The Unstoppable Chapter 1 Novels & Stories

Ngumiti siya sa akin ng malapad. Napapikit ako sa kanyang ginagawa. Ramdam ko na rin na bumabasa na ang aking pagkababae. Ipinasok niya ang kanyang daliri sa akin. My body started to strech, hindi ko maiwasan na hindi umungol. Hinawakan ko ang kanyang pagkalalake na sobrang matigas. Inilabas ko iyon sa zipper ng pantalon niya. Lumuhod ako at pinasok sa bunganga ko. Nilabas pasok ko iyon sa aking bibig. Napahawak si Sir Shawn sa aking ulo.

seryosong tanong nito at nagsimulang humakbang papalapit sa kan'ya kaya napaatras siya. "A-ano, may ki-kinuha lang ako, pero palabas na rin ako," balisa at nauutal na sagot niya habang umaatras. Heto na naman siya, nangangatog ang tuhod at takot na takot. Dahil sa takot, imbes na ang kailangan niya ang kunin ay libro ang kinuha niya. "Lalabas na ako," sabi niya pero ng palabas na sana siya ay hinarangan siya nito kaya napahinto siya at napatingin rito.

Chrizel felt a renewed sense of hope and determination as she bid Shaira farewell, knowing that she had a steadfast ally by her side. MS_HEART_INKER

Tumayo siya kasama ang kanyang mga tauhan, muling nagpasalamat kay Yesha, at umalis nang may mabigat na damdamin. "Anong klaseng mga tao sila? Hindi sila marunong humawak ng kaso, pinaghihinalaan nila ang sarili nilang mga tao." Masama ang loob ni Shaun kay Captain Kim at sa iba pa. Habang hinihila si Yesha pabalik sa bahay, patuloy siyang nagrereklamo. Pagtingin niya sa payat na pulso ni Yesha, agad niyang inutusan ang kusina na maghanda ng mas maraming pagkain.

Minsan, ang pinakamalaking hakbang patungo sa pagpapatawad at paggaling ay nagsisimula sa pinakamaliit na hakbang ng pagtanggap. Nagmumuni-muni si Heather, ang kanyang mga mata ay naglalaman ng mga alon ng kalungkutan at pag-asa. "Siguro nga, hindi ko kayang kalimutan ang mga nangyari sa akin, pero siguro nga, hindi ko na kailangang mag-isa sa pagharap dito." Ang mga salitang iyon ay naging unang hakbang ni Heather patungo sa paggaling, at kahit na puno siya ng takot at kalungkutan, nararamdaman niyang hindi na siya mag-iisa sa laban na iyon.

“I-ija, si G-grey...” “I heard what happened. I'll save him, I promise.” Sambit ko tsaka ikinuyom ang kamao ko at mabilis na tumakbo palabas ng HQ at sumakay sa motor ko. How the hell did he got kidnapped? I am pissed. For some unknown reason I am mad. What the heck is this feelings? And who dares to touch what is under my protection? They must be seeking for death. END OF CHAPTER 8

***end of chapter *** (THANK YOU PO FROM THE BOTTOM OF MY HEART SA SUPPORT ❣️🙏 God bless you all!)

Sana bigla na lang umalon ng malakas tapos tangayin ako because the next thing he said made me want to run away and just hide. "May sipon ka pa sa pisngi mo." ————— Hi! Please, note that Prologue to Chapter 03 are unedited and haven't been proofread. Expect grammatical errors and typography. Will edit it soon. Thank you and I hope you enjoy reading! Mwaps.

Napakunot ang noo ko ng isang smirked ang iniwan n'ya sa akin bago ito lumabas at lagpasan ako. //END OF CHAPTER 07//

Tila nataranta naman ako at walang pasabing umatake na ito at kaya sa sobrang takot ko ay walang kaabog abog ay tumakbo ako palayo dahil baka matuluyan na ako sa oras na ito. ___________________________________ Here is te update! Finally may nagsimula na ang moment nila ni Cayden! Kaya abangan niyo ang mga susunod na chapter. Vote and Comment