Thought Of The Day Tagalog Novels & Stories

Tanong niya sa akin Nais kong pumayag pero baka marami na namang ipadalang bantay si Ama upang magbantay sa aming dalawa. Nung isang araw kasi ay pupunta sana ako sa parke upang makilala ko na ang mga kaibigan ko sa panahon na ito kaso di pa kami nakakarating ay nawalan na ako ng gana dahil sa dami ng mga matang nakamasid sa akin. "Gusto ko sana, kaso ayaw ko nang maraming bantay. Di kasi sanay na maraming nakatingin sa akin"

That's disgusting! Napailing akong pumasok sa banyo at nagsimulang maligo. Busy ako sa pagkukuskos ng katawan nang sumagi sa isip ko ang hinay*pak na si Timothy Blythe. Na nakatowel lang. What the heck is happening to me? Natotoxic na masyado ang utak ko sa sobrang pagpupuyat! "Peste ka talaga," gigil kong sabi. Nababaliw na ako dahil madalas ko nang kausapin ang sarili ko. Erase ugly thoughts! Pero 'yung utak ko pasaway!

Feeling ko ay ubos na ang mga luha ko at naiiyak ko na lahat kahapon. "Lahat ay may dahilan. Kaibigan natin sila kaya dapat tayo ang mas nakakakilala sa kanila. May reason sila kung bakit nila iyon ginawa. Pakinggan natin sila," seryosong wika ko sa kanila. Tumango-tango sila bago huminga ng malalim.

LEILA MERCEDEZ POINT OF VIEW "HAPPY? HUH? AKO SOBRANG SAYA KO." "YES, SOBRANG HAPPY." "YOU WANT MORE?" "MAMAYA NAMAN. MAHAPDI NA." "GANUN BA? SORRY, BABE. ANG TAGAL KO NA KASING WALANG SEX. MANIWALA KA MAN O SA HINDI, IKAW PA YUNG HULING INANGKIN KO SA KAMA KAYA NAMAN SINULIT KO TALAGA NGAYON. I LOVE YOU!"

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

malamig niyang sabi rito bago siya nagpasyang iwanan ito sa kwarto. Humahangos siyang napasandal sa pinto ng kwarto ni Althaia nang isara niya na iyon. Tuluyan nang rumagasa ang kaniyang mga luha na kanina pa niya pinipigilang bumagsak. Tinutop niya ang bibig habang iniisip ang mga naganap nang gabing iyon. Muli tiningnan niya ang mga kamay. Nanginginig iyon sa tuwing naiisip niya na may napatay siya gamit ang mga iyon. "Hindi ka masama, Calista."

Isang artikulo iyon na isinulat ni Amaia tungkol sa kanya. Agad niyang binasa ang nilalaman nito... "Si Kei ang pangarap ng bawat babae... Isa siya sa pinaka-maaalalahanin at pinakamasuyong taong nakilala ko. Mayroon siyang magandang puso—iba sa imahe niya sa telebisyon. Katulad natin, nakakaramdam din siya ng sakit at lungkot, ngunit pilit niya itong tinatago sa likod ng kanyang mga ngiti. Tuwing nakikita ko siyang nasasaktan, palagi kong gustong yakapin siya, bulungan ng mga salitang makakapagpagaan ng loob niya, at sana'y maibsan ko ang lahat ng kanyang hinanakit at paghihirap. Lubos akong nagpapasalamat sa langit at mga bituin dahil nakilala ko ang isang espesyal, maganda, at mapagmahal

“Ano ka ba Ate, naiintindihan ko po. Siguro nga paraan ng Diyos iyon para mapaglayo kami at magtagumpay muna ako sa aking pangarap. Bago kami muling pagtagpuin. Hindi natin alam. May nakalaan pang pagkakataon para sa amin. Hindi rin siguro kami para sa isa’t isa. Hindi itinadhana. Kaya I am just open to all the possibilities na lang. I am not a day dreamer, I am a believer, that after every painful love I have gone through, it is just an experience to crack open the deepest parts of my core and allow to me to delve into a passion so rare, that I will find a love that was almost, never meant to be” “Grabe ‘no. Kahit yung pang-English mo ibang level na. Parang call center yung bitaw mo ng mga

Hindi ko makayang mapatawad ang sarili ko sa mga nagawa ko. Nakakita ako ng isang abandonadong bahay Doon nalang ako magpapalipas ng gabi. Habang nakaupo ako iniisip ko ano na pa ang mangyayari sa mga susunod na araw? Mom dad bakit?bakit sakin nangyayari ito?mom sabi lagi mo ako sasamahan?bakit wala ka naman.

ELIANA’S POV Ang mga kaganapan sa araw na iyon ay pinili kong ibaon sa kaibuturan ng aking isip. Hindi ako nagtanong tungkol doon, umaasang hindi na ito mangyayari muli. Ang kasabihang, “Hindi mo kailanman malalaman ang mayroon ka hangga’t hindi mo ito nawawala,” ay lubos na totoo.