Novel & Cerita Time Flies So Fast Caption

Hindi naman maipinta ang mukha ni Fion dahil sa haba ng traffic na nadaanan namin kanina kaya ngayon ay hindi na sigurado kung nasa seaside pa rin ba ang target. “Faster, Fevi! Napakabagal mo!” iritadong sigaw nito. Lumalayo na ang distansiya namin dahil ang bilis ng bawat hakbang niya kakamadali. Umirap lang ako at nagpatuloy sa normal speed ng paglalakad. “Ano ba! Nananadya ka ba? Alam mo, kasalanan mo talaga ‘to kapag hindi natin siya naabutan,” saad nito habang salubong ang kilay na nakatingin sa akin.

Napatingin ako sa kaniya habang subo ang isang kutsara ng icecream. "We clicked so fast. Fall in love so fast. Kahit sabihin na sobrang bilis, sobrang tinamaan ako." "But love works that way, right? Bibiglain ka na lang. Malalaman mo lang kapag sobrang hulog ka na, tapos kapag nahulog ka pa, minsan hindi ka na makaahon. That's love. Unpredicted. Minsan mabilis, minsan mabagal. Madalas, nakakalito."

Talo pa ang buod ng kuwento eh! "Fast teleportation, not visible to the naked eye. You only saw me, standing there, but I moved between .5 seconds to chop his nerve on his neck." Paliwanag nito sa akin. Nanlaki naman ang mga mata ko. What the fuck? He can move that fast? Just imagine! Point five seconds! Anong sabi ni the flash rito? Mukhang kailangan na nga magretire ni the flash at pwedeng palitan na ito ni Cayden! Hayop lang sa bilis gumalaw eh!

Nabawi niya ang kanyang kahinahunan ng mabilis at bumitaw ng pagulan ng mga sipa. Fwoosh, fwoosh, fwoosh, fwoosh! Ang ere ay patuloy na sumabog mula sa kanyang mabilis na mga atake. Ang mga ito ay mabilis at delikado. Kahit sinong ordinaryong tao na matamaan ay sasabog ang kanilang mga ulo. Si Scarlett at ang iba pang mayamang tagapagmana ay nakita na ang ganitong lakas at pagatake ay paghinga ng sariwang hangin.

okay pa ito nang nadatnan nya, iyon nga lang, masakit sa mata Ang kan'yang naabutan. "oh, Diego. you're too fast. dahan-dahan natin. mahaba pa naman Ang Gabi. siguradong makakarami ka. ahhh...." "no. I hate commercials. gusto Kong makalimot kaya tulungan mo na Lang ako. landian mo Ang ungol mo para mabilis akong labasan."

ngising tugon ni Tita Sky saka tuluyang sumakay sa motor nito. Pagsampa sa aking kakambal ay sumigaw pa ito saka pinatakbo ng mabilis ni Tita Sky. "Yooooooo, ang bilis!" sabay na salita sa kambal na kapatid namin.

it beats so fast. "Hindi mo deserve masaktan, deserve mong maging masaya." I felt butterflies in my stomach, nagwawala sila! "At sisiguraduhin kong sakin mo lang mararamdaman 'yon." I..... can't breathe.... ——-

Kaya naman walang sabi-sabi na pinatakbo niya ng mabilis ang kabayo. "Let's run faster than the wind, Astra!" ang nakangiting utos ni Eliza sa kabayo, at agad naman itong tumalima. Mukha namang naiintindihan siya ng kanyang alaga dahil mas bumilis ang takbo nito. Bumilis ang pintig ng kanyang puso habang tinatahak nila ni Astra ang malawak na damuhan. Nakikita din niya ang bundok, at nadadaanan din nila ang mga puno...

There are some but not that many to help the moon to shine brightly. Ngumisi ako. "Yeah. Time really flew so fast." "Lilipat ka ba ng university?" tanong niya at nilingon ako. Maliit akong ngumisi at binalik sa madilim na langit ang tingin. Umiling ako habang suot ang ngising 'yon.

Mabuti na lang at hindi gumagalaw ang sasakyan. “Sweetheart, matagal ka pa ba?” agad na tanong niya, may bahid ng pag-aalala sa boses niya habang nakatutok ang camera sa kanyang mukha. “Sobrang traffic. Nasa expressway ako pero parang hindi naman. Parang nakikipag-agawan ang lahat sa paggalaw. Feeling ko baka mas mabilis pa ang maglakad." Tumawa siya ng mahina. “Dapat yata sinundo na lang kita ng motor. O kaya helicopter.”