Novel & Cerita Unsaid Thoughts In Tagalog

Third Person's Point of View "Ano sa tingin mo ang ginagawa mo?" mahinang panininghal ni Kirstie sa lalaki na siyang hindi naman nakinig sa kanya at napapangisi lang. "What do you think? I'm going to take you to heaven," makahulugang wika ni Taylor na siyang bahagyang ikinalunok nalang ni Kirstie. Napapapikit siya at hindi hinayaan ang sariling magpatalo sa pagnanasa ng katawan niya.

What am I thinking? Hindi ko alam kung gaano ako katagal nakapikit at nag-iisip ng maalala ko kung bakit ako pumasok sa silid ko. "Shit!" mura ko at mabilis na tinungo ang kinaroroonan ng sadya ko. "Baka ako pa ang dahilan ng pagkamatay niya, putek!"

Natawa naman ako "Of course not! Nagdurugo lang ang puso ko ngayun dahil sa matinding pagkadismaya pero hindi pa sumasagi sa isipan ko na may ipapapatay ako noh! Baka to follow ang tungkol sa bagay na iyan kung sakaling ubos na talaga nag pasensya ko." seryosong sagot ko dito Narinig ko naman ang malakas nitong pagtawa mula sa kabilang linya kaya naman hindi ko na din mapigilan ang mapabuntong hininga

Hindi ko na alam kung ano ba ang dapat kong gawin para maging malawak ang kaisipan niya sa mga bagay. "Ako na nga lamang ang nag-iintindi sa iyo. Ako na nga lamang ang nag-aalala sa iyo, ganyan ka pa kung mantrato. Ikaw pa rin ba iyan Laishia? Ikaw pa rin ba ang bestfriend ko na hindi kayang magsalita ng ganyan kaharsh sa iba? Napapagod na ako sa kakaintindi sa iyo at may times na gusto ko nang sumuko, pero hindi ko magawa dahil kaibigan kita. At ang kaibigan hindi nang-iiwan kapag pagod na"

ah basta hindi ko alam! "Hindi ko alam" sagot ko nalamang pero bigla itong umupo sa harapan ko "pano ko malalaman ang mangyayari o mararamdaman ko kung hindi naman mangyayari ang sinasabi mo at isa pa bakit naman ako aasa na buhay pa siya" dagdag ko "kung buhay ito di sana nag pakita siya sakin"

panunukso nitong sabi Hindi ako agad nakakibo dahil sa sinabi at tingin niya. “Pero pwede na yan, hindi naman ako maarte e” saad pa nito at lumapit sakin kasabay ng pag sara ng pinto. Oh God, please help me.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

gigil na sabi ko " I'm sorry..I thought..". paumanhin niya Wala akong pake sa sorry mo!y*wa yan!ka badtrip! " I thought..i thought ka dyan!utot mo! ". galit na bulyaw ko sakanya at galit na binuksan ang pinto ng kwarto niya at pumasok na " Chin ". tawag nito saakin " Bahala ka dyan! ". sigaw ko **

(SHANNIE POV) Ansakit ng ulo ko nahihirapan na ako. Umalis kana parang awa mona please Ayaw ko sumunod sayo. SUSUNOD KA SA AYAW AT GUSTO MO KAYA PATAYIN MO SILA. Hindi mo kasalanan ang nangyayari sayo,kasalanan nila kaya dapat mo silang parusahan Dapat mo silang parusahan.

Hindi ‘man tayo magkasundo Pero tadhana ang nagtagpo Sa ating dalawa, oh~ Sa dalawa~ “Pero habang tumatagal ay nagbabago iyon. Gumagaan ang loob ko sa'yo paunti-unti pero hindi ko lang pinapahalata. Hindi ko pinagtutuuan ng pansin kasi ayoko sa ideyang iyon. Kung iisipin ko ang nangyari no'ng nakaraan, masasabi kong tadhana na mismo ang nagtagpo sa atin.” nakatitig lang ito sa akin habang sinasabi ang mga linyang iyon.