Bewilderment Novels & Stories

“Everything…seems so…vague.” Bumaba ang ulo nito at isinandal sa balikat niya. Otommatikong nanigas siya sa kakatwang kilos nito. Tila ito namamahinga sa tabi niya. Helpless kung tingnan at parang bata na naglalambing sa ina. Malayo sa Caleb na nakasama niya. "I am so confused." Pagod ang boses at katawan nito. Pati buntung-hininga ay pawang mabibigat din.

Napalibutan ako ng pakiramdam ng déjà vu, kasama ang lumalaking damdamin ng pagkabalisa. Pagkatapos ay, walang paunawa, napasugod ang aking katawan sa isang seizure. Mahina kong naririnig ang isang tao na kumakatok sa pinto, ang kanilang boses ay puno ng pag-aalala. Parang si Wilbert iyon, ngunit hindi ako makasagot. Hinigpitan ako ng seizure, ginawang walang magawa, at ang aking katawan ay nagpapakita ng kaguluhan ng aking isip.

Ang karakter ay nag-radiated ng nakakasilaw na liwanag at kumawala sa liwanag na pader, na pumapasok sa kanyang utak. Sa isang iglap, hindi mabilang na impormasyon ang biglang bumaha sa kanyang isipan. Sa sobrang dami ng impormasyon, naramdaman niyang umikot ang kanyang ulo. Hindi nagtagal, huminto ang hindi komportableng galaw, at si James ay nakasuot na ngayon ng labis na kagalakan. "I-Ito ay talagang hindi kapani-paniwala!"

Malalim at puno ng pananabik ang klase ng mga halik nito that she responded in the same ferocity. Ang bawat paggalaw, paggalugad at pagsasayaw ng dila nito sa loob ng kanyang bibig ay nagdudulot kakaibang sensasyong sa kanyang himaymay. Para bagang malulusaw siya sa bawat paghagod ng mga palad nito sa kanyang kalambutan. Ang init na ibinubuga ng katawan nito ay lalong nagpapawala sa kanyang katinuan.

“You should stop telling me that and this, Mister. I have a condition in which I am incapable of remembering anything from the past. You see, I cannot even recognize you.” Hindi mawari ni Sheeva ang unang reaksiyon ng lalaki matapos niyang ibunyag ang kaniyang karamdaman. Sandaling naging malikot ang mga mata nito na waring hindi alam kung saan ibabaling ang tingin hanggang sa ilang beses itong umiling. Sansaglit pa’y sumilay ang nang–uunawang kislap sa mga mata nito at dumungaw roon ang relief.

This is my first time meeting his eyes and obviously, I don't like it Agad akong napaisip. My mind literally became chaotic. Did I do or said something wrong? I can't remember saying a wrong, I'm just silent here like him. Sinasabi ko na nga ba, matagal ko nang alam na ganito ang epekto ng tingin niya, kukwestyonin mo ang sarili mo kung may nagawa ka bang mali o hindi kaaya-aya. I bit my lower lip once again. Baka nasagi lang ang tingin niya sa akin at nagandahan. There's nothing wrong about being beautiful. Confidence!

I was like a zombie: barely alive, walking, talking, interacting with people. I am in the state of information overload almost losing my sanity. I don't know what to do with that kind of information I just heard. Hindi ko alam paano manimbang. It's very new to me.

At hindi ko alam kung paano yun gigibain. Napapikit ako at hinilot ang sentido ko. Ang daming tanong sa utak ko na wala namang sagot. Ano bang nakita niya? Gaano kalala yun para umabot sa ganito? At bakit pakiramdam ko hindi na ito simpleng paninira lang? Bigla akong kinabahan. Yung klase ng kaba na hindi maipaliwanag. Yung tipong hindi ka mapakali kahit wala namang nangyayari sa harap mo.

What he is doing to me is making me overthink. Mabilis siyang huminto dahil sa pagtawag ko sa kanya, kunut-noo niya akong nilingon. "I'm in hurry, Castidy." Hindi pa din nawawala ang pagkakaunot noo niya ng sabihin niya yon, nakaramdam ako ng sakit nang tawagin niya ako sa pangalan ko at hindi sa endearment niya sakin. "I just want to know what is wrong with you? You've been acting weird lately Neon." Mabilis kong sabi bago ako humakbang palapit sa kanya.

This must be why I'm feeling so hot. This is actually the first time someone said those words to me. Kaya hindi ko alam kung anong isasagot. And God, I can't even understand what I'm feeling. I'm feeling a lot of things and it's confusing. Am I happy? Kinikilig ba 'ko? Do I find it cheesy? I don't know. I think I just lost the ability to think. I think I'm going crazy.