Tinira Sa Bahay の小説・ストーリー

Umirap naman ako bago nagsalita. “ Madali lang naman ang pagpipilian mo. Hmm… gusto mo akong makasama dito sa bahay mo? It's okay for me kung sa bahay mo ako titira since ayaw kong mag-isa sa cottage,” hindi ako titigil hangga't hindi ko siya napapayag na dito ako sa bahay niya tumira. Anong gusto ng lalaking 'to ang itira dito iyong babae niya?

tinapik tapik ako ni inay sa balikat saka niya isinara ang pintuan. "Inay, paano mo nga pala nakuha itong bahay? I mean pwede ba talaga tayong tumira dito?" tanong ko dahil sa totoo lang, sawang sawa na akong mapalayas. Simula't sapol kasi ay NPA kami o no permanent address kaya hindi na bago sa amin ang mapaalis sa tinitirahang bahay.

Minsan natatawa siya dahil ang OA na ng pag-aalagang ginagawa nito. Hinila siya nito palapit sa tapat ng bahay. Nakatayo sila sa harapan n'yon. Kung siya ang tatanungin dream house ang bahay na iyon para sa isang pamilya. Kung magkakaroon sila ng bahay ni Tristan ay ganito ang gusto niya. Nagtungo si Tristan sa kaniyang likuran at hinawakan siya sa magkabilang balikat.

And when I say, 'bagong bahay', what I meant is bahay ng very best friend ko na si Tine. Bago kasi siya bumalik sa trabaho ay humingi muna siya ng kondisyon--- na hangga't maaari ay magsama sama na lang muna kami sa iisang bahay. Ako, si Jela, at siya syempre. Dadalaw dalawin na lang daw kami roon ni Tita Carmen since hindi siya pwedeng mag stay kasama namin 24/7 dahil umaalis din kami at hapon o gabi na rin kung umuwi. At dahil kasama ko pa rin ang pamilya ko sa bahay namin, si Jela ay nakatira lang as condominium unit, at si Tine ang may pinakamalaking bahay sa aming tatlo at siya rin naman ang may idea nito; napagdesisyunan na lang namin na doon sa bahay niya mag stay. Gets?

agad akong tumingin sa bahay. kagaya nang mga nauna ay maganda rin ito ngunit kulay itim ang theme n'on...plain black. babae ang naka tira pero kulay itim ang kulay ng bahay? medyo weird. agad kong na-realize na sya lang ang nag iisang babae na naka tira rito dahil puro lalaking pinsan ni night ang may ari ng mga bahay na nadadaanan namin.

Saka kami parehong napangiti. Sa mismong bahay ko siya pinatuloy para magpahinga. Maghahanap daw ito ng sariling bahay habang nandito sa bansa kaya hindi raw dapat ako mag-alala sa privacy ko habang nandito ito sa bansa. “I just need to do something, feel at home. There are some foods inside the fridge, you know what to do.” Binaba ko ang baso ng tubig sa lababo at saka ito nilingon.

Ngumiti rin si Tiyahin ni Shaine. Magkayakap ang braso ng magtiyahin habang pumasok sila sa loob ng bahay.

He just can't say no to his mom, his bratty sister and his sister-in-law. Pinaparenovate ni Thunder ang bahay nito kaya naman dito din sila tumutuloy sa mansion. Halos ayaw na nga niyang nandito siya kung nandito lang din naman sila kaya maaga pa lang ay aalis na siya at gabing gabinna kung umuuwi. "Hunter..." Napalingon siya nang may magsalita. Great! Damn it! "Einah..." he acknowledged her. Nagtiim bagang siya nang makita ito sa suot nitong nighties na natatakpan lang ng roba.

utos nito. Tumalima naman agad ang kasamabahay. Pagpasok pa lang niya sa napakalaking bahay na iyon ng mga Silva, hindi niya mapigilan ang paghanga. Kapareho ito ng mansyon nila sa Maynila. Mas maaliwalas nga lang tingnan dahil halos lahat ay bintanang floor to ceiling ang naroon. Nagbibigay iyon ng kaaya-ayang hangin sa loob ng bahay.

tanong niya para lang mabasag ang katahimikan. “After lunch,” tipid nitong tugon. “Kailangan bang titira kaagad ako sa bahay mo?” “That’s necessary.” “Malayo ata ang bahay mo sa ZT. Doon na lang ako sa apartment at uuwi na lang sa bahay mo Sabado ng hapon kasi wala namang trabaho sa Linggo.”