Daydream In Tagalog Novels & Stories

Pwede namang magbigayan at magmahalan 'diba? "Sige, handa akong tulongan kayo." Seryosong sambit ni Mang Dado upang nabuhayan kami ng dugo. "Maraming salamat Mang Dado, hindi namin kayo bibigoin! " Bulalas ko. Sa wakas nailabas ko din, kanina pa ako kinakabahan sa mangyayari. "Huwag muna kayong magsaya, marami pa kayong pagsubok na dapat malagpasan bago niyo marating ang Forest of Dreams."

Pagagalitan niya kaya kami? "Jasmine?" nahigit ko ang aking paghinga. Kalma lang, kaya mo yan pagpapalakas ko ng loob sa sarili., "Po?" Natawa si tito Dante. "Kinakabah ka ba? Relax, ako lang ito." aniya. "Hindi ko lang po maiwasan, tito Dante." ani ko at huminfg ng malalim.

HINDI talaga ako mapakali. Hindi maganda ang panaginip ko na iyon. Kahit na sinasabi nila na kabaliktaran sa katotohanan ang isang panaginip ay nababahala ako. Kaya pumasok ako ako pinagtuturuan ko na wala sa sarili. "Teacher Sheena. Parang wala ka sa sarili mo," sambit ng kasamahan ko. "Wala kasi akong maayos na tulog," sabi ko kanila. Pero parang iniba nila iyon nang pagkakaintindi.

Sinara niya muna ang computer saka muling humarap kay Arianne. "Hmm, napansin ko kasi na di nagkakasya sa'kin 'yong mga ilan kong damit," panimula ng dalaga. "Tapos, ayon naisipan ko sana pumunta tayo ng mall para mamili. Ikaw, baka may gusto ka ring bilhin na susuotin."

Biglang tanong nito habang nakatitig sakin ngayon. Ano daw? Dream? Does he think he is dreaming right now? Teka napapanaginipan niya ba ako minsan o napanaginipan niya na ba ako? I mean, para kase sanay sya o naranasan na niyang napanaginipan ako.

No more weird dreams… *** Hanggang ngayon, hindi ko pa rin makalimutan ang aking panaginip. Sigurado talaga akong may ibig sabihin ‘yon kahit na imposible. I can feel it, I can feel that it’s not just a simple weird dream. Ngunit ‘wag ko na munang isipin ‘yon dahil may mahalaga pa dapat akong gawin ngayon. “Raine, aalis na ba talaga kayo bukas?” Malungkot kong tanong habang tinutulungan ko ang pinsan ko sa pag-e-empake ng gamit nilang magkakapatid.

DL Gregor De Leon? Binasa ko ang nilalaman, Ngunit lubha akong nagulat sa aking nabasa at nawalan ng kakayahang magsalita. Nalilito at hindi alam kung ano ang dapat na gawin. Mahal kong Luna, Nais ko lamang ipaalam sa iyo na Ako ay nagbalik na at ibig kong makitang muli ang iyong ngiti. Maghihintay ako Maghihintay ako, mahal ko.

From Anthony: Baby, nandoon na 'yung mga tauhan ko. Remember sa Imus, San Fermin muna kayo pupunta. Huwag kang magmadali sa pagpunta rito. Enjoy the rides there. Wala ka nang poproblemahin sa bayad sa rides, I already paid it, nakapangalan sa'yo. I miss you. See you later :) Mabilis naman akong napangiti nang mabasa ang mensahe ni Anthony.

Naku, kapag ganito siya sumagot, it means nagpapalambing siya. I hugged him tight. “Baby, promise. Tomorrow I’ll bring you to SM cinema, manonood tayo ng Ice Age. It’s your favorite movie, right?” “Really, Mommy?” Namilog ang mga mata niya sa tuwa nang humarap sa akin. “Of course. Kailan ba hindi tumupad si Mommy sa promise?” Natutuwa ako dahil ang dali ko lang siyang maalo tuwing nagtatampo siya sa akin.

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”