Time Flies So Fast Caption の小説・ストーリー

I've always dreamed too big for this little town But now I can't remember how to slow it down Time does seem to fly Then it's hard to find, yeah I've grown tired of being stuck in a race Office space, it's all fake, yeah-yeah-yeah Everybody seems to cheat Best believe, that's not me Want a midnight sky, rolling high Take a trip on a whim, oh-whoa-whoa Not a worry for a million miles Flying off, be right back, oh-whoa-whoa 'Cause maybe after all of this time We'll meet again, with time to spend 'Cause even after all this time, would you be mine? 'Cause I'd drop it all just to get you Bring me back to life Bring me back to life, yeah Thank you guys... now its your turn to shine my dearest niec

"Oh my gosh, binasted siya ni Denum ng live." "Nakakahiya naman yung ginawa sa kaniya, grabe." "Wala bang rebat diyan, Entice?" Ikinuyom ni Entice ang mga kamao at kaagad na nag-isip ng paraan para makaalis sa kahihiyan. Bees and butterflies Clouds up in the sky Happy birds are flying up so high~ All things bright and beautiful All things bright and beautiful All creatures big and small All things wide and wonderful

Ang mata ko ay diretsong nakatingin sa kalsada, ang mga kamay ko ay kampanteng hawak ang manibela at parang wala lang, parang tinatahak namin ang daan na parang audition sa Fast & Furious. Sa bilis ng takbo, nagmistulang rollercoaster ang sasakyan. Ang mga poste sa daan ay naging blur, at ang mga mukha ng pedestrian ay naging parang impressionist painting. Sa sobrang bilis ay halos pagtawanan ko si Veos na parang batang bumabaliktad sa backseat ng kotse habang nagsisisigaw. "Nessa! Baka gusto mong kabahan kahit kaunti!" nanginginig na sabi ni Veos habang pilit niyang kinakalas ang sarili na parang gusto pa niya yatang tumalon palabas.

Biglang na naman siyang hinatak mula sa pagkakadapa at saka siya pinatuwag at isinubsob ang mukha niya sa kama. Saka ito parang hineteng walang pakialam sa kabayo at nirapido ang pagkadyot at pagulos upang makaratong sa finish line... "aaahhh ...ahahhhha ..ahahah shit ..oooh fuck...." Sabi ni Kenzo na sukdulan na sa bilis upang maabit ang langit ng wala man lang pakialam na halos ikamatay na ng kasiping ang sakit ngvounang karanasan.

Rave, akala ko nakalimutan mo na? Fourth paper plane. Time stands still Beauty in all she is I will be brave I will not let anything take away What’s standing in front of me Every breath Every hour has come to this One step closer Fifth paper plane. I have died every day waiting for you Darling, don’t be afraid I have loved you for a thousand years I’ll love you for a thousand more Sixth paper plane. And all along I believed I would find you Time has brought your heart to me I have loved you for a thousand years

Para nga feel na feel yung drama. I let you go, I let you fly. Yeah! I believe I can fly! I believe I can touch the sky. Nang mapatingala sa akin si Jeff. Nagkatitigan kami, at agad akong tumakbo papasok. Mama Mary please help me. Parang ako ata ang pagbubuntungan ng galit ah. Audience lang ako Jeff, nagcomment lang! Tumalukbong ng kumot na parang may magagawa ito laban kay Jeff.

High on words 🎵 We almost used 🎵 We're fireworks with a wet fuse 🎵 Flying planes with paper wheels 🎵 To the same Achilles heels 🎵 Ngumiti siya saka nag aambang sabayan ako sa pagkanta. Nagngitian na lang kami saka humarap sa mga taong ngayon ay grabe ang mga ngiti. Napakislot ako nang bigla niyang hawakan ang kamay ko. Pero sa halip na pansinin, ay ngumiti ako kasabay nun ang pagflashed ng camera. Kasabay nun ang pagpatuloy namin sa kanta.

​@StellarDream: "Flying kiss Sirius! Please! We need energy!" Nagpadala ng flying kiss si Sirius, habang si Neptune ay sumisingit sa frame. "Ako rin, Stellars! Flying kiss para sa lahat mula kay Sailor Neptune!" ​"Grabe, ang bilis ng comments! Guys, dahan-dahan lang, hindi ko na mabasa ang mga tanong niyo!" tawa ni Neptune habang pilit na inilalapit ang mukha sa lens. ​Biglang napatigil si Sirius nang mabasa ang isang sunod-sunod na comment na tila naging spam na sa bilis.

naka-irap kong sabi nang mapansin ko naman ang huli niyang Instagram post. “September 14, 2017 pa ito a,” sabi ko saka binasa ang translation ng caption na nakasulat sa Korean ng larawang paruparo na itsurang naglalaho. “She’s like a butterfly. She’ll leave and won’t stay long.” Pero mali pala ako. Hindi lang siya ang mga nasa litrato, kung hindi may isang babae siyang palaging kasama.

I already learned my lesson but the scars still give me fear and doubt. I can still love but….maybe not now Because I cannot handle another pain Napabuntong hininga nalang ako at kinuha ang cellphone ko. Vinideohan ko ang pag-ulan bago nag log-in muli sa aking account at ipost ang video na kinuha ko. Hindi na ako nag-abalang maglagay ng caption, sometimes we only need silence to be understood…we do not need to explain everything and please everyone. “Galit ka pa ba?” tanong ni Clout