Novel & Cerita The Princess And The Matchmaker

"It's the story of the princes and the beautiful princess, Long time ago there was a princess whose busy playing with her flowers in their wide garden. Her favourite flower is rose so she kept the rose treasured, the king decided to look for a man whose worthy of the princess hand." Loki continues to read Atlas a story she seems to enjoy it dahil kita sa mukha nito ang enjoyment. Then she took her notepad beside her and write something on it. "Does the Prince and the princess live happily together?" Mahina siyang napatawa sa tanong nito, may mga traits din si Atlas na kagaya sa kanya she was impatient too that she would asked about the ending in the middle of the story, he then flip a page a

He said, "Alright. Your Grandpa will tell you the story now. In the prosperous country in the east lived a beautiful Princess. One day, while the beautiful Princess was reading a book she suddenly felt lonely. And so, she decided to secretly escape and went into the woods. The beautiful Princess was extremely happy and in awe while venturing the woods. But what she didn't know is that a pair of red eyes was watching her every move. The darkness came, and it was already evening. The Princess was so engrossed watching the cute animals that she didn't notice that it was already night, and so, while she was walking back to the Castle. A wolf suddenly came into her view. The Princess was startled

“Humakbang ka, Mahal na Prinsesa.” Sambit niya. Sumunod naman ako sa sinabi niya. Lilingon na sana ako nang bumulong siya na umupo ako. Laking pagtataka ko nang makita ko ang malaking upunan na punong-puno ng mga bulaklak at ginto sa paligid nito. Wala akong nagawa at naupo na ako. Ilan sandali pa ay narinig kong nagsalita si Miss Tara. “By the power vested upon me, I now declare, Amaliah Green Ford, as the First Princess of Verona!”

Promise itatatak ko ito sa isip at gagawing motivation habang ikaw naman prinsesa ko ang inspiration ko para magtagumpay sa mga mithiin ko sa buhay at kasama ka sa mga mithiing iyon. Balang araw gagawin kitang Cinderella ng Palasyo ko. Ako lang ang magiging Prince Charming mo na kokompleto sa Ideal man na gusto mo, a totally complete package,walang perpektong tao pero sisikapin kong maging lahat lahat sa buhay mo at wala ka ng maidadahilan para maghanap pa ng iba. Patutunayan kong kadarapat dapat ako sayo when right time comes hindi mo na ako matatanggihan. Nakatulugan ko na ang isiping ito.

Nilingon ko naman siya at nadatnang naka taas ang dalawang kilay niya at kunot noong naka tingin sa akin, obviously confused by my sudden question to him. “If I would be a princess what do you think I could be? Si Rapunzel ba or si Belle?” I asked again and smiled broadly. But the smile on my lips gradually disappeared as he remained silent while looking straight at me, and a minute later he slowly shook his head. I just averted my eyes when I didn't really get an answer from him, my cheeks got hot because of the embarrassment I felt, damn it !, what's in my mind to ask him stupid questions?

Naglagay siya ng napakagandang makeup, inayos ang kaniyang buhok, at nagwisik ng mamahaling pabango. The woman reflected in the mirror was completely radiant. Napakagat-labi at napangiti nang may kasiyahan si Dahlia. Hindi siya naniniwalang hindi man lang magagalaw ang damdamin ni Mateo kapag nakita siya nitong ganito kaganda.

Pakiramdam niya ay isa siyang estranghero na nanonood ng pelikula. "Kakantahan na lang kita," sabi ni Cassie. "Anong gusto mong story?" "Yung tungkol sa Ice Prince," sabi ni Lucas. Nanigas si Gabby. Napatingin si Cassie kay Gabby sa pinto. May challenge sa mga mata nito. "Sige," simula ni Cassie, habang hinahaplos ang buhok ni Lucas. "Once upon a time... may isang Prinsipe na nakatira sa isang malaking kastilyo na gawa sa salamin."

Chapter 1 Almira Rose Schalante "My Princess!" tili ni Mother pagkadating ng pagkadating ko sa mala-mansion na bahay namin sa Greenhills Subdivision. Sinalubong niya ako nang napakahigpit na yakap, to the point na napangiwi ako dahil halos hindi na ako makahinga. "Sobrang namiss ko ang prinsesa ko!" gigil na sabi ni Mommy.

Mukha itong batang naliligaw at natataranta, tila ba ninakawan ng boses at hindi nakahanap ng kahit isang salita sa loob ng mahabang sandali. Unti-unting gumapang ang sikat ng araw sa loob ng silid, na nagbibigay ng mainit at ginintuang liwanag sa kanilang dalawa. Ngunit mas lumapit si Calvin. Bahagya siyang yumuko, sapat na para lamunin ng kanyang anino ang liwanag na tumatama kay Princess, na tila ba ibinubukod niya ang dalaga sa buong mundo.

Ngunit sa isip niya ay isang napakagandang prinsesa lamang ang nababagay sa makisig nilang emperor. Hindi ba't isa ka rin namang prinsesa? anang maliit na tinig sa kanyang utak. Mabilis niyang ipinilig ang kanyang ulo para maalis ang munting tinig na iyon. Oo, isa nga siyang prinsesa pero dati pa iyon. At isa pa'y hindi kanais-nais sa paningin ng ibang tao ang kanyang mukha. Tiyak na matatakot ang emperor kapag nakita nito ang panget niyang anyo.