dala ang ngiti ng isang babaeng hindi na kailanman babalik sa anino ng nakaraan.

Mas humigpit ang yakap niya, parang may bagay siyang pilit pinipigilang mawala. “This is my one last try…” Sumikip ang dibdib ko. “I’ll say goodbye.” Goodbye. It was a strange word. “I love you, Travis.” May kung anong pumulupot sa dibdib ko. “My One…” halos bulong na lang niya. “Mi único.”

Wow. Biglang may yumakap sa tiyan ko at hinalikan ulo ko. Saka ibinulong na, “I will love you till death do us apart. Kundi isama na din kita kapag namatay ako.” @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO.