Last Hope By Paramore Lyrics Novels & Stories

Shin POV Anong lugar to! Bakit ang dilim wala akong makita,,pakiramdam ko walang katapusan ang binabaybay ko..wala akong marinig,bakit parang wala akong maramdaman.. Ipinagpatuloy ko lang ang paglalakad ko sa walang hanggan na kadiliman na to,kahit wala akong makita,umaasa pa rin ako na mararating ko ang liwanag na gusto kong tahakin..

Kainis naman bakit kailangan may pang black mail. “Let’s sleep together, this is the only room here, we’ll be sleeping together,” sabi niya hindi nalang ako umimik wala rin naman akong magagawa. For my brother, I am willing to do everything, he’s the only person I have now, I can’t lose him. --

Umandar na ang sasakyan papalayo ngunit siya ay nakatayo pa rin sa kung saan siya bumaba at nakatingin sa langit habang kinikilig. Gosh Lord, that was intense! Grabe ka talaga sa akin. Okay, hindi na ako mag papakachoosy pa. Feeling ko talaga ito na ‘to, binigay mo na yung hiling ko na lifetime partner. Thank you, thank you, thank you! I love you!

Ohhh Ohhh yeah yeah Ohhh yeahh Since the day that we met girl I ain't never had anyone make me feel this way And my heart is sure it wants to be with you Wanna give you the whole world Oh If you make the promise to me, you're gonna stay Without you guiding me, I'm lost and so confused What will it take to show you I'll be by your side Girl I got you and I want to give you what you never had Girl everyday I hope to make you part of my life Cause you know me and I know you Girl your love is where it's at Ohhh I'm gonna be the love that's gonna last

gusto nyang pagaanin muli Ang mood dahil napaka awkward parin niyon. " Alam mo naman pag Ikaw Ang omorder ayuko na iba ang gumawa eh." Nakangiting wika nito. Lihim tuloy syang naawa Dito. Tumayo ito saka pumunta sa mga tumutugtog. May ibinulong ito sa vocalist at tumango naman ito. Saka pa ito bumalik sa upoan nila. Nagsimula na ding tumogtug ang Banda. Walang papalit by Music Hero ang itinugtog ng mga ito. Napatingin tuloy sya Dito tahimik lang ito na nakayuko. " Join me ang dami nito di ko ito mauubos." Saad nya.

"Don't ever say you should have left me alone. You're the only thing keeping me anchored to this world, Ciara. Kung mawawala ka, wala nang matitira sa akin." Ciara’s breath hitches sharply at my confession, her chest heaving as she stares down at me, completely disarmed by the raw vulnerability bleeding through my usually cold exterior. The anger melts out of her expression instantly, replaced by a devastatingly tender gaze that makes my heart pound wildly against my ribs like a trapped bird. "Edi huwag kang susuko," she whispers, her voice softening into a sweet, melodic plea that wraps around my soul like a healing balm. "Huwag kang bumitaw sa akin, James. Promise me you'll fight this."

Maya maya ay narinig ko ang malakas niyang sigaw kasabay non ang pagtulak niya sa akin ng malakas. Masyadong malakas ang pagkakatulak niya sa akin kaya nahirapan akong tumayo. Ngunit mas nagulat ako sa nakita ko Si Lyca nakadapa at puno ng dugo ang ulo niya, "LYCAAAAAAAAAAAAAAAAA" End of flashback

“Hindi mo alam… Hindi mo alam?! Limang taon kong hinintay ang ‘hindi mo alam’ mo?! Sige. Umalis ka. Hanapin mo siya. Pero kapag bumalik ka, huwag mo nang asahan na nandito pa ako. Mas gugustuhin ko pang mawala rin tulad niya kaysa maging pangalawa habang buhay.” Tumayo si Olive at naglakad patungo sa kwarto. Bago isara ang p***o, huling tingin niya. “Mahal na mahal kita, Romer. Pero pagod na ako. Sobrang pagod na maging ikaw lang ang mundo ko habang ako ay wala sa mundo mo.” Slam.

Alam ko na aware ka sa uri ng trabaho ko. Dumating man ang mga problema ay kakapit pa rin ako sa pagmamahal mo. Dahil sa unang beses na nakita kita ay nakaposas kana sa puso ko at itinapon ko na ang susi para hindi ka na makawala pa. Mahal ko ang lahat sa 'yo. Kahit na hindi ka pa malambing ay mamahalin pa rin kita. Mamahalin ko ang pangit at maganda sa 'yo. Cherry Cristobal mamahalin kita sa bawat segundo, oras, araw, buwan at sa mga susunod pa na taon. Ito na ang simula ng buhay ko na kasama kita. I love you so much, love.”

Hanggang sa mga oras na ito ay uma-alingawngaw pa rin ang mga katagang sinabi sa akin kanina ni Leo. Hindi ko matanggap sa sarili ko na sa isang iglap ay wala na ang pinakamamahal kong kapatid, na wala na si Lightning. The pain inside my heart is excruciatingly unbearable. Para akong pinapatay ng paunti-unti. Para akong kandilang unti-unting nauupos. Everything around me seems darker than charcoal, everything is gloomy and seems untouched by any light.