Time Flies So Fast Caption の小説・ストーリー

Walang ibang caption kundi isang rose at snow lamang. “Pati ang post niya, walang kwenta,” bulong ni Eloise sa kanyang sarili. Saglit pa siyang nag scroll bago magdesisyong magpost din ng picture niya kahapon nang mag ski sila. Mabuti na lang ay mabait si Luca at pumayag itong kunan siya ng litrato habang nasa parehong kamay niya ang snow at malawak ang ngiti niya. Nilagyan niya lamang iyon ng caption na ‘cold and happy.’

Garalgal ang boses kong sinabi ngunit kailangan kong pigilan ang aking sarili. How time flies so fast, yeah? Ang lalaki na nila. Nice meeting you for the first time in years, my babies...

"Faster Kylus" At mas lalo ko namang binilisan ito. Wala akong pakialam sa nangyayari, basta, pareho ramdam kong basang basa na talaga siya. Basang basa na, ang sa ilalim. Pero hindi pa siya nilalabasan kaya patuloy lang ako sa paglabas pasok. Pero this time dalawang daliri na. "Kylus I said faster"

ungol nito. "Fast Mahal! Almost cum!" hirap na sabi nito ulit. Kumapit Ako sa hawakan ng upuan upang mapa bilis lalo ang paglabas pasok ng kaniyang alaga sa aking butas. Pabilis nang pabilis at habol namin ang aming hininga ng maabot namin ang langit. Yumakap Ako rito dahil sa hingal habang nakabaon pa rin ang kaniyang alaga sa aking butas.

They said time flies when you’re happy or in love. Nagiging mabilis daw ito lalo na kapag mas gusto mo pang mapabagal ang oras. It’s ironic. Kung kailan naman gusto mong mapabilis sa oras, iyon naman ang pagkakataon na mabagal ito. Sloane and Saint can attest to that. It’s been five months since their problems have been finally put to an end. Limang buwan na pero pakiramdam nila ay kahapon lang ito.

Nagpatuloy ang byahe nila at mabagal lang naman ang patakbo nila hanggang sa unti-unting dumilim ang kapaligiran nila. “Magshort cut na lang tayo para mabilis.” Saad ni Mr. Madrigal saka niya kinabig pakaliwa ang sasakyan niya para dumaan na sa hindi natatraffic na daanan. Mabilis na ang patakbo niya dahil bihira lang ang sasakyan na dumadaan sa dinaraanan nila.

"Alam mo maki, mabilis lang ang panahon...may naiisip ka na ba na i-pe-present mo sa finals natin if ever sa fourth year? Only one picture...parang ang hirap no'n." "As of now, may napupusuan akong muse, pero wala pa akong pic niya. Pero masyado pa naman maaga para isipin 'yon 'di ba?" "You should capture pictures as many as you can now, bawat panahon may pagbabagong nangyayari, noh." "Correct ka r'yan, xowie! What changes would happen kaya sa atin? I want time to speed up or let us see a glimpse of the future! Ano kaya future natin, noh?"

Nang walang babala, bigla siyang nagpasya na patakbuhin nang mabilis ang kabayo. "Takbo tayo nang mas mabilis pa sa hangin, Astra!" utos ni Eliza sa kabayo, at agad itong sumunod. Hindi pa naramdaman ni Eliza ang ganitong kalayaang at excitement habang tumatakbo si Astra nang mabilis. Ang saya saya niyang napapaligiran ng kalikasan, at hindi niya naramdaman ang ganitong kaligayahan kailanman.

Basta na lang niya itong pinaandar nang sobrang bilis. If flying his car is possible, he could have done that. Sobrang bilis ng kanyang pagpapatakbo na paniguradong hahabulin siya ng mga traffic enforcers sa oras na makita siya ng mga ito. Pero may pakialam ba siya tungkold rito? Wala. Wala siyang pakialam. The only thing that’s on his mind right now is to arrive there as fast as he can.

To ride on that treacherous slope. Nasa kalagitnaan na siya ng pagbabasa nang mapagtanto malapit na niyang marating ang malawak na stadium na kung walang event ang school ay tambayan ng mga estudyante. If I could only fly I hope you are my wings. Where I can’t survive Without you by my side Ang swerte naman ng kung sino man ang pinapatamaan nito! I am lucky that there were no rifts in between