Time Being Novels & Stories

Pagkatapos nyang kausapin si Nate ngumiti sya saamin "Sorry pero may pupuntahan kase kami ni Nate so next time nalang girls"pagkatapos nyang sahihin yun dali-dali syang lumabas ng Hazel Restaurant "Tsk sya ang nagyaya pero sya rin itong aalis hmp!Anong oras naba?"Saad ni BenesseTumingin naman ako sa relo ko opss wala pala akong relo "It's 3:30 pm"Tanya said Tumayo naman si Benesse

Dumating ako sa St. Bernards’ nang 7:25 ng gabi, limang minuto bago ang napag-usapang oras. Mahalaga ang pagiging on time sa mga business meeting. Hindi naman ito date, siyempre. Isa lang itong meeting sa trabaho. Isang strictly professional na meeting para pag-usapan ang corporate strategies kasama ang mga French investors.

“Mga one in the morning.” Biglang natahimik si Kim bago napatawa sa disbelief. “At one a.m. talaga siya nag-report ng itinerary niya sa ‘yo?” sabi nito. “Ano siya, baliw? Hindi puwedeng dahil doctor siya, babaliktarin niya na time zone ng buong mundo.” Bahagyang natawa si Carmelle. Sa totoo lang, sanay na siya kay Jing. Kapag busy ito sa hospital, nawawala talaga ang concept nito ng oras.

Sinilip ko ang orasang pambisig ko, I sigh when I saw the time. 13:30 PM Magsisimula na pala ang kasal nila, and that's exactly 15:00 in military time. Napangiti ako ng may pait at pagkabigo. Even I'm not waiting, but still, my heart starts feeling disappointed. Ni text message o miscall ay wala akong natanggap na kahit isa man lang galing sa kanya.

Pinaikot ko muna ang tatlong magnetic rings sa aking mga daliring puno ng alikabok at amoy semento, habang kinakagat ang tip ng toothpick. The clock ticks faster than yesterday. Hindi mo talaga mamalayan ang oras dahil nakakalibang panoorin at bilangin ang mga tao sa baba ng building hanggang sa halos lahat ng ilaw ay namamatay isa-isa. I checked my tiny scurfa diver watch, and guess what? The time is, 0000 meaning in the civilian time conversion table it says, 'it's time to kill!" Excitement and adrenaline starts to consume my veins.

"Nawala sa isip ko, dahil sa katambak na mga trabaho ko sa kompaniya," "Nah! Dahil maganda ang mood ko today, isipin ko na lang na hindi mo naka-limutan ang espisyal na araw na ito para sa ating dalawa:. So we'll be living at 3pm darling okay?" Tinulangan ni Mae na ayusin ang pag kabit ng neck-tie at hindi maalis ang matamis na ngiti sa labi. Napa-lingon si Mark sa rolex watch para tignan ang oras. It was already 2pm in the afternoon, at mayron akong mahalagang puountahan. "But Mae,"

“Oh ayan ho, alas otso palang po ng umaga, pshhh, remember the three hands of the clock, know which hand represents time, the short hand for hour, long for min-“ “Shut the hell up, I am not stupid, I know how to tell time, Amara. Indeed it is already 8 in the morning, ngayon sabihin mo saakin, matinong gising ba ng katulong iyan?” Halos pasigaw nang sabi ng kanyang amo, muli pang napangiwi si Amara saka sasagot pa sana nang pigilan na siya nito.

I badly wanna take a dip of Brazil Cerrado now. Tiningnan ko ang oras sa phone ko and it's already 7:00 am na pala, hindi ko namalayan ang oras.

Don't let your patient wait okay? Napakunot naman ang noo niya sa narinig. Sa huling tingin kasi niya sa wrist watch niya ay ahead pa siya ng lagpas isang oras. 8am dapat ang time-in niya samantalang 6:47 pa lamang.

"Where is kuya--" "He's --out." mabilis niyang tugon. Mukha tuloy siyang defensive. "Out, " Toby checks the time on the wall clock that was hanging on the hallway. " at this time? I mean, it's ten in the evening..' tumaas ang kaniyang kilay.