Time Flies So Fast Caption Novels & Stories

Aurora's Point of View TIME flew fast, mabilis na tila ba hinahabol ako ng oras sa bawat minutong lumilipas. Maayos ang lahat ngunit nakakatakot, ang lahat ay nakaayon sa gusto ko... maayos na buhay kasama sila.

Napuno ng saya ang puso ko. Pero may kaunting lungkot din. Masyado siyang mabilis lumaki. Ipinatong ni Sebastian ang kamay niya sa ibabang bahagi ng likod ko. "You okay?" "Yeah. Just thinking." "About what?" "About how fast time goes. About how he's in Grade 1 now. About how soon he'll be in high school. Then college. Then married." "Let's not get ahead of ourselves." "I can't help it."

She looked outside the window and sobbed. “Slipping through my fingers all the time I try to capture every minute, the feeling in it. Slipping through my fingers all the time. Do I really see what's in her mind? Each time I think I'm close to knowing, she keeps on growing…” Mapait siyang ngumiti. “Slipping through my fingers all the time…”

Saad nito na ngayon ay parang halos sambahin na nito ang cellphone nito. Napapailing na lang ako dahil sa kabaliwan nito. Mabuti na lang talaga at hindi kasing lakas ng sayad ko ang babaeng ito. Mababaliw ako rito. Iba ito kung nagkacrush. Ako ang nahihiya sa mga ginagawa niya. "This is the captain speaking. Please fasten your seatbelts. We will take off now." Saad ng nasa speaker. Even the captain speaks naturally. Hindi kagaya sa public air transportation na mahaba pa yung sinasabi at may mga safety instruction pa.

Inabot niya ang kamay ni Freya at marahang pinisil iyon. “Time flies so fast,” bulong ni Freya, pinipigilan ang sarili niyang mas mapaiyak pa. “Parang kailan lang ang liit-liit pa nila. Ngayon ay may sarili na silang pamilya, mga desisyon, at mga tagumpay sa buhay. I-I wasn’t expecting that I would be this emotional–”

Halos palipadin ko na ang kotse dahil sa bilis nito. @iamnobody

Ang bilis mo naman yatang tuparin ang hiling ko, nag jo-joke lang ako eh. Mas doble pa ang kabog ng puso ko dahil sa kamay nitong nasa bewang ko na at hinahapit pa ako nito papalapit sakanya. "Tignan mo, shooting star!" Sabay turo ko sa langit. Agad akong pumikit at humiling. 'Sana maging masaya ako/kami ngayong taon at sa susunod pa na mga taon.' Pag dilat ng mga mata ko ay napansin kong nakapikit si Stephen at ilang segundo lang ay binuka na nito ang mga mata.

Nagselfie muna ako then nilagyan ng caption. Muntik ng madead but still pretty.ㅋㅋㅋ Life Too Short by Aespa Parang true lang hahaha. Well hayaan na natin. Pagkatapos ko itong gawin ay di matiis ng aking pwet na lumapit kay Belial kahit na busyng-busy ito.

"I'm sorry, love. I'm so sorry. Kapit ka lang." Mabilis ang pagpapatakbo ni Luca ng sasakyan. Ni hindi ko na namamalayan ang bilis ng mga ilaw sa paligid, ang tanging nararamdaman ko lang ay ang bawat pitik ng hapdi sa puson ko. Nakakapit ako nang mahigpit sa seatbelt, pinipigilan ang paghikbi. "Luca, bilisan mo please..." bulong ko, boses ko ay halos paos na. Sa subrang bilis ata ng demand ko parang sa langit na kami patungo.

My mind freeze i think dahil kahit na nakikita ko naman ang paggalaw ng mga taong may iba pang makikinang na damit parang nasa slow motion naman sila . I saw the trees getting so wind up and obviously glowing and i just seem to watch all of it ,but i am still slowly dancing and Ansel seems to tell me something pero bakit parang slow motion din ang pagbuka ng bibig niya ,hindi ko rin magawang marinig 'yon kasi parang wala namang sound na kaakibat ang mga sinasabi niya.What is even happening right now?