The Magic Novels & Stories

Napabuntong-hininga ulit ako bago tumayo at ipinagpatuloy ang pagaayos sa sarili. 'I don't know,' Walang gana kong sagot sa kanyang tanong. 'It could be you,' Ani nito na ikinailing ko. 'Come to think of it. Your magic was unique and powerful! Paano kung ikaw ang tinutukoy sa libro? At iyon ay magiging babala para sa nararating mong laban mamaya?' Ani nito na nagpatigil sa aking ginawa. Babala, bakit? At saan?

paninigurado ni Madam Heidi. Alas-otso nang makarating si Aleyna sa bahay-aliwan ni Madam Heidi – ang House of Magda. Tapatan ang mga bahay-aliwan, kaliwa’t kanan, maingay at amoy ng sigarilyo at alak ang naghahari sa lugar. Hindi naman nagreklamo si Aleyna dahil sanay na siya sa ganitong mga amoy, maging sa masangsang na amoy sa palengke, o ang mabahong amoy ng isang lugar dahil sa nagkalat na basura.

At dahil ang alaala niya’y may kalabuan, hindi ‘yon madaling alalahanin man lamang. Marami na siyang sinubukan pero lahat halos ‘yon ay pumalpak. Iyon na lamang ang natitira niyang pag-asa. Kaya imbis na lumaban o makipagtalo ay tinitingnan niya na lamang ng masama ang mga ito. Hindi puwedeng tuluyang maubos ang kanyang lakas, kailangan mas ilaan niya ‘yon sa huling spell niya na gagamitin. Pero dahil na rin sa anti-magic spell sa silid ay nahihirapan siyang magpalabas ng kakayahan niya—ang tanging nagagamit lamang niya ay ang kanyang dugo, at hindi siya maaaring magkamali dahil maaaring makapag-summon siya kesa makagawa ng paraan.

Maaari ko siyang magamit, pero hindi nito matatalo ang demonyong may kapangyarihang apoy. Ang sunod kong ginamit ay ang puting bulaklak. Sampaguita naman ang isang ‘yon. Wala namang kakaiba sa kaniya. Ang kakayahan lang nito ay parang sampaguita lang din. Napapabango nito ang buong paligid sa tuwing gagamitin ko ang magic spell nito.

At sa taas noon ay may nakasulat na MAGICZARD ACADEMY At maya- maya pa nagsalita si Auntie na nakaagaw ng atensyon ko. "Welcome to MAGICZARD ACADEMY Zaynah Alisha Shin, the school of MAGICS. " Magics? Damn it.

"May isang kweba dito sa batis. Doon unang nagkita ang Diwatang si Marikit at ang napusuan nitong si Mogon. Si Mogon ay isang sireno. Ayaw payagan si Marikit noon ng mga ka-diwata niya kasi isang kasalanan ang magmahal sa ibang kauri niya. Isang kasalanan iyon dahil ang diwata ay para sa diwata at ang sireno ay para sa sirena." "Isang araw nalaman ni Marikit na ikakasal si Mogon sa isang sirena at ilang araw nang hindi nagpapakita si Mogon sa kanya. Sa galit ni Marikit pinalayas niya dito sa Batis ang mga mapayapang sireno at sirena na namumuhay. Hanggang sa wala nang nakaalam kung nasaan na ngayon si Marikit. Ang mga kulay itim na bato noon ,nang nawala si Marikit ay naging makulay na bato

Bigla naman akong nakaramdam ng kakaibang sensasyon na nanggagaling sa katawan ko, para bang may gustong lumabas pero hindii ko mawari kung ano. Dahan-dahan kong binuksan ang mga mata ko at gano'n na lang ang gulat nang makitang may biglang lumabas na parang magic circle sa harapan ko. Hindi ko alam kung anong nakasulat dito pero kamukha siya ng parang magic circle sa Fairy tail.

Pero bigla itong lumingon sa kanya kaya halos magkabunguan ang mga ilong nila. "Magic.... It must be magic.. lala..lala..lala.." parang narinig niyang kumanta ang mga bubuyog ka-duet ang malamyos na boses ni Sarah G. Pero nabasag ang imagination niya ng magsalita si Sir Miggy, John Llyod este yun matangkad na lalaki pala.

"Papasok na ako sa loob, alam kung gusto mong mapag isa para makapag isip ka. Tama na ang pag iinom ng alak dahil nakakasama 'yan sa kalusugan. Kung gusto mo ng kausap ay nandito lang ako." "Salamat Niela, hindi ko alam kung ano ang mangyayari sa akin kapag wala ka. Salamat sa palaging pag intindi mo sa akin kahit na madalas akong pasaway. Pasensya na ha, hindi ko pa kasi kaya ngayon na bumalik sa dati dahil nasasaktan pa din ako. Siguro naman natural lang 'yon kasi nawalan ako ng isa sa importanteng tao sa buhay ko. Nasanay ako na nandyan ang taong 'yon sa tabi ko kaya halos mamatay ako ng malaman kung namatay siya. Hindi kaya iabsorb ng utak ko, pakiramdam ko nananaginip lang ako at paggis

No, we’re the ones hunted—prized as trophies, sold for profit, or killed for sport. Lunira is a world of magic and power, where spells and superhuman abilities are as commonplace as breathing. A snap of your fingers can summon flames from your palms. A whispered word can turn the wind into a shield. In Rifongie, magic isn’t just a skill—it’s a way of life. The townsfolk wield it for everything, from coaxing crops to grow faster to adorning their homes with glowing enchantments. Beyond the town’s borders, however, magic is a weapon, a tool for survival against the dangers lurking in the forests and the labyrinthine dungeons that dot the land.