Rohan Kishibe Novels & Stories

Napabuntonghininga na lang si Roshan at tuluyan nang lumapit doon sa malaking projector. "Before I start let me introduce myself first, I am Doctor Roshan Fabias, a Psychologist but not here in this institution," may halong tawa n'yang wika. "And since I won't give your respected Director a chance to speak, I'll just introduce him na lang. He is Ruther Fabias, the Director of this institution, 27 years old ready to mingle kaya mine n'yo na." "Roshan.” Maawtoridad na tawag sa kan'ya ni Director kaya napatigil s'ya sa pagsasalita at nagawa pang mag-peace sign.

halukipkip pa ni Keefer sa may pintuan. Hindi pa rin siya napapansin ng dalawa na para bang mayroong sariling mundo ng mga sandaling iyon. Sa totoo lang ay bahagyang nakahinga nang maluwag si Keefer doon, sa ibang tauhan ni Rohi napakasama ng ugali niya. Maikli lang ang metro ng pasensya nito, mapababae man iyon o lalaki. He usually gives all strangers the impression of being gloomy and difficult to approach. Ibig sabihin lang noon ay nagiging ibang tao si Rohi pagdating kay Daviana, nailalabas nito kung sino talaga siya na alam niya kung ano ang tunay na dahilan. Malamang baliw ito dito.

Nasa labas ako ng resto ng biglang may lumapit sa akin. " Hi" sambit niya. " Umm" sambit ko, wala na akong ganang magsalita dahil na bad trip na ako sa babaeng malanding manang na yon. " Mukhang bad trip ka ah" patawa tawa niyang sambit. " By the way I'm Rohan" sambit niya at nilahad pa ang kamay niya para makipag shake hands. " Rosie" sambit ko at walang ganang nakipag shake hands sa kanya habang naka yuko padin.

Isang araw na naman ang lumipas nang hindi niya alam kung paano siya dapat mag-react sa lahat—lalo na kay Rohan. Ang lalaking dati’y halos hindi man lang siya tinitingnan nang deretso, ngayon ay parang hindi makalayo sa presence niya. And every shift, every glance, every accidental brush of his fingers—lahat iyon bumubuo ng something she wasn’t prepared for. “Hindi kita mahanap,” biglang boses sa likod niya. Nilingon niya. Si Rohan. Wearing a loose black shirt and slacks, hair slightly messy as if he just ran a hand through it. At ang weird—pero today, he looked… almost warm.