Time In Poetry Novels & Stories

“Yah, Waviel! Ano bang ibig mong sabihin sa hihintayin mo ako, ha? Sa langit ba o sa kasalukuyang panahon? Aish, naguguluhan ako, e.” Hindi ako nakakuha ng sagot kahit alam ko namang imposibleng sumagot s’ya. Tumayo na ako at pinagpagan ang palda ko. Hanggang ngayon kasi ay naka-uniform pa rin ako. Alas tres pa lang ng hapon kaya hindi ako mahihirapang hanapin ang bahay nina Sandro.

"Sige, walang problema. Nagsasaliksik ako ng mga time inscription, kaya madali lang dapat na maghanda ng isang time formation." Lumitaw ang misteryosong inscriptions sa labas ng Celestial Abode at pumalibot kay James para bumuo ng isang formation. Nagsalita ulit si Sophie. "Nakapaghanda na ako ng time formation. Basta't mananatili ka sa formation, ang daloy ng oras ay kapareho ng sa Time Chamber. Ang isang buwan sa labas ay katumbas ng isang araw sa loob ng time formation."

“Bakit hindi ko pa narinig iyan?” Umupo si Dorothy at sinabing, “Ang Hourglass of Time ay isang time-attribute formation. Maaari nitong baguhin ang bilis ng oras at maaaring pabagalin ang oras sa loob ng formation. Maaari mong ilagay ang iyong master sa formation, at ito ay lubos na makakabawas sa pagkonsumo ng kanyang life force.

Teka nga, akala ko ba tulog pa ito? "Okay, Mr. D." Tiningnan ko ang orasan sa pulso ko at nakitang maaga pa naman. Binalik ko ulit ang aking tingin sa kanya. "I need to cook first your breakfast. May bakante ka po bang oras para pag-usapan ang tungkol sa arrangement na 'to? I need to list your favored foods para walang maging problema." He nodded without taking off his eyes on me. Hindi siya nagsalita at tinitigan lang ako kaya napagawi ako sa direksyon niya.

I wanted to endure all the pain dahil alam kong kulang pa ‘yon sa lahat nang naranasan niya simula nang mahalin niya ako. But then, realization hits me of how time was the most unfair element on earth. Why? It takes longer when we wait, yet too shorter when we enjoy the moment. But right now, how could it be slow and fast at the same time? How could everything just sum up in a minute when I had all the night? Maybe because I was enjoying staring at the most beautiful woman while she was sleeping in front of me and at the same time, waiting for Tyler to be here and speak his version of truth. Anong oras kaya uuwi ang lalaking ‘yon?

Maybe it's already happening, we're not just aware of it. So we must prepare. ******************* Jeselle's POV Oh kay bilis lumipas ng mga araw. Para itong buhangin sa loob ng hourglass na unti-unting bumabagsak, at hindi na lang natin namamalayan na naubos na pala ito. Time. Time is very mysterious and unpredictable. It heals anything. It breaks anything. It fixes anything. It improves anything. We can't see it, but we can tell what it is.

STELLA LUNA The strange thing about happiness—when people are genuinely happy, they rarely notice how quickly time passes because their hearts are too busy living in the moment instead of counting the seconds. But when someone starts caring too much, overthinking too much, or fearing the possibility of losing what they have, time suddenly feels painfully slow. Every minute becomes noticeable, every silence feels longer, and every passing second carries the weight of uncertainty. It is as if happiness allows people to forget time exists, while fear and attachment force them to become aware of every moment slipping away.

Maniwala ka na ang iyong napalampas ay magdudulot ng karunungan at mahahalagang aral para sa iyong buhay sa hinaharap. Sa isang araw ay binibigyan tayo ng 24 na oras upang isagawa ang lahat ng gawain sa buhay. Ang bilang ng oras ay patuloy na iikot bawat segundo at minuto. Para sa ilang mga tao, ang oras ay napakahalaga. Dahil ang oras na iyon ay hindi maghihintay, hindi maaaring tumigil, at hindi na mauulit. Minsan ang oras ay inilalarawan bilang isang espada. Kung sino ang mag-aaksaya ng oras ay mawawalan siya.