The Last Shadow Novels & Stories

Ang mga ilaw ng Manila ay parang mga bituin na bumaba sa lupa. Mula sa penthouse nila sa BGC, tinitigan ni Venice Ray-Rodrique ang nakasisilaw na skyline habang inaayos ang kanyang pearl earrings. Ngiti ang nasa labi niya. Gabi na naman ng pagdiriwang para kay Romer—isa na namang malaking deal ang na-secure ng Rodrique Pharmaceuticals.

Tahimik lang silang dalawa sa loob, tanging tunog ng umuugong na makina ang maririnig, habang hawak-hila niya si Adrian na halos matumba na sa bawat hakbang. Nang makarating sa pinakamataas na palapag, kinaladkad niya ito hanggang sa mismong pintuan. Halos hindi na makagalaw si Adrian, kaya pinaupo muna siya ni Cinco sa malamig na sahig, sabay pindot sa doorbell nang sunod-sunod.

Pagbibigay siguridad pa nitong wika sa akin. Pagkababa namin ay may nakalagay nang dilaw na crime scene tape ang pwesto kung saan banda bumagsak ang magkaibigang Josmond at Rocky. May mga photojournalist din ang sumalubong sa amin para kunan kami ng litrato. Kaagad na hinarangan ni Arnold ang mga ito.

"Hawak ni Tharia si Lilia Delcan— nakakulong kung saan at si Rebecca Marshall na nasa katawan na ni Gabby ngayon, mas mapapadali para sa kanyang gawin ang sakripisyo kay Gabby dahil naroon na si Rebecca." "Being alive for a thousand years is destroying the natural balance of nature, kaya siya lumikha ng prison world, nang otherside, to continue living. Malamang ganoon din para sa tatlo pang mga buhay. The Limbo, kulungan ni Rebecca na nagawa niyang takasan. Ang kailangan nating alamin ngayon ay kung nasaan niya kinulong si Lilia Delcan para matulungan natin si Margareth."

Chapter 1: Mission Mist’s P.O.V. Slap, kick, turn around, jump then gun click. Ngumisi ako nang makita kong matumba sa harapan ko ang aking kalaban. Hinipan ko ang usok ng baril na ginamit ko, “Be careful next time,” sabi ko saka ko sinipa sa dibdib ang lalaki. Isang misyon nanaman ang natapos ko, nag-inat pa ako, bago tinalon ang building. Dumeretso na ako sa apartment ko at saka naligo. Pagkatapos ay isunuot ko ang isa sa aking mga lucky dress.

Nang makarating sila sa parking lot at makasakay sa kotse, si Alona na ang pinag-drive niya. "Take your time, baks. Nasa saiyo pa rin ang huling desisyon, kung tatanggapin mo 'yan o hindi." Huminga siya nang malalim. Nang makauwi sila sa condo, binasa kaagad nila ang script. "Ang location film sa Spain? Bongga nga, gagastusan ng bongga. Unfaithful husband...so, mag asawa kami rito ni Paolo--" saad niya.

Ngayon lang nag sink-in sa utak ko. "Hindi kita maintindihan, Leona. Ano bang pinagsasabi mo?" "Ikaw ang last enchantress na nabubuhay sa ngayon, Velvet. While we, the shadow wraiths, are dead enchanters." Pakiramdam ko ay para akong nalulunod. Hindi ko kayang intindihin lahat ng 'to at gusto ko nalang gumising sa mahabang bangungot na ito. "B - Babalik ako sa Mortimer - "

A shadow lingered at her door. A whisper seeped through the bars: “You can’t save them, Sophie. You can’t even save yourself.” Her heart pounded. She pressed her back against the wall, clutching Xavi’s photo like a shield. The shadow moved away, leaving silence behind. Sophie stared at the note, her hands trembling. The cliff edge loomed—was the perpetrator about to destroy them all, one by one, until no truth remained?

Kaya naman imbes na aalis na siya ay lumingon siya. "I'm sorry, Sir. Huwag mo---" "Ano'ng ingay iyan, Shadow? Aba'y nasa tapat ka ng silid ko. Hindi mo ba alam na nakakadisturbo ka ng panaginip," tinig na nagmula sa loob ng kabahayan. "Keep on dreaming, Miss Adel. Masaya lang akong nakakita ng shooting star," mahinang tugon ng Shadow. Mahina man ang pagkasabi pero dahil sa gabi ay sapat na upang marinig ng naalimpungatan mula sa panaginip.

Magsasalita na yung host. "And we are now down to our LAST GAME." panimula niya. Nalungkot naman kami sa sinabi niya kasi parang nakakabitin naman na last game na agad.. Wala bang extension? Pero okay na din yun, ang lagkit ko na din kasi. "Wag kayo malungkot! Mas mag-e-enjoy kayo after nito!" sabi pa niya at natawa ng bahagya bago nagpatuloy. "So for our last game.. This is what we called..