Time Flies So Fast Caption Novels & Stories

“That’s why you should learn to move on, to keep moving forward without any rush. Take your time. Make good memories. So that when one day you’ll leave, you’ll be like that sunset. Your brightness will forever be remembered those whom you made happy.” Matapos nila sa parasailing ay agad silang nagbanlaw at nagbihis para sunduin si Lavender sa airport. Pagod ang katawan ni Chandria ngunit nakakahiya naman kung tatanggi siya lalo na’t pareho naman silang lahat na pagod.

To ride on that treacherous slope. Nasa kalagitnaan na siya ng pagbabasa nang mapagtanto malapit na niyang marating ang malawak na stadium na kung walang event ang school ay tambayan ng mga estudyante. If I could only fly I hope you are my wings. Where I can’t survive Without you by my side Ang swerte naman ng kung sino man ang pinapatamaan nito! I am lucky that there were no rifts in between

"Did you sleep well?" Humarap si Frances kay Rafael at ngumiti nang abot-tenga. "Super duper well, Mr. Capo! Ang ganda pala dito sa Palawan! Para tayong nasa pelikula, yung tipong mamaya ay may tatakbo sa dalampasigan sabay slow-motion habang hinahabol mo ako!" Natawa si Rafael at hinalikan ang noo nito. "Slow-motion? If you run on that sand, you'll probably trip over your own slippers, tesoro."

lumayo ito ng kaunti sa akin at sininyasan akong gamutin ko muna raw ang sugat ko at takpan ng band-aid. “I'll explain it later, love. So go faster, time is running.” « END OF FLASHBACK »

Iyon lamang ang magiging paraan para makapag move- on siya ng mabilis. Tumingin siya kay Maxene na abalang nakatulala habang nagkakape. Alam niya na kapag sinabi niya rito ang knaiyang plano ay bigla itong magulat. Nagtanggal muna siya ng bara sa kaniyang lalamunan kaya napalingon ito sa kaniya. “Cancel your flight today.” seryosong saad niya rito.

galit n'yang saad at mabilis ko naman s'yang sinundan habang si Allecc ay mabilis ng naglaho. Napabuga ako ng hangin, bakit ba nagsisilipana ang mga wirdong bampira sa aking paligid? Mga abala lang, isa pa itong kasiyahan na aming dadaluhan. Pabilis nang pabilis si Leonardo sa paglalakad kaya naman itinaas ko na ang ibabang bahagi ng aking aking saya para mas makalakad ng ayos.

Ang bilis mo naman yatang tuparin ang hiling ko, nag jo-joke lang ako eh. Mas doble pa ang kabog ng puso ko dahil sa kamay nitong nasa bewang ko na at hinahapit pa ako nito papalapit sakanya. "Tignan mo, shooting star!" Sabay turo ko sa langit. Agad akong pumikit at humiling. 'Sana maging masaya ako/kami ngayong taon at sa susunod pa na mga taon.' Pag dilat ng mga mata ko ay napansin kong nakapikit si Stephen at ilang segundo lang ay binuka na nito ang mga mata.

Nagselfie muna ako then nilagyan ng caption. Muntik ng madead but still pretty.ㅋㅋㅋ Life Too Short by Aespa Parang true lang hahaha. Well hayaan na natin. Pagkatapos ko itong gawin ay di matiis ng aking pwet na lumapit kay Belial kahit na busyng-busy ito.

My mind freeze i think dahil kahit na nakikita ko naman ang paggalaw ng mga taong may iba pang makikinang na damit parang nasa slow motion naman sila . I saw the trees getting so wind up and obviously glowing and i just seem to watch all of it ,but i am still slowly dancing and Ansel seems to tell me something pero bakit parang slow motion din ang pagbuka ng bibig niya ,hindi ko rin magawang marinig 'yon kasi parang wala namang sound na kaakibat ang mga sinasabi niya.What is even happening right now?

' Nahuhulog siya sa pag iisip habang busy ang mag ama sa pagku-kwentuhan. Siya naman ay ito nag o-overthink na. Narating nila ang Veloce Airlines at kita niya ang pagka mangha sa mga mata nang anak niya habang hila-hila si Max. "Wow..papa ang daming plane..!"