Time Flies So Fast Caption Novels & Stories

' Nahuhulog siya sa pag iisip habang busy ang mag ama sa pagku-kwentuhan. Siya naman ay ito nag o-overthink na. Narating nila ang Veloce Airlines at kita niya ang pagka mangha sa mga mata nang anak niya habang hila-hila si Max. "Wow..papa ang daming plane..!"

“Wala na bang ibibilis iyan? Nagdududa na talaga ako kung piloto ka ba talaga. You’re claiming that you can fly an airplane kung ang simpleng sasakyan na ito ay hindi mo kayang pabilisan—” Hindi ko na naituloy pa ang pang aasar ko dahil bigla ay bumilis ang takbo ng sasakyan. Gusto kong sumigaw, pero pinili kong pigilan iyon dahil kung hindi ay malamang na magmukha akong tanga. Kumapit na lang ako sa kinauupuan ko. Totoo nga ang sabi nila, mabilis na ang karma ngayon dahil digital na. WAAAAHHHH!!!

wika ko "Una nating isasanay sayo ang ang bilis. Gaano ka ba kabilis?" "Faster than the speed of light!" Teka? light? Di ba demonyo ako? "Puro ka salita, pakita mo!" Mabilis siyang sumugod saakin na hindi ko man lang napansin. Huli na ang lahat dahil lumipad na ako sa pader. Pota back ache nanaman! "Time first pota! Magsabi ka naman ng go!"

Si Franz naman ay umiling, nangingiti pa rin. **"First-class airline ba kamo? Eh parang rollercoaster ride ‘yon sa sobrang taas ng paglipad mo!"** Nagtawanan kaming lahat habang si Laicel ay nakayakap na kay Laica, mukhang medyo hilo pero masaya pa rin.

Napatagis ang aking bagang dahil sa galit kung kaya’t sa mabilis na pagkilos ay sumugod ako sa kanya, ngunit bigla na lamang siyang nawala at humalo sa hangin. “Tandaan mong mabuti ang aking sinabi, mahal na reynang Fajra,” kasabay ng mga salita niyang iyon sa hangin ay galit na napasigaw ako, dahilan upang ang lahat ng lampara at babasaging bagay ay nabasag.

sa wakas paalam nito. May isang salita nga si Mattheus ng sinabi mabilis lang maligo. Kasi parang si flash mabilis nga talaga. Dahil nga pagkatapos nito ay nakabihis na rin ako. Maagap kaming nakaalis at tulog pa rin si Atlas.

Hinihiling ko. Para kaming gumagalaw sa bilis ng paggalaw. Parang gumagapang ang oras. Bakit ba laging ganyan? Na, kapag nagmamadali ka at desperado kang makakuha kahit papaano, iyon ang pakiramdam mo na parang slow motion ang iyong paggalaw. "Pupunta ako ng mabilis hangga't kaya ko, Ro" "Ito ay hindi sapat na mabilis. I need to be with her” Desperadong sabi ko sa kanya.

Instant noodles, Instant jowa at pagkatapos Instant din yung sakit dahil sa break-up. Come on, guys. Gumising tayo sa realidad.. Wag tayong magpaniwala sa mga bagay-bagay na mabilis ang umpisa tapos aasahan mong walang katapusan na ang dulo. Ang lahat ng bagay na mabilis nangyayari ay mabilis ding nawawala at natatapos. That's the essence of time. Kung hindi ka handang hintayin yung tamang panahon para sayo, masasaktan ka lang. Kung mainipin ka pa sa kabayo, baka buong buhay mo pagdaanan mo ay kalbaryo.

seryoso kong utos kay Rafael habang tinitignan ang hawak niyang laptop. "Ayos, Pipay. Uploading na," sagot niya, habang mabilis na nagta-type. "Pero anong caption ang ilalagay ko dito? 'Ang piyayang may pagmamahal' ba o 'Piyaya na hindi mo malilimutan'?"

Nakasandal ako sa kotse n'ya habang nasa kabilang balikat ko naman ang braso n'ya at bahagyang nakayuko s'ya sa'kin. Yon 'yung oras na pinapalabas ko s'ya sa kotse n'ya dahil sobrang yabang n'ya, na kung hindi ko pa sinipa 'yung kotse n'ya ay hindi n'ya ako lalabasin. Nang mabasa ko ang caption sa slide ay napangiti ako ulit. "The very first moment when my heart began to beat fast and loud." So, dun pa lang pala, napabilis ko na 'yung heartbeat n'ya?