Thus Spoke Rohan Kishibe Novels & Stories

Sinuri ni Rohan Hoffman si Shay Gibson. Ang kanyang mga mata ay agad na nagliyab ng matinding damdamin matapos makita ang kanyang magandang katawan mula sa kanyang pagsasanay. Pagkatapos, pinilit niyang ngumiti nang malalim. "Shay, di ba?" Alam ko na kasama mo si Harvey... "Pero may kahulugan ito kapag nandito ako ipinagmamalaki ang pangalan ng pamilya ko!"

Nasa labas ako ng resto ng biglang may lumapit sa akin. " Hi" sambit niya. " Umm" sambit ko, wala na akong ganang magsalita dahil na bad trip na ako sa babaeng malanding manang na yon. " Mukhang bad trip ka ah" patawa tawa niyang sambit. " By the way I'm Rohan" sambit niya at nilahad pa ang kamay niya para makipag shake hands. " Rosie" sambit ko at walang ganang nakipag shake hands sa kanya habang naka yuko padin.

Hindi niya alam kung ano ang gusto nitong palabasin "Oh. Ang bilis mo naman makalimot. It's been two years since we last saw each other," may bahid na ewan sa boses ni Rohan.. Tiningnan niya ang asawa kung nagkukunwari ito pero bakas sa mukha nito na hindi talaga nito nakikilala ang kaharap. "You forgot about him? He is Rohan Velasco, from Harold school," saad niya at baka maalala nito.

Nilapag ko ang beer at kaagad na ininom ito. "Chill," I heard Dion chuckle. Nilapag ko ang shot glass. I removed my suit and loosened my necktie as I leaned on the couch. Rohan started to play a song, Untold Stories by Buju Banton. Pagkatapos ay tinabihan ako ni Rohan at inakbayan. "So may anak ka kay Rachel? Ilan taon na?" Kaagad na tanong ni Rohan. "He's 18," I simply answered.

Napabuntonghininga na lang si Roshan at tuluyan nang lumapit doon sa malaking projector. "Before I start let me introduce myself first, I am Doctor Roshan Fabias, a Psychologist but not here in this institution," may halong tawa n'yang wika. "And since I won't give your respected Director a chance to speak, I'll just introduce him na lang. He is Ruther Fabias, the Director of this institution, 27 years old ready to mingle kaya mine n'yo na." "Roshan.” Maawtoridad na tawag sa kan'ya ni Director kaya napatigil s'ya sa pagsasalita at nagawa pang mag-peace sign.

Kanina’y hindi pinapansin ni Karylle ang usapan, pero ngayon ay nagsimula na siyang makinig at suriin ang bawat detalye ng sinabi ni Rohan. Nang matapos itong magpaliwanag, napailing si Zoren ngunit may halong pagpuri. “Finally, medyo gumamit ka rin ng utak. Keep it that way.” Biglang sumingit si Rohan na mayabang ang tono. “Hoy! Master has always been serious, okay! Ngayon lang ako naging chill! At saka—ibalik mo na lahat ng files ko!”

Iyong tipong kinikilala siya nito. “Oh, you're here Rohi.” “Hmm, dumalaw na ako ngayon sa’yo dahil hindi na ako pupunta dito sa Bagong Taon. Hindi ako bibisita.” Bahagyang nagulat si Rufina sa kanyang narinig, bumubuka at sumasara ang kanyang mga labi na parang may gustong sabihin, ngunit sa loob ng mahabang panahon, walang lumabas na boses doon. Sa katunayan, wala na talagang masabi pa ang mag-ina sa isa't isa. Si Rohi ay isang taong hindi masyadong nagsasalita. Nonchalant. Kahit na buminisita ito, tahimik lang itong nauupo sa tabi ng kama ng kanyang ina. Hindi pa rin siya nagsasalita.

Tahimik ang lalaki saglit bago sumagot. “Hindi ko na dapat sinasabi ‘to sa’yo. Pero kailangan mo nang malaman ang totoo…” Humigpit ang hawak ni Ayesha sa upuan. “Totoo? Tungkol saan?” Huminga nang malalim si Rohan, dumaan sa isang madilim na kalsada sa labas ng lungsod. “Hindi ako si Rohan Santos.” Nanlaki ang mga mata ni Ayesha.

turo ni Justine kay Rasheedah sa sobrang sakit sa mga mata. "Alam mo ba kung gaano ako nasaktan? Sinabi ko sa iyo na kaya kong sirain ang buong angkan salamat sa kanya, ngunit hindi ka naniwala sa akin. Nasaan na ang mga sundalo ng angkan ng Saberon? Tanong ni Justine. 'I'm sorry , I'm sorry. Lolo mo pa rin ako, 'no? Puwede mo akong saktan, anak," sabi ni Lord Rohan. Natatakot siya sa gagawin sa kanya ni Justine.